ततो मध्यात् समुद्रस्य सागरः स्वयम् उत्थितः । (१।१)

उदयन् हि महाशैलान्मेरोर् इव दिवाकरः । (१।२)

पन्नगैः सह दीप्तास्यैः समुद्रः प्रत्यदृश्यत ॥ (१।३)

स्निग्धवैदूर्यसंकाशो जाम्बूनदविभूषितः । (२।१)

रक्तमाल्याम्बरधरः पद्मपत्रनिभेक्षणः ॥ (२।२)

सागरः समतिक्रम्य पूर्वम् आमन्त्र्य वीर्यवान् । (३।१)

अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यं राघवं शरपाणिनम् ॥ (३।२)

पृथिवी वायुर् आकाशम् आपो ज्योतिश्च राघवः । (४।१)

स्वभावे सौम्य तिष्ठन्ति शाश्वतं मार्गम् आश्रिताः ॥ (४।२)

तत्स्वभावो ममाप्येष यद् अगाधो ऽहम् अप्लवः । (५।१)

विकारस्तु भवेद् गाध एतत् ते प्रवदाम्यहम् ॥ (५।२)

न कामान्न च लोभाद् वा न भयात् पार्थिवात्मज । (६।१)

ग्राहनक्राकुलजलं स्तम्भयेयं कथंचन ॥ (६।२)

विधास्ये राम येनापि विषहिष्ये ह्यहं तथा । (७।१)

ग्राहा न प्रहरिष्यन्ति यावत् सेना तरिष्यति ॥ (७।२)

अयं सौम्य नलो नाम तनुजो विश्वकर्मणः । (८।१)

पित्रा दत्तवरः श्रीमान् प्रतिमो विश्वकर्मणः ॥ (८।२)

एष सेतुं महोत्साहः करोतु मयि वानरः । (९।१)

तम् अहं धारयिष्यामि तथा ह्येष यथा पिता ॥ (९।२)

एवम् उक्त्वोदधिर् नष्टः समुत्थाय नलस्ततः । (१०।१)

अब्रवीद् वानरश्रेष्ठो वाक्यं रामं महाबलः ॥ (१०।२)

अहं सेतुं करिष्यामि विस्तीर्णे वरुणालये । (११।१)

पितुः सामर्थ्यम् आस्थाय तत्त्वम् आह महोदधिः ॥ (११।२)

मम मातुर् वरो दत्तो मन्दरे विश्वकर्मणा । (१२।१)

औरसस्तस्य पुत्रो ऽहं सदृशो विश्वकर्मणा ॥ (१२।२)

न चाप्यहम् अनुक्तो वै प्रब्रूयाम् आत्मनो गुणान् । (१३।१)

कामम् अद्यैव बध्नन्तु सेतुं वानरपुंगवाः ॥ (१३।२)

ततो निसृष्टा रामेण सर्वतो हरियूथपाः । (१४।१)

अभिपेतुर् महारण्यं हृष्टाः शतसहस्रशः ॥ (१४।२)

ते नगान्नगसंकाशाः शाखामृगगणर्षभाः । (१५।१)

बभञ्जुर् वानरास्तत्र प्रचकर्षुश्च सागरम् ॥ (१५।२)

ते सालैश्चाश्वकर्णैश्च धवैर् वंशैश्च वानराः । (१६।१)

कुटजैर् अर्जुनैस्तालैस्तिलकैस्तिमिशैर् अपि ॥ (१६।२)

बिल्वकैः सप्तपर्णैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः । (१७।१)

चूतैश्चाशोकवृक्षैश्च सागरं समपूरयन् ॥ (१७।२)

समूलांश्च विमूलांश्च पादपान् हरिसत्तमाः । (१८।१)

इन्द्रकेतून् इवोद्यम्य प्रजह्रुर् हरयस्तरून् ॥ (१८।२)

प्रक्षिप्यमाणैर् अचलैः सहसा जलम् उद्धतम् । (१९।१)

समुत्पतितम् आकाशम् अपासर्पत् ततस्ततः ॥ (१९।२)

दशयोजनविस्तीर्णं शतयोजनम् आयतम् । (२०।१)

नलश्चक्रे महासेतुं मध्ये नदनदीपतेः ॥ (२०।२)

शिलानां क्षिप्यमाणानां शैलानां तत्र पात्यताम् । (२१।१)

बभूव तुमुलः शब्दस्तदा तस्मिन्महोदधौ ॥ (२१।२)

स नलेन कृतः सेतुः सागरे मकरालये । (२२।१)

शुशुभे सुभगः श्रीमान् स्वातीपथ इवाम्बरे ॥ (२२।२)

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ (२३।१)

आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः । (२४।१)

तम् अचिन्त्यम् असह्यं च अद्भुतं लोमहर्षणम् । (२४।२)

ददृशुः सर्वभूतानि सागरे सेतुबन्धनम् ॥ (२४।३)

तानि कोटिसहस्राणि वानराणां महौजसाम् । (२५।१)

बध्नन्तः सागरे सेतुं जग्मुः पारं महोदधेः ॥ (२५।२)

विशालः सुकृतः श्रीमान् सुभूमिः सुसमाहितः । (२६।१)

अशोभत महासेतुः सीमन्त इव सागरे ॥ (२६।२)

ततः पारे समुद्रस्य गदापाणिर् विभीषणः । (२७।१)

परेषाम् अभिघातार्थम् अतिष्ठत् सचिवैः सह ॥ (२७।२)

अग्रतस्तस्य सैन्यस्य श्रीमान् रामः सलक्ष्मणः । (२८।१)

जगाम धन्वी धर्मात्मा सुग्रीवेण समन्वितः ॥ (२८।२)

अन्ये मध्येन गच्छन्ति पार्श्वतो ऽन्ये प्लवंगमाः । (२९।१)

सलिले प्रपतन्त्यन्ये मार्गम् अन्ये न लेभिरे । (२९।२)

केचिद् वैहायसगताः सुपर्णा इव पुप्लुवुः ॥ (२९।३)

घोषेण महता घोषं सागरस्य समुच्छ्रितम् । (३०।१)

भीमम् अन्तर्दधे भीमा तरन्ती हरिवाहिनी ॥ (३०।२)

वानराणां हि सा तीर्णा वाहिनी नलसेतुना । (३१।१)

तीरे निविविशे राज्ञा बहुमूलफलोदके ॥ (३१।२)

तद् अद्भुतं राघवकर्म दुष्करं समीक्ष्य देवाः सह सिद्धचारणैः । (३२।१)

उपेत्य रामं सहिता महर्षिभिः समभ्यषिञ्चन् सुशुभैर् जलैः पृथक् ॥ (३२।२)

जयस्व शत्रून्नरदेव मेदिनीं ससागरां पालय शाश्वतीः समाः । (३३।१)

इतीव रामं नरदेवसत्कृतं शुभैर् वचोभिर् विविधैर् अपूजयन् ॥ (३३।२)