तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने । (१।१)

आतस्थतुर् दिशं गृह्य प्रतीचीं नृवरात्मजौ ॥ (१।२)

तौ शैलेष्व् आचितानेकान् क्षौद्रकल्पफलद्रुमान् । (२।१)

वीक्षन्तौ जग्मतुर् द्रष्टुं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ॥ (२।२)

कृत्वा च शैलपृष्ठे तु तौ वासं रघुनन्दनौ । (३।१)

पम्पायाः पश्चिमं तीरं राघवाव् उपतस्थतुः ॥ (३।२)

तौ पुष्करिण्याः पम्पायास् तीरम् आसाद्य पश्चिमम् । (४।१)

अपश्यतां ततस् तत्र शबर्या रम्यम् आश्रमम् ॥ (४।२)

तौ तम् आश्रमम् आसाद्य द्रुमैर् बहुभिर् आवृतम् । (५।१)

सुरम्यम् अभिवीक्षन्तौ शबरीम् अभ्युपेयतुः ॥ (५।२)

तौ तु दृष्ट्वा तदा सिद्धा समुत्थाय कृताञ्जलिः । (६।१)

पादौ जग्राह रामस्य लक्ष्मणस्य च धीमतः ॥ (६।२)

ताम् उवाच ततो रामः श्रमणीं संशितव्रताम् । (७।१)

कच्चित् ते निर्जिता विघ्नाः कच्चित् ते वर्धते तपः ॥ (७।२)

कच्चित् ते नियतः कोप आहारश् च तपोधने । (८।१)

कच्चित् ते नियमाः प्राप्ताः कच्चित् ते मनसः सुखम् । (८।२)

कच्चित् ते गुरुशुश्रूषा सफला चारुभाषिणि ॥ (८।३)

रामेण तापसी पृष्टा सा सिद्धा सिद्धसंमता । (९।१)

शशंस शबरी वृद्धा रामाय प्रत्युपस्थिता ॥ (९।२)

चित्रकूटं त्वयि प्राप्ते विमानैर् अतुलप्रभैः । (१०।१)

इतस् ते दिवम् आरूढा यान् अहं पर्यचारिषम् ॥ (१०।२)

तैश् चाहम् उक्ता धर्मज्ञैर् महाभागैर् महर्षिभिः । (११।१)

आगमिष्यति ते रामः सुपुण्यम् इमम् आश्रमम् ॥ (११।२)

स ते प्रतिग्रहीतव्यः सौमित्रिसहितो ऽतिथिः । (१२।१)

तं च दृष्ट्वा वरांल् लोकान् अक्षयांस् त्वं गमिष्यसि ॥ (१२।२)

मया तु विविधं वन्यं संचितं पुरुषर्षभ । (१३।१)

तवार्थे पुरुषव्याघ्र पम्पायास् तीरसम्भवम् ॥ (१३।२)

एवम् उक्तः स धर्मात्मा शबर्या शबरीम् इदम् । (१४।१)

राघवः प्राह विजाने तां नित्यम् अबहिष्कृताम् ॥ (१४।२)

दनोः सकाशात् तत्त्वेन प्रभावं ते महात्मनः । (१५।१)

श्रुतं प्रत्यक्षम् इच्छामि संद्रष्टुं यदि मन्यसे ॥ (१५।२)

एतत् तु वचनं श्रुत्वा रामवक्त्राद् विनिःसृतम् । (१६।१)

शबरी दर्शयामास ताव् उभौ तद् वनं महत् ॥ (१६।२)

पश्य मेघघनप्रख्यं मृगपक्षिसमाकुलम् । (१७।१)

मतंगवनम् इत्य् एव विश्रुतं रघुनन्दन ॥ (१७।२)

इह ते भावितात्मानो गुरवो मे महाद्युते । (१८।१)

जुहवांश्चक्रिरे तीर्थं मन्त्रवन् मन्त्रपूजितम् ॥ (१८।२)

इयं प्रत्यक्स्थली वेदी यत्र ते मे सुसत्कृताः । (१९।१)

पुष्पोपहारं कुर्वन्ति श्रमाद् उद्वेपिभिः करैः ॥ (१९।२)

तेषां तपःप्रभावेन पश्याद्यापि रघूत्तम । (२०।१)

द्योतयन्ति दिशः सर्वाः श्रिया वेद्यो ऽतुलप्रभाः ॥ (२०।२)

अशक्नुवद्भिस् तैर् गन्तुम् उपवासश्रमालसैः । (२१।१)

चिन्तिते ऽभ्यागतान् पश्य समेतान् सप्त सागरान् ॥ (२१।२)

कृताभिषेकैस् तैर् न्यस्ता वल्कलाः पादपेष्व् इह । (२२।१)

अद्यापि न विशुष्यन्ति प्रदेशे रघुनन्दन ॥ (२२।२)

कृत्स्नं वनम् इदं दृष्टं श्रोतव्यं च श्रुतं त्वया । (२३।१)

तद् इच्छाम्य् अभ्यनुज्ञाता त्यक्तुम् एतत् कलेवरम् ॥ (२३।२)

तेषाम् इच्छाम्य् अहं गन्तुं समीपं भावितात्मनाम् । (२४।१)

मुनीनाम् आश्रमो येषाम् अहं च परिचारिणी ॥ (२४।२)

धर्मिष्ठं तु वचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः । (२५।१)

अनुजानामि गच्छेति प्रहृष्टवदनो ऽब्रवीत् ॥ (२५।२)

अनुज्ञाता तु रामेण हुत्वात्मानं हुताशने । (२६।१)

ज्वलत्पावकसंकाशा स्वर्गम् एव जगाम सा ॥ (२६।२)

यत्र ते सुकृतात्मानो विहरन्ति महर्षयः । (२७।१)

तत् पुण्यं शबरी स्थानं जगामात्मसमाधिना ॥ (२७।२)