प्रतिप्रयाते भरते वसन् रामस् तपोवने । (१।१)

लक्षयामास सोद्वेगम् अथौत्सुक्यं तपस्विनाम् ॥ (१।२)

ये तत्र चित्रकूटस्य पुरस्तात् तापसाश्रमे । (२।१)

रामम् आश्रित्य निरतास् तान् अलक्षयद् उत्सुकान् ॥ (२।२)

नयनैर् भृकुटीभिश् च रामं निर्दिश्य शङ्किताः । (३।१)

अन्योन्यम् उपजल्पन्तः शनैश् चक्रुर् मिथः कथाः ॥ (३।२)

तेषाम् औत्सुक्यम् आलक्ष्य रामस् त्व् आत्मनि शङ्कितः । (४।१)

कृताञ्जलिर् उवाचेदम् ऋषिं कुलपतिं ततः ॥ (४।२)

न कच्चिद् भगवन् किंचित् पूर्ववृत्तम् इदं मयि । (५।१)

दृश्यते विकृतं येन विक्रियन्ते तपस्विनः ॥ (५।२)

प्रमादाच् चरितं कच्चित् किंचिन् नावरजस्य मे । (६।१)

लक्ष्मणस्यर्षिभिर् दृष्टं नानुरूपम् इवात्मनः ॥ (६।२)

कच्चिच्छुश्रूषमाणा वः शुश्रूषणपरा मयि । (७।१)

प्रमदाभ्युचितां वृत्तिं सीता युक्तं न वर्तते ॥ (७।२)

अथर्षिर् जरया वृद्धस् तपसा च जरां गतः । (८।१)

वेपमान इवोवाच रामं भूतदयापरम् ॥ (८।२)

कुतः कल्याणसत्त्वायाः कल्याणाभिरतेस् तथा । (९।१)

चलनं तात वैदेह्यास् तपस्विषु विशेषतः ॥ (९।२)

त्वन्निमित्तम् इदं तावत् तापसान् प्रति वर्तते । (१०।१)

रक्षोभ्यस् तेन संविग्नाः कथयन्ति मिथः कथाः ॥ (१०।२)

रावणावरजः कश्चित् खरो नामेह राक्षसः । (११।१)

उत्पाट्य तापसान् सर्वाञ्जनस्थाननिकेतनान् ॥ (११।२)

धृष्टश् च जितकाशी च नृशंसः पुरुषादकः । (१२।१)

अवलिप्तश् च पापश् च त्वां च तात न मृष्यते ॥ (१२।२)

त्वं यदा प्रभृति ह्य् अस्मिन्न् आश्रमे तात वर्तसे । (१३।१)

तदा प्रभृति रक्षांसि विप्रकुर्वन्ति तापसान् ॥ (१३।२)

दर्शयन्ति हि बीभत्सैः क्रूरैर् भीषणकैर् अपि । (१४।१)

नानारूपैर् विरूपैश् च रूपैर् असुखदर्शनैः ॥ (१४।२)

अप्रशस्तैर् अशुचिभिः संप्रयोज्य च तापसान् । (१५।१)

प्रतिघ्नन्त्य् अपरान् क्षिप्रम् अनार्याः पुरतः स्थिताः ॥ (१५।२)

तेषु तेष्व् आश्रमस्थानेष्व् अबुद्धम् अवलीय च । (१६।१)

रमन्ते तापसांस् तत्र नाशयन्तो ऽल्पचेतसः ॥ (१६।२)

अपक्षिपन्ति स्रुग्भाण्डान् अग्नीन् सिञ्चन्ति वारिणा । (१७।१)

कलशांश् च प्रमृद्नन्ति हवने समुपस्थिते ॥ (१७।२)

तैर् दुरात्मभिर् आविष्टान् आश्रमान् प्रजिहासवः । (१८।१)

गमनायान्यदेशस्य चोदयन्त्य् ऋषयो ऽद्य माम् ॥ (१८।२)

तत् पुरा राम शारीराम् उपहिंसां तपस्विषु । (१९।१)

दर्शयन्ति हि दुष्टास् ते त्यक्ष्याम इमम् आश्रमम् ॥ (१९।२)

बहुमूलफलं चित्रम् अविदूराद् इतो वनम् । (२०।१)

पुराणाश्रमम् एवाहं श्रयिष्ये सगणः पुनः ॥ (२०।२)

खरस् त्वय्य् अपि चायुक्तं पुरा तात प्रवर्तते । (२१।१)

सहास्माभिर् इतो गच्छ यदि बुद्धिः प्रवर्तते ॥ (२१।२)

सकलत्रस्य संदेहो नित्यं यत् तस्य राघव । (२२।१)

समर्थस्यापि हि सतो वासो दुःखम् इहाद्य ते ॥ (२२।२)

इत्य् उक्तवन्तं रामस् तं राजपुत्रस् तपस्विनम् । (२३।१)

न शशाकोत्तरैर् वाक्यैर् अवरोद्धुं समुत्सुकम् ॥ (२३।२)

अभिनन्द्य समापृच्छ्य समाधाय च राघवम् । (२४।१)

स जगामाश्रमं त्यक्त्वा कुलैः कुलपतिः सह ॥ (२४।२)

रामः संसाध्य त्व् ऋषिगणम् अनुगमनाद् देशात् तस्मात् कुलपतिम् अभिवाद्यर्षिम् । (२५।१)

सम्यक्प्रीतैस् तैर् अनुमत उपदिष्टार्थः पुण्यं वासाय स्वनिलयम् उपसंपेदे ॥ (२५।२)

आश्रमं त्व् ऋषिविरहितं प्रभुः क्षणम् अपि न जहौ स राघवः । (२६।१)

राघवं हि सततम् अनुगतास् तापसाश् चार्षचरितधृतगुणाः ॥ (२६।२)