निकुम्भं च हतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम् । (१।१)

रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा ॥ (१।२)

नैरृतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्छितः । (२।१)

खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षम् अचोदयत् ॥ (२।२)

गच्छ पुत्र मयाज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः । (३।१)

राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ ॥ (३।२)

रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरो मानी खरात्मजः । (४।१)

बाढम् इत्यब्रवीद् धृष्टो मकराक्षो निशाचरः ॥ (४।२)

सो ऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् । (५।१)

निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली ॥ (५।२)

समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रो ऽब्रवीद् इदम् । (६।१)

रथम् आनीयतां शीघ्रं सैन्यं चानीयतां त्वरात् ॥ (६।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः । (७।१)

स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत् ॥ (७।२)

प्रदक्षिणं रथं कृत्वा आरुरोह निशाचरः । (८।१)

सूतं संचोदयामास शीघ्रं मे रथम् आवह ॥ (८।२)

अथ तान् राक्षसान् सर्वान्मकराक्षो ऽब्रवीद् इदम् । (९।१)

यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः ॥ (९।२)

अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना । (१०।१)

आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ (१०।२)

अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः । (११।१)

शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः ॥ (११।२)

अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम् । (१२।१)

प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनम् इवानलः ॥ (१२।२)

मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः । (१३।१)

सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः ॥ (१३।२)

ते कामरूपिणः शूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः । (१४।१)

मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयानकाः ॥ (१४।२)

परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम् । (१५।१)

अभिजग्मुस्तदा हृष्टाश्चालयन्तो वसुंधराम् ॥ (१५।२)

शङ्खभेरीसहस्राणाम् आहतानां समन्ततः । (१६।१)

क्ष्वेडितास्फोटितानां च ततः शब्दो महान् अभूत् ॥ (१६।२)

प्रभ्रष्टो ऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा । (१७।१)

पपात सहसा चैव ध्वजस्तस्य च रक्षसः ॥ (१७।२)

तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः । (१८।१)

चरणैर् आकुलैर् गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः ॥ (१८।२)

प्रवाति पवनस्तस्य सपांसुः खरदारुणः । (१९।१)

निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः ॥ (१९।२)

तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः । (२०।१)

अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ (२०।२)

घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः समरमुखेष्वसकृद् गदासिभिन्नाः । (२१।१)

अहम् अहम् इति युद्धकौशलास्ते रजनिचराः परिबभ्रमुर् नदन्तः ॥ (२१।२)