प्रतिगृह्य ततो ऽस्त्राणि प्रहृष्टवदनः शुचिः । (१।१)

गच्छन्न् एव च काकुत्स्थो विश्वामित्रम् अथाब्रवीत् ॥ (१।२)

गृहीतास्त्रो ऽस्मि भगवन् दुराधर्षः सुरैर् अपि । (२।१)

अस्त्राणां त्व् अहम् इच्छामि संहारं मुनिपुंगव ॥ (२।२)

एवं ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रो महामुनिः । (३।१)

संहारं व्याजहाराथ धृतिमान् सुव्रतः शुचिः ॥ (३।२)

सत्यवन्तं सत्यकीर्तिं धृष्टं रभसम् एव च । (४।१)

प्रतिहारतरं नाम पराङ्मुखम् अवाङ्मुखम् ॥ (४।२)

लक्षाक्षविषमौ चैव दृढनाभसुनाभकौ । (५।१)

दशाक्षशतवक्त्रौ च दशशीर्षशतोदरौ ॥ (५।२)

पद्मनाभमहानाभौ दुन्दुनाभसुनाभकौ । (६।१)

ज्योतिषं कृशनं चैव नैराश्यविमलाव् उभौ ॥ (६।२)

यौगंधरहरिद्रौ च दैत्यप्रमथनौ तथा । (७।१)

पित्र्यं सौमनसं चैव विधूतमकराव् उभौ ॥ (७।२)

करवीरकरं चैव धनधान्यौ च राघव । (८।१)

कामरूपं कामरुचिं मोहम् आवरणं तथा ॥ (८।२)

जृम्भकं सर्वनाभं च संतानवरणौ तथा । (९।१)

भृशाश्वतनयान् राम भास्वरान् कामरूपिणः ॥ (९।२)

प्रतीच्छ मम भद्रं ते पात्रभूतो ऽसि राघव । (१०।१)

दिव्यभास्वरदेहाश् च मूर्तिमन्तः सुखप्रदाः ॥ (१०।२)

रामं प्राञ्जलयो भूत्वाब्रुवन् मधुरभाषिणः । (११।१)

इमे स्म नरशार्दूल शाधि किं करवाम ते ॥ (११।२)

गम्यताम् इति तान् आह यथेष्टं रघुनन्दनः । (१२।१)

मानसाः कार्यकालेषु साहाय्यं मे करिष्यथ ॥ (१२।२)

अथ ते रामम् आमन्त्र्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् । (१३।१)

एवम् अस्त्व् इति काकुत्स्थम् उक्त्वा जग्मुर् यथागतम् ॥ (१३।२)

स च तान् राघवो ज्ञात्वा विश्वामित्रं महामुनिम् । (१४।१)

गच्छन्न् एवाथ मधुरं श्लक्ष्णं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१४।२)

किं न्व् एतन् मेघसंकाशं पर्वतस्याविदूरतः । (१५।१)

वृक्षषण्डम् इतो भाति परं कौतूहलं हि मे ॥ (१५।२)

दर्शनीयं मृगाकीर्णं मनोहरम् अतीव च । (१६।१)

नानाप्रकारैः शकुनैर् वल्गुभाषैर् अलंकृतम् ॥ (१६।२)

निःसृताः स्म मुनिश्रेष्ठ कान्ताराद् रोमहर्षणात् । (१७।१)

अनया त्व् अवगच्छामि देशस्य सुखवत्तया ॥ (१७।२)

सर्वं मे शंस भगवन् कस्याश्रमपदं त्व् इदम् । (१८।१)

सम्प्राप्ता यत्र ते पापा ब्रह्मघ्ना दुष्टचारिणः ॥ (१८।२)