तया परुषम् उक्तस् तु कुपितो राघवानुजः । (१।१)

स विकाङ्क्षन् भृशं रामं प्रतस्थे नचिराद् इव ॥ (१।२)

तदासाद्य दशग्रीवः क्षिप्रम् अन्तरम् आस्थितः । (२।१)

अभिचक्राम वैदेहीं परिव्राजकरूपधृक् ॥ (२।२)

श्लक्ष्णकाषायसंवीतः शिखी छत्त्री उपानही । (३।१)

वामे चांसे ऽवसज्याथ शुभे यष्टिकमण्डलू । (३।२)

परिव्राजकरूपेण वैदेहीं समुपागमत् ॥ (३।३)

ताम् आससादातिबलो भ्रातृभ्यां रहितां वने । (४।१)

रहितां सूर्यचन्द्राभ्यां संध्याम् इव महत्तमः ॥ (४।२)

ताम् अपश्यत् ततो बालां राजपुत्रीं यशस्विनीम् । (५।१)

रोहिणीं शशिना हीनां ग्रहवद् भृशदारुणः ॥ (५।२)

तम् उग्रं पापकर्माणं जनस्थानरुहा द्रुमाः । (६।१)

समीक्ष्य न प्रकम्पन्ते न प्रवाति च मारुतः ॥ (६।२)

शीघ्रस्रोताश् च तं दृष्ट्वा वीक्षन्तं रक्तलोचनम् । (७।१)

स्तिमितं गन्तुम् आरेभे भयाद् गोदावरी नदी ॥ (७।२)

रामस्य त्व् अन्तरं प्रेप्सुर् दशग्रीवस् तदन्तरे । (८।१)

उपतस्थे च वैदेहीं भिक्षुरूपेण रावणः ॥ (८।२)

अभव्यो भव्यरूपेण भर्तारम् अनुशोचतीम् । (९।१)

अभ्यवर्तत वैदेहीं चित्राम् इव शनैश्चरः ॥ (९।२)

स पापो भव्यरूपेण तृणैः कूप इवावृतः । (१०।१)

अतिष्ठत् प्रेक्ष्य वैदेहीं रामपत्नीं यशस्विनीम् ॥ (१०।२)

शुभां रुचिरदन्तौष्ठीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् । (११।१)

आसीनां पर्णशालायां बाष्पशोकाभिपीडिताम् ॥ (११।२)

स तां पद्मपलाशाक्षीं पीतकौशेयवासिनीम् । (१२।१)

अभ्यगच्छत वैदेहीं दुष्टचेता निशाचरः ॥ (१२।२)

स मन्मथशराविष्टो ब्रह्मघोषम् उदीरयन् । (१३।१)

अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपः ॥ (१३।२)

ताम् उत्तमां त्रिलोकानां पद्महीनाम् इव श्रियम् । (१४।१)

विभ्राजमानां वपुषा रावणः प्रशशंस ह ॥ (१४।२)

का त्वं काञ्चनवर्णाभे पीतकौशेयवासिनि । (१५।१)

कमलानां शुभां मालां पद्मिनीव च बिभ्रती ॥ (१५।२)

ह्रीः श्रीः कीर्तिः शुभा लक्ष्मीर् अप्सरा वा शुभानने । (१६।१)

भूतिर् वा त्वं वरारोहे रतिर् वा स्वैरचारिणी ॥ (१६।२)

समाः शिखरिणः स्निग्धाः पाण्डुरा दशनास् तव । (१७।१)

विशाले विमले नेत्रे रक्तान्ते कृष्णतारके ॥ (१७।२)

विशालं जघनं पीनम् ऊरू करिकरोपमौ । (१८।१)

एताव् उपचितौ वृत्तौ सहितौ संप्रगल्भितौ ॥ (१८।२)

पीनोन्नतमुखौ कान्तौ स्निग्धतालफलोपमौ । (१९।१)

मणिप्रवेकाभरणौ रुचिरौ ते पयोधरौ ॥ (१९।२)

चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि । (२०।१)

मनो हरसि मे रामे नदीकूलम् इवाम्भसा ॥ (२०।२)

करान्तमितमध्यासि सुकेशी संहतस्तनी । (२१।१)

नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किंनरी ॥ (२१।२)

नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले । (२२।१)

इह वासश् च कान्तारे चित्तम् उन्मादयन्ति मे ॥ (२२।२)

सा प्रतिक्राम भद्रं ते न त्वं वस्तुम् इहार्हसि । (२३।१)

राक्षसानाम् अयं वासो घोराणां कामरूपिणाम् ॥ (२३।२)

प्रासादाग्र्याणि रम्याणि नगरोपवनानि च । (२४।१)

सम्पन्नानि सुगन्धीनि युक्तान्य् आचरितुं त्वया ॥ (२४।२)

वरं माल्यं वरं पानं वरं वस्त्रं च शोभने । (२५।१)

भर्तारं च वरं मन्ये त्वद्युक्तम् असितेक्षणे ॥ (२५।२)

का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा शुचिस्मिते । (२६।१)

वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ॥ (२६।२)

नेह गच्छन्ति गन्धर्वा न देवा न च किंनराः । (२७।१)

राक्षसानाम् अयं वासः कथं नु त्वम् इहागता ॥ (२७।२)

इह शाखामृगाः सिंहा द्वीपिव्याघ्रमृगास् तथा । (२८।१)

ऋक्षास् तरक्षवः कङ्काः कथं तेभ्यो न बिभ्यसि ॥ (२८।२)

मदान्वितानां घोराणां कुञ्जराणां तरस्विनाम् । (२९।१)

कथम् एका महारण्ये न बिभेषि वरानने ॥ (२९।२)

कासि कस्य कुतश् च त्वं किंनिमित्तं च दण्डकान् । (३०।१)

एका चरसि कल्याणि घोरान् राक्षससेवितान् ॥ (३०।२)

इति प्रशस्ता वैदेही रावणेन दुरात्मना । (३१।१)

द्विजातिवेषेण हि तं दृष्ट्वा रावणम् आगतम् । (३१।२)

सर्वैर् अतिथिसत्कारैः पूजयामास मैथिली ॥ (३१।३)

उपानीयासनं पूर्वं पाद्येनाभिनिमन्त्र्य च । (३२।१)

अब्रवीत् सिद्धम् इत्य् एव तदा तं सौम्यदर्शनम् ॥ (३२।२)

द्विजातिवेषेण समीक्ष्य मैथिली तम् आगतं पात्रकुसुम्भधारिणम् । (३३।१)

अशक्यम् उद्वेष्टुम् उपायदर्शनान् न्यमन्त्रयद् ब्राह्मणवद् यथागतम् ॥ (३३।२)

इयं बृसी ब्राह्मण कामम् आस्यताम् इदं च पाद्यं प्रतिगृह्यताम् इति । (३४।१)

इदं च सिद्धं वनजातम् उत्तमं त्वदर्थम् अव्यग्रम् इहोपभुज्यताम् ॥ (३४।२)

निमन्त्र्यमाणः प्रतिपूर्णभाषिणीं नरेन्द्रपत्नीं प्रसमीक्ष्य मैथिलीम् । (३५।१)

प्रहस्य तस्या हरणे धृतं मनः समर्पयामास वधाय रावणः ॥ (३५।२)

ततः सुवेषं मृगयागतं पतिं प्रतीक्षमाणा सहलक्ष्मणं तदा । (३६।१)

निरीक्षमाणा हरितं ददर्श तन् महद् वनं नैव तु रामलक्ष्मणौ ॥ (३६।२)