ऋश्यमूकात् तु हनुमान् गत्वा तं मलयं गिरिम् । (१।१)

आचचक्षे तदा वीरौ कपिराजाय राघवौ ॥ (१।२)

अयं रामो महाप्राज्ञः सम्प्राप्तो दृढविक्रमः । (२।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामो ऽयं सत्यविक्रमः ॥ (२।२)

इक्ष्वाकूणां कुले जातो रामो दशरथात्मजः । (३।१)

धर्मे निगदितश् चैव पितुर् निर्देशपालकः ॥ (३।२)

तस्यास्य वसतो ऽरण्ये नियतस्य महात्मनः । (४।१)

रक्षसापहृता भार्या स त्वां शरणम् आगतः ॥ (४।२)

राजसूयाश्वमेधैश् च वह्निर् येनाभितर्पितः । (५।१)

दक्षिणाश् च तथोत्सृष्टा गावः शतसहस्रशः ॥ (५।२)

तपसा सत्यवाक्येन वसुधा येन पालिता । (६।१)

स्त्रीहेतोस् तस्य पुत्रो ऽयं रामस् त्वां शरणं गतः ॥ (६।२)

भवता सख्यकामौ तौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ । (७।१)

प्रतिगृह्यार्चयस्वेमौ पूजनीयतमाव् उभौ ॥ (७।२)

श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं सुग्रीवो हृष्टमानसः । (८।१)

भयं स राघवाद् घोरं प्रजहौ विगतज्वरः ॥ (८।२)

स कृत्वा मानुषं रूपं सुग्रीवः प्लवगाधिपः । (९।१)

दर्शनीयतमो भूत्वा प्रीत्या प्रोवाच राघवम् ॥ (९।२)

भवान् धर्मविनीतश् च विक्रान्तः सर्ववत्सलः । (१०।१)

आख्याता वायुपुत्रेण तत्त्वतो मे भवद्गुणाः ॥ (१०।२)

तन् ममैवैष सत्कारो लाभश् चैवोत्तमः प्रभो । (११।१)

यत् त्वम् इच्छसि सौहार्दं वानरेण मया सह ॥ (११।२)

रोचते यदि वा सख्यं बाहुर् एष प्रसारितः । (१२।१)

गृह्यतां पाणिना पाणिर् मर्यादा बध्यतां ध्रुवा ॥ (१२।२)

एतत् तु वचनं श्रुत्वा सुग्रीवस्य सुभाषितम् । (१३।१)

सम्प्रहृष्टमना हस्तं पीडयामास पाणिना । (१३।२)

हृद्यं सौहृदम् आलम्ब्य पर्यष्वजत पीडितम् ॥ (१३।३)

ततो हनूमान् संत्यज्य भिक्षुरूपम् अरिंदमः । (१४।१)

काष्ठयोः स्वेन रूपेण जनयामास पावकम् ॥ (१४।२)

दीप्यमानं ततो वह्निं पुष्पैर् अभ्यर्च्य सत्कृतम् । (१५।१)

तयोर् मध्ये तु सुप्रीतो निदधे सुसमाहितः ॥ (१५।२)

ततो ऽग्निं दीप्यमानं तौ चक्रतुश् च प्रदक्षिणम् । (१६।१)

सुग्रीवो राघवश् चैव वयस्यत्वम् उपागतौ ॥ (१६।२)

ततः सुप्रीतमनसौ ताव् उभौ हरिराघवौ । (१७।१)

अन्योन्यम् अभिवीक्षन्तौ न तृप्तिम् उपजग्मतुः ॥ (१७।२)

ततः सर्वार्थविद्वांसं रामं दशरथात्मजम् । (१८।१)

सुग्रीवः प्राह तेजस्वी वाक्यम् एकमनास् तदा ॥ (१८।२)