रामस् तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः । (१।१)

परिणाम्य निशां तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत ॥ (१।२)

उत्थाय तु यथाकालं राघवः सह सीतया । (२।१)

उपास्पृशत् सुशीतेन जलेनोत्पलगन्धिना ॥ (२।२)

अथ ते ऽग्निं सुरांश् चैव वैदेही रामलक्ष्मणौ । (३।१)

काल्यं विधिवद् अभ्यर्च्य तपस्विशरणे वने ॥ (३।२)

उदयन्तं दिनकरं दृष्ट्वा विगतकल्मषाः । (४।१)

सुतीक्ष्णम् अभिगम्येदं श्लक्ष्णं वचनम् अब्रुवन् ॥ (४।२)

सुखोषिताः स्म भगवंस् त्वया पूज्येन पूजिताः । (५।१)

आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयस् त्वरयन्ति नः ॥ (५।२)

त्वरामहे वयं द्रष्टुं कृत्स्नम् आश्रममण्डलम् । (६।१)

ऋषीणां पुण्यशीलानां दण्डकारण्यवासिनाम् ॥ (६।२)

अभ्यनुज्ञातुम् इच्छामः सहैभिर् मुनिपुंगवैः । (७।१)

धर्मनित्यैस् तपोदान्तैर् विशिखैर् इव पावकैः ॥ (७।२)

अविषह्यातपो यावत् सूर्यो नातिविराजते । (८।१)

अमार्गेणागतां लक्ष्मीं प्राप्येवान्वयवर्जितः ॥ (८।२)

तावद् इच्छामहे गन्तुम् इत्य् उक्त्वा चरणौ मुनेः । (९।१)

ववन्दे सहसौमित्रिः सीतया सह राघवः ॥ (९।२)

तौ संस्पृशन्तौ चरणाव् उत्थाप्य मुनिपुंगवः । (१०।१)

गाढम् आलिङ्ग्य सस्नेहम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१०।२)

अरिष्टं गच्छ पन्थानं राम सौमित्रिणा सह । (११।१)

सीतया चानया सार्धं छाययेवानुवृत्तया ॥ (११।२)

पश्याश्रमपदं रम्यं दण्डकारण्यवासिनाम् । (१२।१)

एषां तपस्विनां वीर तपसा भावितात्मनाम् ॥ (१२।२)

सुप्राज्यफलमूलानि पुष्पितानि वनानि च । (१३।१)

प्रशान्तमृगयूथानि शान्तपक्षिगणानि च ॥ (१३।२)

फुल्लपङ्कजषण्डानि प्रसन्नसलिलानि च । (१४।१)

कारण्डवविकीर्णानि तटाकानि सरांसि च ॥ (१४।२)

द्रक्ष्यसे दृष्टिरम्याणि गिरिप्रस्रवणानि च । (१५।१)

रमणीयान्य् अरण्यानि मयूराभिरुतानि च ॥ (१५।२)

गम्यतां वत्स सौमित्रे भवान् अपि च गच्छतु । (१६।१)

आगन्तव्यं च ते दृष्ट्वा पुनर् एवाश्रमं मम ॥ (१६।२)

एवम् उक्तस् तथेत्य् उक्त्वा काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः । (१७।१)

प्रदक्षिणं मुनिं कृत्वा प्रस्थातुम् उपचक्रमे ॥ (१७।२)

ततः शुभतरे तूणी धनुषी चायतेक्षणा । (१८।१)

ददौ सीता तयोर् भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः ॥ (१८।२)

आबध्य च शुभे तूणी चापौ चादाय सस्वनौ । (१९।१)

निष्क्रान्ताव् आश्रमाद् गन्तुम् उभौ तौ रामलक्ष्मणौ ॥ (१९।२)