वचो विज्ञाय हनुमान् सुग्रीवस्य महात्मनः । (१।१)

पर्वताद् ऋश्यमूकात् तु पुप्लुवे यत्र राघवौ ॥ (१।२)

स तत्र गत्वा हनुमान् बलवान् वानरोत्तमः । (२।१)

उपचक्राम तौ वाग्भिर् मृद्वीभिः सत्यविक्रमः ॥ (२।२)

स्वकं रूपं परित्यज्य भिक्षुरूपेण वानरः । (३।१)

आबभाषे च तौ वीरौ यथावत् प्रशशंस च ॥ (३।२)

राजर्षिदेवप्रतिमौ तापसौ संशितव्रतौ । (४।१)

देशं कथम् इमं प्राप्तौ भवन्तौ वरवर्णिनौ ॥ (४।२)

त्रासयन्तौ मृगगणान् अन्यांश् च वनचारिणः । (५।१)

पम्पातीररुहान् वृक्षान् वीक्षमाणौ समन्ततः ॥ (५।२)

इमां नदीं शुभजलां शोभयन्तौ तरस्विनौ । (६।१)

धैर्यवन्तौ सुवर्णाभौ कौ युवां चीरवाससौ ॥ (६।२)

सिंहविप्रेक्षितौ वीरौ सिंहातिबलविक्रमौ । (७।१)

शक्रचापनिभे चापे प्रगृह्य विपुलैर् भुजैः ॥ (७।२)

श्रीमन्तौ रूपसम्पन्नौ वृषभश्रेष्ठविक्रमौ । (८।१)

हस्तिहस्तोपमभुजौ द्युतिमन्तौ नरर्षभौ ॥ (८।२)

प्रभया पर्वतेन्द्रो ऽयं युवयोर् अवभासितः । (९।१)

राज्यार्हाव् अमरप्रख्यौ कथं देशम् इहागतौ ॥ (९।२)

पद्मपत्त्रेक्षणौ वीरौ जटामण्डलधारिणौ । (१०।१)

अन्योन्यसदृशौ वीरौ देवलोकाद् इवागतौ ॥ (१०।२)

यदृच्छयेव सम्प्राप्तौ चन्द्रसूर्यौ वसुंधराम् । (११।१)

विशालवक्षसौ वीरौ मानुषौ देवरूपिणौ ॥ (११।२)

सिंहस्कन्धौ महासत्त्वौ समदाव् इव गोवृषौ । (१२।१)

आयताश् च सुवृत्ताश् च बाहवः परिघोत्तमाः । (१२।२)

सर्वभूषणभूषार्हाः किमर्थं न विभूषिताः ॥ (१२।३)

उभौ योग्याव् अहं मन्ये रक्षितुं पृथिवीम् इमाम् । (१३।१)

ससागरवनां कृत्स्नां विन्ध्यमेरुविभूषिताम् ॥ (१३।२)

इमे च धनुषी चित्रे श्लक्ष्णे चित्रानुलेपने । (१४।१)

प्रकाशेते यथेन्द्रस्य वज्रे हेमविभूषिते ॥ (१४।२)

सम्पूर्णा निशितैर् बाणैस्तूणाश् च शुभदर्शनाः । (१५।१)

जीवितान्तकरैर् घोरैर् ज्वलद्भिर् इव पन्नगैः ॥ (१५।२)

महाप्रमाणौ विपुलौ तप्तहाटकभूषितौ । (१६।१)

खड्गाव् एतौ विराजेते निर्मुक्तभुजगाव् इव ॥ (१६।२)

एवं मां परिभाषन्तं कस्माद् वै नाभिभाषथः ॥ (१७।१)

सुग्रीवो नाम धर्मात्मा कश्चिद् वानरयूथपः । (१८।१)

वीरो विनिकृतो भ्रात्रा जगद् भ्रमति दुःखितः ॥ (१८।२)

प्राप्तो ऽहं प्रेषितस् तेन सुग्रीवेण महात्मना । (१९।१)

राज्ञा वानरमुख्यानां हनुमान् नाम वानरः ॥ (१९।२)

युवाभ्यां सह धर्मात्मा सुग्रीवः सख्यम् इच्छति । (२०।१)

तस्य मां सचिवं वित्तं वानरं पवनात्मजम् ॥ (२०।२)

भिक्षुरूपप्रतिच्छन्नं सुग्रीवप्रियकाम्यया । (२१।१)

ऋश्यमूकाद् इह प्राप्तं कामगं कामरूपिणम् ॥ (२१।२)

एवम् उक्त्वा तु हनुमांस् तौ वीरौ रामलक्ष्मणौ । (२२।१)

वाक्यज्ञौ वाक्यकुशलः पुनर् नोवाच किंचन ॥ (२२।२)

एतच् छ्रुत्वा वचस् तस्य रामो लक्ष्मणम् अब्रवीत् । (२३।१)

प्रहृष्टवदनः श्रीमान् भ्रातरं पार्श्वतः स्थितम् ॥ (२३।२)

सचिवो ऽयं कपीन्द्रस्य सुग्रीवस्य महात्मनः । (२४।१)

तम् एव काङ्क्षमाणस्य ममान्तिकम् उपागतः ॥ (२४।२)

तम् अभ्यभाष सौमित्रे सुग्रीवसचिवं कपिम् । (२५।१)

वाक्यज्ञं मधुरैर् वाक्यैः स्नेहयुक्तम् अरिंदमम् ॥ (२५।२)