उपविष्टास् तु ते सर्वे यस्मिन् प्रायं गिरिस्थले । (१।१)

हरयो गृध्रराजश् च तं देशम् उपचक्रमे ॥ (१।२)

साम्पातिर् नाम नाम्ना तु चिरजीवी विहंगमः । (२।१)

भ्राता जटायुषः श्रीमान् प्रख्यातबलपौरुषः ॥ (२।२)

कन्दराद् अभिनिष्क्रम्य स विन्ध्यस्य महागिरेः । (३।१)

उपविष्टान् हरीन् दृष्ट्वा हृष्टात्मा गिरम् अब्रवीत् ॥ (३।२)

विधिः किल नरं लोके विधानेनानुवर्तते । (४।१)

यथायं विहितो भक्ष्यश् चिरान् मह्यम् उपागतः ॥ (४।२)

परम्पराणां भक्षिष्ये वानराणां मृतं मृतम् । (५।१)

उवाचैवं वचः पक्षी तान् निरीक्ष्य प्लवंगमान् ॥ (५।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भक्षलुब्धस्य पक्षिणः । (६।१)

अङ्गदः परमायस्तो हनूमन्तम् अथाब्रवीत् ॥ (६।२)

पश्य सीतापदेशेन साक्षाद् वैवस्वतो यमः । (७।१)

इमं देशम् अनुप्राप्तो वानराणां विपत्तये ॥ (७।२)

रामस्य न कृतं कार्यं राज्ञो न च वचः कृतम् । (८।१)

हरीणाम् इयम् अज्ञाता विपत्तिः सहसागता ॥ (८।२)

वैदेह्याः प्रियकामेन कृतं कर्म जटायुषा । (९।१)

गृध्रराजेन यत् तत्र श्रुतं वस् तद् अशेषतः ॥ (९।२)

तथा सर्वाणि भूतानि तिर्यग्योनिगतान्य् अपि । (१०।१)

प्रियं कुर्वन्ति रामस्य त्यक्त्वा प्राणान् यथा वयम् ॥ (१०।२)

राघवार्थे परिश्रान्ता वयं संत्यक्तजीविताः । (११।१)

कान्ताराणि प्रपन्नाः स्म न च पश्याम मैथिलीम् ॥ (११।२)

स सुखी गृध्रराजस् तु रावणेन हतो रणे । (१२।१)

मुक्तश् च सुग्रीवभयाद् गतश् च परमां गतिम् ॥ (१२।२)

जटायुषो विनाशेन राज्ञो दशरथस्य च । (१३।१)

हरणेन च वैदेह्याः संशयं हरयो गताः ॥ (१३।२)

रामलक्ष्मणयोर् वास अरण्ये सह सीतया । (१४।१)

राघवस्य च बाणेन वालिनश् च तथा वधः ॥ (१४।२)

रामकोपाद् अशेषाणां राक्षसानां तथा वधः । (१५।१)

कैकेय्या वरदानेन इदं हि विकृतं कृतम् ॥ (१५।२)

तत् तु श्रुत्वा तदा वाक्यम् अङ्गदस्य मुखोद्गतम् । (१६।१)

अब्रवीद् वचनं गृध्रस् तीक्ष्णतुण्डो महास्वनः ॥ (१६।२)

को ऽयं गिरा घोषयति प्राणैः प्रियतरस्य मे । (१७।१)

जटायुषो वधं भ्रातुः कम्पयन्न् इव मे मनः ॥ (१७।२)

कथम् आसीज् जनस्थाने युद्धं राक्षसगृध्रयोः । (१८।१)

नामधेयम् इदं भ्रातुश् चिरस्याद्य मया श्रुतम् ॥ (१८।२)

यवीयसो गुणज्ञस्य श्लाघनीयस्य विक्रमैः । (१९।१)

तद् इच्छेयम् अहं श्रोतुं विनाशं वानरर्षभाः ॥ (१९।२)

भ्रातुर् जटायुषस् तस्य जनस्थाननिवासिनः । (२०।१)

तस्यैव च मम भ्रातुः सखा दशरथः कथम् । (२०।२)

यस्य रामः प्रियः पुत्रो ज्येष्ठो गुरुजनप्रियः ॥ (२०।३)

सूर्यांशुदग्धपक्षत्वान् न शक्नोमि विसर्पितुम् । (२१।१)

इच्छेयं पर्वताद् अस्माद् अवतर्तुम् अरिंदमाः ॥ (२१।२)