हन्यमाने बले तूर्णम् अन्योन्यं ते महामृधे । (१।१)

सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः ॥ (१।२)

स्वबलस्य विघातेन विरूपाक्षवधेन च । (२।१)

बभूव द्विगुणं क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः ॥ (२।२)

प्रक्षीणं तु बलं दृष्ट्वा वध्यमानं वलीमुखैः । (३।१)

बभूवास्य व्यथा युद्धे प्रेक्ष्य दैवविपर्ययम् ॥ (३।२)

उवाच च समीपस्थं महोदरम् अरिंदमम् । (४।१)

अस्मिन् काले महाबाहो जयाशा त्वयि मे स्थिता ॥ (४।२)

जहि शत्रुचमूं वीर दर्शयाद्य पराक्रमम् । (५।१)

भर्तृपिण्डस्य कालो ऽयं निर्वेष्टुं साधु युध्यताम् ॥ (५।२)

एवम् उक्तस्तथेत्युक्त्वा राक्षसेन्द्रं महोदरः । (६।१)

प्रविवेशारिसेनां स पतंग इव पावकम् ॥ (६।२)

ततः स कदनं चक्रे वानराणां महाबलः । (७।१)

भर्तृवाक्येन तेजस्वी स्वेन वीर्येण चोदितः ॥ (७।२)

प्रभग्नां समरे दृष्ट्वा वानराणां महाचमूम् । (८।१)

अभिदुद्राव सुग्रीवो महोदरम् अनन्तरम् ॥ (८।२)

प्रगृह्य विपुलां घोरां महीधरसमां शिलाम् । (९।१)

चिक्षेप च महातेजास्तद् वधाय हरीश्वरः ॥ (९।२)

ताम् आपतन्तीं सहसा शिलां दृष्ट्वा महोदरः । (१०।१)

असंभ्रान्तस्ततो बाणैर् निर्बिभेद दुरासदाम् ॥ (१०।२)

रक्षसा तेन बाणौघैर् निकृत्ता सा सहस्रधा । (११।१)

निपपात शिला भूमौ गृध्रचक्रम् इवाकुलम् ॥ (११।२)

तां तु भिन्नां शिलां दृष्ट्वा सुग्रीवः क्रोधमूर्छितः । (१२।१)

सालम् उत्पाट्य चिक्षेप रक्षसे रणमूर्धनि । (१२।२)

शरैश्च विददारैनं शूरः परपुरंजयः ॥ (१२।३)

स ददर्श ततः क्रुद्धः परिघं पतितं भुवि । (१३।१)

आविध्य तु स तं दीप्तं परिघं तस्य दर्शयन् । (१३।२)

परिघाग्रेण वेगेन जघानास्य हयोत्तमान् ॥ (१३।३)

तस्माद्धतहयाद् वीरः सो ऽवप्लुत्य महारथात् । (१४।१)

गदां जग्राह संक्रुद्धो राक्षसो ऽथ महोदरः ॥ (१४।२)

गदापरिघहस्तौ तौ युधि वीरौ समीयतुः । (१५।१)

नर्दन्तौ गोवृषप्रख्यौ घनाविव सविद्युतौ ॥ (१५।२)

आजघान गदां तस्य परिघेण हरीश्वरः । (१६।१)

पपात स गदोद्भिन्नः परिघस्तस्य भूतले ॥ (१६।२)

ततो जग्राह तेजस्वी सुग्रीवो वसुधातलात् । (१७।१)

आयसं मुसलं घोरं सर्वतो हेमभूषितम् ॥ (१७।२)

तं समुद्यम्य चिक्षेप सो ऽप्यन्यां व्याक्षिपद् गदाम् । (१८।१)

भिन्नावन्योन्यम् आसाद्य पेततुर् धरणीतले ॥ (१८।२)

ततो भग्नप्रहरणौ मुष्टिभ्यां तौ समीयतुः । (१९।१)

तेजोबलसमाविष्टौ दीप्ताविव हुताशनौ ॥ (१९।२)

जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं नेदतुश्च पुनः पुनः । (२०।१)

तलैश्चान्योन्यम् आहत्य पेततुर् धरणीतले ॥ (२०।२)

उत्पेततुस्ततस्तूर्णं जघ्नतुश्च परस्परम् । (२१।१)

भुजैश्चिक्षेपतुर् वीरावन्योन्यम् अपराजितौ ॥ (२१।२)

आजहार तदा खड्गम् अदूरपरिवर्तिनम् । (२२।१)

राक्षसश्चर्मणा सार्धं महावेगो महोदरः ॥ (२२।२)

तथैव च महाखड्गं चर्मणा पतितं सह । (२३।१)

जग्राह वानरश्रेष्ठः सुग्रीवो वेगवत्तरः ॥ (२३।२)

तौ तु रोषपरीताङ्गौ नर्दन्तावभ्यधावताम् । (२४।१)

उद्यतासी रणे हृष्टौ युधि शस्त्रविशारदौ ॥ (२४।२)

दक्षिणं मण्डलं चोभौ तौ तूर्णं संपरीयतुः । (२५।१)

अन्योन्यम् अभिसंक्रुद्धौ जये प्रणिहितावुभौ ॥ (२५।२)

स तु शूरो महावेगो वीर्यश्लाघी महोदरः । (२६।१)

महाचर्मणि तं खड्गं पातयामास दुर्मतिः ॥ (२६।२)

लग्नम् उत्कर्षतः खड्गं खड्गेन कपिकुञ्जरः । (२७।१)

जहार सशिरस्त्राणं कुण्डलोपहितं शिरः ॥ (२७।२)

निकृत्तशिरसस्तस्य पतितस्य महीतले । (२८।१)

तद् बलं राक्षसेन्द्रस्य दृष्ट्वा तत्र न तिष्ठति ॥ (२८।२)

हत्वा तं वानरैः सार्धं ननाद मुदितो हरिः । (२९।१)

चुक्रोध च दशग्रीवो बभौ हृष्टश्च राघवः ॥ (२९।२)