अथाङ्गदस् तदा सर्वान् वानरान् इदम् अब्रवीत् । (१।१)

परिश्रान्तो महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर् वचः ॥ (१।२)

वनानि गिरयो नद्यो दुर्गाणि गहनानि च । (२।१)

दर्यो गिरिगुहाश् चैव विचिता नः समन्ततः ॥ (२।२)

तत्र तत्र सहास्माभिर् जानकी न च दृश्यते । (३।१)

तद् वा रक्षो हृता येन सीता सुरसुतोपमा ॥ (३।२)

कालश् च नो महान् यातः सुग्रीवश् चोग्रशासनः । (४।१)

तस्माद् भवन्तः सहिता विचिन्वन्तु समन्ततः ॥ (४।२)

विहाय तन्द्रीं शोकं च निद्रां चैव समुत्थिताम् । (५।१)

विचिनुध्वं यथा सीतां पश्यामो जनकात्मजाम् ॥ (५।२)

अनिर्वेदं च दाक्ष्यं च मनसश् चापराजयम् । (६।१)

कार्यसिद्धिकराण्य् आहुस् तस्माद् एतद् ब्रवीम्य् अहम् ॥ (६।२)

अद्यापीदं वनं दुर्गं विचिन्वन्तु वनौकसः । (७।१)

खेदं त्यक्त्वा पुनः सर्वं वनम् एतद् विचीयताम् ॥ (७।२)

अवश्यं क्रियमाणस्य दृश्यते कर्मणः फलम् । (८।१)

अलं निर्वेदम् आगम्य न हि नो मलिनं क्षमम् ॥ (८।२)

सुग्रीवः क्रोधनो राजा तीक्ष्णदण्डश् च वानराः । (९।१)

भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च महात्मनः ॥ (९।२)

हितार्थम् एतद् उक्तं वः क्रियतां यदि रोचते । (१०।१)

उच्यतां वा क्षमं यन् नः सर्वेषाम् एव वानराः ॥ (१०।२)

अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा वचनं गन्धमादनः । (११।१)

उवाचाव्यक्तया वाचा पिपासाश्रमखिन्नया ॥ (११।२)

सदृशं खलु वो वाक्यम् अङ्गदो यद् उवाच ह । (१२।१)

हितं चैवानुकूलं च क्रियताम् अस्य भाषितम् ॥ (१२।२)

पुनर् मार्गामहे शैलान् कन्दरांश् च दरीस् तथा । (१३।१)

काननानि च शून्यानि गिरिप्रस्रवणानि च ॥ (१३।२)

यथोद्दिष्टानि सर्वाणि सुग्रीवेण महात्मना । (१४।१)

विचिन्वन्तु वनं सर्वे गिरिदुर्गाणि सर्वशः ॥ (१४।२)

ततः समुत्थाय पुनर् वानरास् ते महाबलाः । (१५।१)

विन्ध्यकाननसंकीर्णां विचेरुर् दक्षिणां दिशम् ॥ (१५।२)

ते शारदाभ्रप्रतिमं श्रीमद्रजतपर्वतम् । (१६।१)

शृङ्गवन्तं दरीवन्तम् अधिरुह्य च वानराः ॥ (१६।२)

तत्र लोध्रवनं रम्यं सप्तपर्णवनानि च । (१७।१)

विचिन्वन्तो हरिवराः सीतादर्शनकाङ्क्षिणः ॥ (१७।२)

तस्याग्रम् अधिरूढास् ते श्रान्ता विपुलविक्रमाः । (१८।१)

न पश्यन्ति स्म वैदेहीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ (१८।२)

ते तु दृष्टिगतं कृत्वा तं शैलं बहुकन्दरम् । (१९।१)

अवारोहन्त हरयो वीक्षमाणाः समन्ततः ॥ (१९।२)

अवरुह्य ततो भूमिं श्रान्ता विगतचेतसः । (२०।१)

स्थित्वा मुहूर्तं तत्राथ वृक्षमूलम् उपाश्रिताः ॥ (२०।२)

ते मुहूर्तं समाश्वस्ताः किंचिद् भग्नपरिश्रमाः । (२१।१)

पुनर् एवोद्यताः कृत्स्नां मार्गितुं दक्षिणां दिशम् ॥ (२१।२)

हनुमत्प्रमुखास् ते तु प्रस्थिताः प्लवगर्षभाः । (२२।१)

विन्ध्यम् एवादितस् तावद् विचेरुस् ते समन्ततः ॥ (२२।२)