पुत्रांश् चिरगताञ् ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन । (१।१)

नप्तारम् अब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ (१।२)

शूरश् च कृतविद्यश् च पूर्वैस् तुल्यो ऽसि तेजसा । (२।१)

पितॄणां गतिम् अन्विच्छ येन चाश्वो ऽपहारितः ॥ (२।२)

अन्तर्भौमानि सत्त्वानि वीर्यवन्ति महान्ति च । (३।१)

तेषां त्वं प्रतिघातार्थं सासिं गृह्णीष्व कार्मुकम् ॥ (३।२)

अभिवाद्याभिवाद्यांस् त्वं हत्वा विघ्नकरान् अपि । (४।१)

सिद्धार्थः संनिवर्तस्व मम यज्ञस्य पारगः ॥ (४।२)

एवम् उक्तो ऽंशुमान् सम्यक् सगरेण महात्मना । (५।१)

धनुर् आदाय खड्गं च जगाम लघुविक्रमः ॥ (५।२)

स खातं पितृभिर् मार्गम् अन्तर्भौमं महात्मभिः । (६।१)

प्रापद्यत नरश्रेष्ठ तेन राज्ञाभिचोदितः ॥ (६।२)

दैत्यदानवरक्षोभिः पिशाचपतगोरगैः । (७।१)

पूज्यमानं महातेजा दिशागजम् अपश्यत ॥ (७।२)

स तं प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चैव निरामयम् । (८।१)

पितॄन् स परिपप्रच्छ वाजिहर्तारम् एव च ॥ (८।२)

दिशागजस् तु तच् छ्रुत्वा प्रीत्याहांशुमतो वचः । (९।१)

आसमञ्जकृतार्थस् त्वं सहाश्वः शीघ्रम् एष्यसि ॥ (९।२)

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सर्वान् एव दिशागजान् । (१०।१)

यथाक्रमं यथान्यायं प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ (१०।२)

तैश् च सर्वैर् दिशापालैर् वाक्यज्ञैर् वाक्यकोविदैः । (११।१)

पूजितः सहयश् चैव गन्तासीत्य् अभिचोदितः ॥ (११।२)

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा जगाम लघुविक्रमः । (१२।१)

भस्मराशीकृता यत्र पितरस् तस्य सागराः ॥ (१२।२)

स दुःखवशम् आपन्नस् त्व् असमञ्जसुतस् तदा । (१३।१)

चुक्रोश परमार्तस् तु वधात् तेषां सुदुःखितः ॥ (१३।२)

यज्ञियं च हयं तत्र चरन्तम् अविदूरतः । (१४।१)

ददर्श पुरुषव्याघ्रो दुःखशोकसमन्वितः ॥ (१४।२)

ददर्श पुरुषव्याघ्रः कर्तुकामो जलक्रियाम् । (१५।१)

सलिलार्थी महातेजा न चापश्यज् जलाशयम् ॥ (१५।२)

विसार्य निपुणां दृष्टिं ततो ऽपश्यत् खगाधिपम् । (१६।१)

पितॄणां मातुलं राम सुपर्णम् अनिलोपमम् ॥ (१६।२)

स चैनम् अब्रवीद् वाक्यं वैनतेयो महाबलः । (१७।१)

मा शुचः पुरुषव्याघ्र वधो ऽयं लोकसंमतः ॥ (१७।२)

कपिलेनाप्रमेयेन दग्धा हीमे महाबलाः । (१८।१)

सलिलं नार्हसि प्राज्ञ दातुम् एषां हि लौकिकम् ॥ (१८।२)

गङ्गा हिमवतो ज्येष्ठा दुहिता पुरुषर्षभ । (१९।१)

भस्मराशीकृतान् एतान् पावयेल् लोकपावनी ॥ (१९।२)

तया क्लिन्नम् इदं भस्म गङ्गया लोककान्तया । (२०।१)

षष्टिं पुत्रसहस्राणि स्वर्गलोकं नयिष्यति ॥ (२०।२)

गच्छ चाश्वं महाभाग संगृह्य पुरुषर्षभ । (२१।१)

यज्ञं पैतामहं वीर निर्वर्तयितुम् अर्हसि ॥ (२१।२)

सुपर्णवचनं श्रुत्वा सो ऽंशुमान् अतिवीर्यवान् । (२२।१)

त्वरितं हयम् आदाय पुनर् आयान् महायशाः ॥ (२२।२)

ततो राजानम् आसाद्य दीक्षितं रघुनन्दन । (२३।१)

न्यवेदयद् यथावृत्तं सुपर्णवचनं तथा ॥ (२३।२)

तच् छ्रुत्वा घोरसंकाशं वाक्यम् अंशुमतो नृपः । (२४।१)

यज्ञं निर्वर्तयामास यथाकल्पं यथाविधि ॥ (२४।२)

स्वपुरं चागमच् छ्रीमान् इष्टयज्ञो महीपतिः । (२५।१)

गङ्गायाश् चागमे राजा निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ (२५।२)

अगत्वा निश्चयं राजा कालेन महता महान् । (२६।१)

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राज्यं कृत्वा दिवं गतः ॥ (२६।२)