तं शब्दम् अवसुप्तस्य जटायुर् अथ शुश्रुवे । (१।१)

निरैक्षद् रावणं क्षिप्रं वैदेहीं च ददर्श सः ॥ (१।२)

ततः पर्वतकूटाभस् तीक्ष्णतुण्डः खगोत्तमः । (२।१)

वनस्पतिगतः श्रीमान् व्याजहार शुभां गिरम् ॥ (२।२)

दशग्रीव स्थितो धर्मे पुराणे सत्यसंश्रयः । (३।१)

जटायुर् नाम नाम्नाहं गृध्रराजो महाबलः ॥ (३।२)

राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः । (४।१)

लोकानां च हिते युक्तो रामो दशरथात्मजः ॥ (४।२)

तस्यैषा लोकनाथस्य धर्मपत्नी यशस्विनी । (५।१)

सीता नाम वरारोहा यां त्वं हर्तुम् इहेच्छसि ॥ (५।२)

कथं राजा स्थितो धर्मे परदारान् परामृशेत् । (६।१)

रक्षणीया विशेषेण राजदारा महाबल । (६।२)

निवर्तय मतिं नीचां परदाराभिमर्शनम् ॥ (६।३)

न तत् समाचरेद् धीरो यत् परो ऽस्य विगर्हयेत् । (७।१)

यथात्मनस् तथान्येषां दारा रक्ष्या विमर्शनात् ॥ (७।२)

अर्थं वा यदि वा कामं शिष्टाः शास्त्रेष्वनागतम् । (८।१)

व्यवस्यन्त्य् अनु राजानं धर्मं पौलस्त्यनन्दन ॥ (८।२)

राजा धर्मश् च कामश् च द्रव्याणां चोत्तमो निधिः । (९।१)

धर्मः शुभं वा पापं वा राजमूलं प्रवर्तते ॥ (९।२)

पापस्वभावश् चपलः कथं त्वं रक्षसां वर । (१०।१)

ऐश्वर्यम् अभिसम्प्राप्तो विमानम् इव दुष्कृतिः ॥ (१०।२)

कामस्वभावो यो यस्य न स शक्यः प्रमार्जितुम् । (११।१)

न हि दुष्टात्मनाम् आर्यमावसत्य् आलये चिरम् ॥ (११।२)

विषये वा पुरे वा ते यदा रामो महाबलः । (१२।१)

नापराध्यति धर्मात्मा कथं तस्यापराध्यसि ॥ (१२।२)

यदि शूर्पणखाहेतोर् जनस्थानगतः खरः । (१३।१)

अतिवृत्तो हतः पूर्वं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ (१३।२)

अत्र ब्रूहि यथासत्यं को रामस्य व्यतिक्रमः । (१४।१)

यस्य त्वं लोकनाथस्य हृत्वा भार्यां गमिष्यसि ॥ (१४।२)

क्षिप्रं विसृज वैदेहीं मा त्वा घोरेण चक्षुषा । (१५।१)

दहेद् दहनभूतेन वृत्रम् इन्द्राशनिर् यथा ॥ (१५।२)

सर्पम् आशीविषं बद्ध्वा वस्त्रान्ते नावबुध्यसे । (१६।१)

ग्रीवायां प्रतिमुक्तं च कालपाशं न पश्यसि ॥ (१६।२)

स भारः सौम्य भर्तव्यो यो नरं नावसादयेत् । (१७।१)

तद् अन्नम् उपभोक्तव्यं जीर्यते यद् अनामयम् ॥ (१७।२)

यत् कृत्वा न भवेद् धर्मो न कीर्तिर् न यशो भुवि । (१८।१)

शरीरस्य भवेत् खेदः कस् तत् कर्म समाचरेत् ॥ (१८।२)

षष्टिवर्षसहस्राणि मम जातस्य रावण । (१९।१)

पितृपैतामहं राज्यं यथावद् अनुतिष्ठतः ॥ (१९।२)

वृद्धो ऽहं त्वं युवा धन्वी सरथः कवची शरी । (२०।१)

तथाप्य् आदाय वैदेहीं कुशली न गमिष्यसि ॥ (२०।२)

न शक्तस् त्वं बलाद्धर्तुं वैदेहीं मम पश्यतः । (२१।१)

हेतुभिर् न्यायसंयुक्तैर् ध्रुवां वेदश्रुतिम् इव ॥ (२१।२)

युध्यस्व यदि शूरो ऽसि मुहूर्तं तिष्ठ रावण । (२२।१)

शयिष्यसे हतो भूमौ यथापूर्वं खरस् तथा ॥ (२२।२)

असकृत् संयुगे येन निहता दैत्यदानवाः । (२३।१)

नचिराच् चीरवासास् त्वां रामो युधि वधिष्यति ॥ (२३।२)

किं नु शक्यं मया कर्तुं गतौ दूरं नृपात्मजौ । (२४।१)

क्षिप्रं त्वं नश्यसे नीच तयोर् भीतो न संशयः ॥ (२४।२)

न हि मे जीवमानस्य नयिष्यसि शुभाम् इमाम् । (२५।१)

सीतां कमलपत्त्राक्षीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ (२५।२)

अवश्यं तु मया कार्यं प्रियं तस्य महात्मनः । (२६।१)

जीवितेनापि रामस्य तथा दशरथस्य च ॥ (२६।२)

तिष्ठ तिष्ठ दशग्रीव मुहूर्तं पश्य रावण । (२७।१)

युद्धातिथ्यं प्रदास्यामि यथाप्राणं निशाचर । (२७।२)

वृन्ताद् इव फलं त्वां तु पातयेयं रथोत्तमात् ॥ (२७।३)