प्रस्थाप्य तु स शत्रुघ्नं भ्रातृभ्यां सह राघवः । (१।१)

प्रमुमोद सुखी राज्यं धर्मेण परिपालयन् ॥ (१।२)

ततः कतिपयाहःसु वृद्धो जानपदो द्विजः । (२।१)

शवं बालम् उपादाय राजद्वारम् उपागमत् ॥ (२।२)

रुदन् बहुविधा वाचः स्नेहाक्षरसमन्विताः । (३।१)

असकृत् पुत्र पुत्रेति वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (३।२)

किं नु मे दुष्कृतं कर्म पूर्वं देहान्तरे कृतम् । (४।१)

यद् अहं पुत्रम् एकं त्वां पश्यामि निधनं गतम् ॥ (४।२)

अप्राप्तयौवनं बालं पञ्चवर्षसमन्वितम् । (५।१)

अकाले कालम् आपन्नं दुःखाय मम पुत्रक ॥ (५।२)

अल्पैर् अहोभिर् निधनं गमिष्यामि न संशयः । (६।१)

अहं च जननी चैव तव शोकेन पुत्रक ॥ (६।२)

न स्मराम्यनृतं ह्युक्तं न च हिंसां स्मराम्यहम् । (७।१)

केन मे दुष्कृतेनाद्य बाल एव ममात्मजः । (७।२)

अकृत्वा पितृकार्याणि नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ (७।३)

नेदृशं दृष्टपूर्वं मे श्रुतं वा घोरदर्शनम् । (८।१)

मृत्युर् अप्राप्तकालानां रामस्य विषये यथा ॥ (८।२)

रामस्य दुष्कृतं किंचिन्महद् अस्ति न संशयः । (९।१)

त्वं राजञ्जीवयस्वैनं बालं मृत्युवशं गतम् ॥ (९।२)

भ्रातृभिः सहितो राजन् दीर्घम् आयुर् अवाप्नुहि । (१०।१)

उषिताः स्म सुखं राज्ये तवास्मिन् सुमहाबल ॥ (१०।२)

संप्रत्यनाथो विषय इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् । (११।१)

रामं नाथम् इहासाद्य बालान्तकरणं नृपम् ॥ (११।२)

राजदोषैर् विपद्यन्ते प्रजा ह्यविधिपालिताः । (१२।१)

असद्वृत्ते तु नृपतावकाले म्रियते जनः ॥ (१२।२)

यदा पुरेष्वयुक्तानि जना जनपदेषु च । (१३।१)

कुर्वते न च रक्षास्ति तदाकालकृतं भयम् ॥ (१३।२)

सव्यक्तं राजदोषो ऽयं भविष्यति न संशयः । (१४।१)

पुरे जनपदे वापि तदा बालवधो ह्ययम् ॥ (१४।२)

एवं बहुविधैर् वाक्यैर् निन्दयानो मुहुर् मुहुः । (१५।१)

राजानं दुःखसंतप्तः सुतं तम् उपगूहति ॥ (१५।२)