तस्मिन्न् एव ततः काले राजपुत्री त्वनिन्दिता । (१।१)

रूपयौवनसम्पन्नं भूषणोत्तमभूषितम् ॥ (१।२)

ततो दृष्ट्वैव वैदेही रावणं राक्षसाधिपम् । (२।१)

प्रावेपत वरारोहा प्रवाते कदली यथा ॥ (२।२)

ऊरुभ्याम् उदरं छाद्य बाहुभ्यां च पयोधरौ । (३।१)

उपविष्टा विशालाक्षी रुदन्ती वरवर्णिनी ॥ (३।२)

दशग्रीवस्तु वैदेहीं रक्षितां राक्षसीगणैः । (४।१)

ददर्श दीनां दुःखार्तं नावं सन्नाम् इवार्णवे ॥ (४।२)

असंवृतायाम् आसीनां धरण्यां संशितव्रताम् । (५।१)

छिन्नां प्रपतितां भूमौ शाखाम् इव वनस्पतेः । (५।२)

मलमण्डनदिग्धाङ्गीं मण्डनार्हाम् अमण्डिताम् ॥ (५।३)

समीपं राजसिंहस्य रामस्य विदितात्मनः । (६।१)

संकल्पहयसंयुक्तैर् यान्तीम् इव मनोरथैः ॥ (६।२)

शुष्यन्तीं रुदतीम् एकां ध्यानशोकपरायणाम् । (७।१)

दुःखस्यान्तम् अपश्यन्तीं रामां रामम् अनुव्रताम् ॥ (७।२)

वेष्टमानाम् अथाविष्टां पन्नगेन्द्रवधूम् इव । (८।१)

धूप्यमानां ग्रहेणेव रोहिणीं धूमकेतुना ॥ (८।२)

वृत्तशीले कुले जाताम् आचारवति धार्मिके । (९।१)

पुनः संस्कारम् आपन्नां जाताम् इव च दुष्कुले ॥ (९।२)

सन्नाम् इव महाकीर्तिं श्रद्धाम् इव विमानिताम् । (१०।१)

प्रज्ञाम् इव परिक्षीणाम् आशां प्रतिहताम् इव ॥ (१०।२)

आयतीम् इव विध्वस्ताम् आज्ञां प्रतिहताम् इव । (११।१)

दीप्ताम् इव दिशं काले पूजाम् अपहृताम् इव ॥ (११।२)

पद्मिनीम् इव विध्वस्तां हतशूरां चमूम् इव । (१२।१)

प्रभाम् इव तपोध्वस्ताम् उपक्षीणाम् इवापगाम् ॥ (१२।२)

वेदीम् इव परामृष्टां शान्ताम् अग्निशिखाम् इव । (१३।१)

पौर्णमासीम् इव निशां राहुग्रस्तेन्दुमण्डलाम् ॥ (१३।२)

उत्कृष्टपर्णकमलां वित्रासितविहंगमाम् । (१४।१)

हस्तिहस्तपरामृष्टाम् आकुलां पद्मिनीम् इव ॥ (१४।२)

पतिशोकातुरां शुष्कां नदीं विस्राविताम् इव । (१५।१)

परया मृजया हीनां कृष्णपक्षे निशाम् इव ॥ (१५।२)

सुकुमारीं सुजाताङ्गीं रत्नगर्भगृहोचिताम् । (१६।१)

तप्यमानाम् इवोष्णेन मृणालीम् अचिरोद्धृताम् ॥ (१६।२)

गृहीतामालितां स्तम्भे यूथपेन विनाकृताम् । (१७।१)

निःश्वसन्तीं सुदुःखार्तां गजराजवधूम् इव ॥ (१७।२)

एकया दीर्घया वेण्या शोभमानाम् अयत्नतः । (१८।१)

नीलया नीरदापाये वनराज्या महीम् इव ॥ (१८।२)

उपवासेन शोकेन ध्यानेन च भयेन च । (१९।१)

परिक्षीणां कृशां दीनाम् अल्पाहारां तपोधनाम् ॥ (१९।२)

आयाचमानां दुःखार्तां प्राञ्जलिं देवताम् इव । (२०।१)

भावेन रघुमुख्यस्य दशग्रीवपराभवम् ॥ (२०।२)

समीक्षमाणां रुदतीम् अनिन्दितां सुपक्ष्मताम्रायतशुक्ललोचनाम् । (२१।१)

अनुव्रतां रामम् अतीव मैथिलीं प्रलोभयामास वधाय रावणः ॥ (२१।२)