ततश्च तत्प्रतिपक्ष तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवो महाबलः । (१।१)

देशकालहितं वाक्यं भ्रातुर् उत्तरम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

सम्यग् उक्तं हि भवता दूतवध्या विगर्हिता । (२।१)

अवश्यं तु वधाद् अन्यः क्रियताम् अस्य निग्रहः ॥ (२।२)

कपीनां किल लाङ्गूलम् इष्टं भवति भूषणम् । (३।१)

तद् अस्य दीप्यतां शीघ्रं तेन दग्धेन गच्छतु ॥ (३।२)

ततः पश्यन्त्विमं दीनम् अङ्गवैरूप्यकर्शितम् । (४।१)

समित्रा ज्ञातयः सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः ॥ (४।२)

आज्ञापयद् राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम् । (५।१)

लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम् ॥ (५।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसाः कोपकर्कशाः । (६।१)

वेष्टन्ते तस्य लाङ्गूलं जीर्णैः कार्पासिकैः पटैः ॥ (६।२)

संवेष्ट्यमाने लाङ्गूले व्यवर्धत महाकपिः । (७।१)

शुष्कम् इन्धनम् आसाद्य वनेष्विव हुताशनः ॥ (७।२)

तैलेन परिषिच्याथ ते ऽग्निं तत्रावपातयन् ॥ (८।१)

लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन राक्षसांस्तान् अपातयत् । (९।१)

रोषामर्षपरीतात्मा बालसूर्यसमाननः ॥ (९।२)

स भूयः संगतैः क्रूरै राक्षसैर् हरिसत्तमः । (१०।१)

निबद्धः कृतवान् वीरस्तत्कालसदृशीं मतिम् ॥ (१०।२)

कामं खलु न मे शक्ता निबद्धस्यापि राक्षसाः । (११।१)

छित्त्वा पाशान् समुत्पत्य हन्याम् अहम् इमान् पुनः ॥ (११।२)

सर्वेषाम् एव पर्याप्तो राक्षसानाम् अहं युधि । (१२।१)

किं तु रामस्य प्रीत्यर्थं विषहिष्ये ऽहम् ईदृशम् ॥ (१२।२)

लङ्का चारयितव्या मे पुनर् एव भवेद् इति । (१३।१)

रात्रौ न हि सुदृष्टा मे दुर्गकर्मविधानतः । (१३।२)

अवश्यम् एव द्रष्टव्या मया लङ्का निशाक्षये ॥ (१३।३)

कामं बन्धैश्च मे भूयः पुच्छस्योद्दीपनेन च । (१४।१)

पीडां कुर्वन्तु रक्षांसि न मे ऽस्ति मनसः श्रमः ॥ (१४।२)

ततस्ते संवृताकारं सत्त्ववन्तं महाकपिम् । (१५।१)

परिगृह्य ययुर् हृष्टा राक्षसाः कपिकुञ्जरम् ॥ (१५।२)

शङ्खभेरीनिनादैस्तैर् घोषयन्तः स्वकर्मभिः । (१६।१)

राक्षसाः क्रूरकर्माणश्चारयन्ति स्म तां पुरीम् ॥ (१६।२)

हनुमांश्चारयामास राक्षसानां महापुरीम् । (१७।१)

अथापश्यद् विमानानि विचित्राणि महाकपिः ॥ (१७।२)

संवृतान् भूमिभागांश्च सुविभक्तांश्च चत्वरान् । (१८।१)

रथ्याश्च गृहसंबाधाः कपिः शृङ्गाटकानि च ॥ (१८।२)

चत्वरेषु चतुष्केषु राजमार्गे तथैव च । (१९।१)

घोषयन्ति कपिं सर्वे चारीक इति राक्षसाः ॥ (१९।२)

दीप्यमाने ततस्तस्य लाङ्गूलाग्रे हनूमतः । (२०।१)

