हन्यमाने बले तस्मिन् पद्मनाभेन पृष्ठतः । (१।१)

माल्यवान् संनिवृत्तो ऽथ वेलातिग इवार्णवः ॥ (१।२)

संरक्तनयनः कोपाच्चलन्मौलिर् निशाचरः । (२।१)

पद्मनाभम् इदं प्राह वचनं परुषं तदा ॥ (२।२)

नारायण न जानीषे क्षत्रधर्मं सनातनम् । (३।१)

अयुद्धमनसो भग्नान् यो ऽस्मान् हंसि यथेतरः ॥ (३।२)

पराङ्मुखवधं पापं यः करोति सुरेश्वर । (४।१)

स हन्ता न गतः स्वर्गं लभते पुण्यकर्मणाम् ॥ (४।२)

युद्धश्रद्धाथ वा ते ऽस्ति शङ्खचक्रगदाधर । (५।१)

अहं स्थितो ऽस्मि पश्यामि बलं दर्शय यत् तव ॥ (५।२)

उवाच राक्षसेन्द्रं तं देवराजानुजो बली । (६।१)

युष्मत्तो भयभीतानां देवानां वै मयाभयम् । (६।२)

राक्षसोत्सादनं दत्तं तद् एतद् अनुपाल्यते ॥ (६।३)

प्राणैर् अपि प्रियं कार्यं देवानां हि सदा मया । (७।१)

सो ऽहं वो निहनिष्यामि रसातलगतान् अपि ॥ (७।२)

देवम् एवं ब्रुवाणं तु रक्ताम्बुरुहलोचनम् । (८।१)

शक्त्या बिभेद संक्रुद्धो राक्षसेन्द्रो ररास च ॥ (८।२)

माल्यवद्भुजनिर्मुक्ता शक्तिर् घण्टाकृतस्वना । (९।१)

हरेर् उरसि बभ्राज मेघस्थेव शतह्रदा ॥ (९।२)

ततस्ताम् एव चोत्कृष्य शक्तिं शक्तिधरप्रियः । (१०।१)

माल्यवन्तं समुद्दिश्य चिक्षेपाम्बुरुहेक्षणः ॥ (१०।२)

स्कन्दोत्सृष्टेव सा शक्तिर् गोविन्दकरनिःसृता । (११।१)

काङ्क्षन्ती राक्षसं प्रायान्महोल्केवाञ्जनाचलम् ॥ (११।२)

सा तस्योरसि विस्तीर्णे हारभासावभासिते । (१२।१)

अपतद् राक्षसेन्द्रस्य गिरिकूट इवाशनिः ॥ (१२।२)

तया भिन्नतनुत्राणाः प्राविशद् विपुलं तमः । (१३।१)

माल्यवान् पुनर् आश्वस्तस्तस्थौ गिरिर् इवाचलः ॥ (१३।२)

ततः कार्ष्णायसं शूलं कण्टकैर् बहुभिश्चितम् । (१४।१)

प्रगृह्याभ्यहनद् देवं स्तनयोर् अन्तरे दृढम् ॥ (१४।२)

तथैव रणरक्तस्तु मुष्टिना वासवानुजम् । (१५।१)

ताडयित्वा धनुर्मात्रम् अपक्रान्तो निशाचरः ॥ (१५।२)

ततो ऽम्बरे महाञ् शब्दः साधु साध्विति चोत्थितः । (१६।१)

आहत्य राक्षसो विष्णुं गरुडं चाप्यताडयत् ॥ (१६।२)

वैनतेयस्ततः क्रुद्धः पक्षवातेन राक्षसं । (१७।१)

व्यपोहद्बलवान् वायुः शुष्कपर्णचयं यथा ॥ (१७।२)

द्विजेन्द्रपक्षवातेन द्रावितं दृश्य पूर्वजम् । (१८।१)

सुमाली स्वबलैः सार्धं लङ्काम् अभिमुखो ययौ ॥ (१८।२)

पक्षवातबलोद्धूतो माल्यवान् अपि राक्षसः । (१९।१)

स्वबलेन समागम्य ययौ लङ्कां ह्रिया वृतः ॥ (१९।२)

एवं ते राक्षसा राम हरिणा कमलेक्षण । (२०।१)

बहुशः संयुगे भग्ना हतप्रवरनायकाः ॥ (२०।२)

अशक्नुवन्तस्ते विष्णुं प्रतियोद्धुं भयार्दिताः । (२१।१)

त्यक्त्वा लङ्कां गता वस्तुं पातालं सहपत्नयः ॥ (२१।२)

सुमालिनं समासाद्य राक्षसं रघुनन्दन । (२२।१)

स्थिताः प्रख्यातवीर्यास्ते वंशे सालकटंकटे ॥ (२२।२)

ये त्वया निहतास्ते वै पौलस्त्या नाम राक्षसाः । (२३।१)

सुमाली माल्यवान्माली ये च तेषां पुरःसराः । (२३।२)

सर्व एते महाभाग रावणाद् बलवत्तराः ॥ (२३।३)

न चान्यो रक्षसां हन्ता सुरेष्वपि पुरंजय । (२४।१)

ऋते नारायणं देवं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ (२४।२)

भवान्नारायणो देवश्चतुर्बाहुः सनातनः । (२५।१)

राक्षसान् हन्तुम् उत्पन्नो ऽजेयः प्रभुर् अव्ययः ॥ (२५।२)