ततो रात्र्यां व्यतीतायां सोपाध्यायः सबान्धवः । (१।१)

राजा दशरथो हृष्टः सुमन्त्रम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

अद्य सर्वे धनाध्यक्षा धनम् आदाय पुष्कलम् । (२।१)

व्रजन्त्व् अग्रे सुविहिता नानारत्नसमन्विताः ॥ (२।२)

चतुरङ्गबलं चापि शीघ्रं निर्यातु सर्वशः । (३।१)

ममाज्ञासमकालं च यानयुग्यम् अनुत्तमम् ॥ (३।२)

वसिष्ठो वामदेवश् च जाबालिर् अथ काश्यपः । (४।१)

मार्कण्डेयश् च दीर्घायुर् ऋषिः कात्यायनस् तथा ॥ (४।२)

एते द्विजाः प्रयान्त्व् अग्रे स्यन्दनं योजयस्व मे । (५।१)

यथा कालात्ययो न स्याद् दूता हि त्वरयन्ति माम् ॥ (५।२)

वचनाच् च नरेन्द्रस्य सा सेना चतुरङ्गिणी । (६।१)

राजानम् ऋषिभिः सार्धं व्रजन्तं पृष्ठतो ऽन्वगात् ॥ (६।२)

गत्वा चतुरहं मार्गं विदेहान् अभ्युपेयिवान् । (७।१)

राजा तु जनकः श्रीमाञ् श्रुत्वा पूजाम् अकल्पयत् ॥ (७।२)

ततो राजानम् आसाद्य वृद्धं दशरथं नृपम् । (८।१)

जनको मुदितो राजा हर्षं च परमं ययौ । (८।२)

उवाच च नरश्रेष्ठो नरश्रेष्ठं मुदान्वितम् ॥ (८।३)

स्वागतं ते महाराज दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव । (९।१)

पुत्रयोर् उभयोः प्रीतिं लप्स्यसे वीर्यनिर्जिताम् ॥ (९।२)

दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवान् ऋषिः । (१०।१)

सह सर्वैर् द्विजश्रेष्ठैर् देवैर् इव शतक्रतुः ॥ (१०।२)

दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितं कुलम् । (११।१)

राघवैः सह सम्बन्धाद् वीर्यश्रेष्ठैर् महात्मभिः ॥ (११।२)

श्वः प्रभाते नरेन्द्रेन्द्र निर्वर्तयितुम् अर्हसि । (१२।१)

यज्ञस्यान्ते नरश्रेष्ठ विवाहम् ऋषिसंमतम् ॥ (१२।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिमध्ये नराधिपः । (१३।१)

वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ (१३।२)

प्रतिग्रहो दातृवशः श्रुतम् एतन् मया पुरा । (१४।१)

यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम् ॥ (१४।२)

तद् धर्मिष्ठं यशस्यं च वचनं सत्यवादिनः । (१५।१)

श्रुत्वा विदेहाधिपतिः परं विस्मयम् आगतः ॥ (१५।२)

ततः सर्वे मुनिगणाः परस्परसमागमे । (१६।१)

हर्षेण महता युक्तास् तां निशाम् अवसन् सुखम् ॥ (१६।२)

राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः । (१७।१)

उवास परमप्रीतो जनकेन सुपूजितः ॥ (१७।२)

जनको ऽपि महातेजाः क्रियां धर्मेण तत्त्ववित् । (१८।१)

यज्ञस्य च सुताभ्यां च कृत्वा रात्रिम् उवास ह ॥ (१८।२)