प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः । (१।१)

अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ (१।२)

अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं परंतप । (२।१)

प्रीतियुक्तो ऽस्मि तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेच्छसि ॥ (२।२)

एवम् उक्तस्तु काकुत्स्थः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः । (३।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया चापि भार्यया ॥ (३।२)

यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि सर्वसुरेश्वर । (४।१)

वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ (४।२)

मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम् । (५।१)

ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ (५।२)

मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति च । (६।१)

त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरम् एतद् अहं वृणे ॥ (६।२)

नीरुजान्निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान् । (७।१)

गोलाङ्गूलांस्तथैवर्क्षान् द्रष्टुम् इच्छामि मानद ॥ (७।२)

अकाले चापि मुख्यानि मूलानि च फलानि च । (८।१)

नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर् यत्र वानराः ॥ (८।२)

श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः । (९।१)

महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिलक्षणम् ॥ (९।२)

महान् अयं वरस्तात त्वयोक्तो रघुनन्दन । (१०।१)

समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ (१०।२)

सुहृद्भिर् बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च । (११।१)

सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ (११।२)

अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः । (१२।१)

भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ (१२।२)

सव्रणैः प्रथमं गात्रैः संवृतैर् निर्व्रणैः पुनः । (१३।१)

बभूवुर् वानराः सर्वे किम् एतद् इति विस्मिताः ॥ (१३।२)

काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः । (१४।१)

ऊचुस्ते प्रथमं स्तुत्वा स्तवार्हं सहलक्ष्मणम् ॥ (१४।२)

गच्छायोध्याम् इतो वीर विसर्जय च वानरान् । (१५।१)

मैथिलीं सान्त्वयस्वैनाम् अनुरक्तां तपस्विनीम् ॥ (१५।२)

भ्रातरं पश्य भरतं त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् । (१६।१)

अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ (१६।२)

एवम् उक्त्वा तम् आमन्त्र्य रामं सौमित्रिणा सह । (१७।१)

विमानैः सूर्यसंकाशैर् हृष्टा जग्मुः सुरा दिवम् ॥ (१७।२)

अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान् । (१८।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासम् आज्ञापयत् तदा ॥ (१८।२)

ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता महाचमूर् हृष्टजना यशस्विनी । (१९।१)

श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो निशाप्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ (१९।२)