याम् एव रात्रिं ते दूताः प्रविशन्ति स्म तां पुरीम् । (१।१)

भरतेनापि तां रात्रिं स्वप्नो दृष्टो ऽयम् अप्रियः ॥ (१।२)

व्युष्टाम् एव तु तां रात्रिं दृष्ट्वा तं स्वप्नम् अप्रियम् । (२।१)

पुत्रो राजाधिराजस्य सुभृशं पर्यतप्यत ॥ (२।२)

तप्यमानं समाज्ञाय वयस्याः प्रियवादिनः । (३।१)

आयासं हि विनेष्यन्तः सभायां चक्रिरे कथाः ॥ (३।२)

वादयन्ति तथा शान्तिं लासयन्त्य् अपि चापरे । (४।१)

नाटकान्य् अपरे प्राहुर् हास्यानि विविधानि च ॥ (४।२)

स तैर् महात्मा भरतः सखिभिः प्रियवादिभिः । (५।१)

गोष्ठीहास्यानि कुर्वद्भिर् न प्राहृष्यत राघवः ॥ (५।२)

तम् अब्रवीत् प्रियसखो भरतं सखिभिर् वृतम् । (६।१)

सुहृद्भिः पर्युपासीनः किं सखे नानुमोदसे ॥ (६।२)

एवं ब्रुवाणं सुहृदं भरतः प्रत्युवाच ह । (७।१)

शृणु त्वं यन्निमित्तं मे दैन्यम् एतद् उपागतम् ॥ (७।२)

स्वप्ने पितरम् अद्राक्षं मलिनं मुक्तमूर्धजम् । (८।१)

पतन्तम् अद्रिशिखरात् कलुषे गोमयह्रदे ॥ (८।२)

प्लवमानश् च मे दृष्टः स तस्मिन् गोमयह्रदे । (९।१)

पिबन्न् अञ्जलिना तैलं हसन्न् इव मुहुर् मुहुः ॥ (९।२)

ततस् तिलौदनं भुक्त्वा पुनः पुनर् अधःशिराः । (१०।१)

तैलेनाभ्यक्तसर्वाङ्गस् तैलम् एवावगाहत ॥ (१०।२)

स्वप्ने ऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भुवि । (११।१)

सहसा चापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम् ॥ (११।२)

अवदीर्णां च पृथिवीं शुष्कांश् च विविधान् द्रुमान् । (१२।१)

अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश् चैव पर्वतान् ॥ (१२।२)

पीठे कार्ष्णायसे चैनं निषण्णं कृष्णवाससम् । (१३।१)

प्रहसन्ति स्म राजानं प्रमदाः कृष्णपिङ्गलाः ॥ (१३।२)

त्वरमाणश् च धर्मात्मा रक्तमाल्यानुलेपनः । (१४।१)

रथेन खरयुक्तेन प्रयातो दक्षिणामुखः ॥ (१४।२)

एवम् एतन् मया दृष्टम् इमां रात्रिं भयावहाम् । (१५।१)

अहं रामो ऽथवा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति ॥ (१५।२)

नरो यानेन यः स्वप्ने खरयुक्तेन याति हि । (१६।१)

अचिरात् तस्य धूमाग्रं चितायां सम्प्रदृश्यते । (१६।२)

एतन्निमित्तं दीनो ऽहं तन् न वः प्रतिपूजये ॥ (१६।३)

शुष्यतीव च मे कण्ठो न स्वस्थम् इव मे मनः । (१७।१)

जुगुप्सन्न् इव चात्मानं न च पश्यामि कारणम् ॥ (१७।२)

इमां हि दुःस्वप्नगतिं निशाम्य ताम् अनेकरूपाम् अवितर्कितां पुरा । (१८।१)

भयं महत् तद्धृदयान् न याति मे विचिन्त्य राजानम् अचिन्त्यदर्शनम् ॥ (१८।२)