राक्षस्यस्ता विरूपाक्ष्यः शंसुर् देव्यास्तद् अप्रियम् ॥ (२०।२)

यस्त्वया कृतसंवादः सीते ताम्रमुखः कपिः । (२१।१)

लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन स एष परिणीयते ॥ (२१।२)

श्रुत्वा तद् वचनं क्रूरम् आत्मापहरणोपमम् । (२२।१)

वैदेही शोकसंतप्ता हुताशनम् उपागमत् ॥ (२२।२)

मङ्गलाभिमुखी तस्य सा तदासीन्महाकपेः । (२३।१)

उपतस्थे विशालाक्षी प्रयता हव्यवाहनम् ॥ (२३।२)

यद्यस्ति पतिशुश्रूषा यद्यस्ति चरितं तपः । (२४।१)

यदि चास्त्येकपत्नीत्वं शीतो भव हनूमतः ॥ (२४।२)

यदि कश्चिद् अनुक्रोशस्तस्य मय्यस्ति धीमतः । (२५।१)

यदि वा भाग्यशेषं मे शीतो भव हनूमतः ॥ (२५।२)

यदि मां वृत्तसम्पन्नां तत्समागमलालसाम् । (२६।१)

स विजानाति धर्मात्मा शीतो भव हनूमतः ॥ (२६।२)

यदि मां तारयत्यार्यः सुग्रीवः सत्यसंगरः । (२७।१)

अस्माद् दुःखान्महाबाहुः शीतो भव हनूमतः ॥ (२७।२)

ततस्तीक्ष्णार्चिर् अव्यग्रः प्रदक्षिणशिखो ऽनलः । (२८।१)

जज्वाल मृगशावाक्ष्याः शंसन्न् इव शिवं कपेः ॥ (२८।२)

दह्यमाने च लाङ्गूले चिन्तयामास वानरः । (२९।१)

प्रदीप्तो ऽग्निर् अयं कस्मान्न मां दहति सर्वतः ॥ (२९।२)

दृश्यते च महाज्वालः करोति च न मे रुजम् । (३०।१)

शिशिरस्येव संपातो लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितः ॥ (३०।२)

अथवा तद् इदं व्यक्तं यद् दृष्टं प्लवता मया । (३१।१)

रामप्रभावाद् आश्चर्यं पर्वतः सरितां पतौ ॥ (३१।२)

यदि तावत् समुद्रस्य मैनाकस्य च धीमतः । (३२।१)

रामार्थं संभ्रमस्तादृक् किम् अग्निर् न करिष्यति ॥ (३२।२)

सीतायाश्चानृशंस्येन तेजसा राघवस्य च । (३३।१)

पितुश्च मम सख्येन न मां दहति पावकः ॥ (३३।२)

भूयः स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः । (३४।१)

उत्पपाताथ वेगेन ननाद च महाकपिः ॥ (३४।२)

पुरद्वारं ततः श्रीमाञ् शैलशृङ्गम् इवोन्नतम् । (३५।१)

विभक्तरक्षःसंबाधम् आससादानिलात्मजः ॥ (३५।२)

स भूत्वा शैलसंकाशः क्षणेन पुनर् आत्मवान् । (३६।१)

ह्रस्वतां परमां प्राप्तो बन्धनान्यवशातयत् ॥ (३६।२)

विमुक्तश्चाभवच्छ्रीमान् पुनः पर्वतसंनिभः । (३७।१)

वीक्षमाणश्च ददृशे परिघं तोरणाश्रितम् ॥ (३७।२)

स तं गृह्य महाबाहुः कालायसपरिष्कृतम् । (३८।१)

रक्षिणस्तान् पुनः सर्वान् सूदयामास मारुतिः ॥ (३८।२)

स तान्निहत्वा रणचण्डविक्रमः समीक्षमाणः पुनर् एव लङ्काम् । (३९।१)

प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली प्रकाशतादित्य इवांशुमाली ॥ (३९।२)