स मुहूर्तम् इव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम् । (१।१)

अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः ॥ (१।२)

स तु संहृष्टसर्वाङ्गः प्राकारस्थो महाकपिः । (२।१)

पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान् ॥ (२।२)

सालान् अशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान् । (३।१)

उद्दालकान्नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखान् अपि ॥ (३।२)

अथाम्रवणसंछन्नां लताशतसमावृताम् । (४।१)

ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम् ॥ (४।२)

स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैर् अभिनादिताम् । (५।१)

राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतोवृताम् ॥ (५।२)

विहगैर् मृगसंघैश्च विचित्रां चित्रकाननाम् । (६।१)

उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् कपिः ॥ (६।२)

वृतां नानाविधैर् वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः । (७।१)

कोकिलैर् भृङ्गराजैश्च मत्तैर् नित्यनिषेविताम् ॥ (७।२)

प्रहृष्टमनुजे काले मृगपक्षिसमाकुले । (८।१)

मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम् ॥ (८।२)

मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीम् अनिन्दिताम् । (९।१)

सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः ॥ (९।२)

उत्पतद्भिर् द्विजगणैः पक्षैः सालाः समाहताः । (१०।१)

अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः ॥ (१०।२)

पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनुमान्मारुतात्मजः । (११।१)

अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः ॥ (११।२)

दिशः सर्वाभिदावन्तं वृक्षषण्डगतं कपिम् । (१२।१)

दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे ॥ (१२।२)

वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैर् अवकीर्णा पृथग्विधैः । (१३।१)

रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता ॥ (१३।२)

तरस्विना ते तरवस्तरसाभिप्रकम्पिताः । (१४।१)

कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा ॥ (१४।२)

निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः । (१५।१)

निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः ॥ (१५।२)

हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः । (१६।१)

पुष्पपर्णफलान्याशु मुमुचुः पुष्पशालिनः ॥ (१६।२)

विहंगसंघैर् हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः । (१७।१)

बभूवुर् अगमाः सर्वे मारुतेनेव निर्धुताः ॥ (१७।२)

विधूतकेशी युवतिर् यथा मृदितवर्णिका । (१८।१)

निष्पीतशुभदन्तौष्ठी नखैर् दन्तैश्च विक्षता ॥ (१८।२)

तथा लाङ्गूलहस्तैश्च चरणाभ्यां च मर्दिता । (१९।१)

बभूवाशोकवनिका प्रभग्नवरपादपा ॥ (१९।२)

महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः । (२०।१)

यथा प्रावृषि विन्ध्यस्य मेघजालानि मारुतः ॥ (२०।२)

स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः । (२१।१)

तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः ॥ (२१।२)

वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा । (२२।१)

महार्हैर् मणिसोपानैर् उपपन्नास्ततस्ततः ॥ (२२।२)

मुक्ताप्रवालसिकतास्फटिकान्तरकुट्टिमाः । (२३।१)

काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैर् उपशोभिताः ॥ (२३।२)

फुल्लपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपकूजिताः । (२४।१)

नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः ॥ (२४।२)

दीर्घाभिर् द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः । (२५।१)

अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिर् उपसंस्कृताः ॥ (२५।२)

लताशतैर् अवतताः संतानकसमावृताः । (२६।१)

नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः ॥ (२६।२)

ततो ऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम् । (२७।१)

विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम् ॥ (२७।२)

शिलागृहैर् अवततं नानावृक्षैः समावृतम् । (२८।१)

ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम् ॥ (२८।२)

ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः । (२९।१)

अङ्काद् इव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम् ॥ (२९।२)

जले निपतिताग्रैश्च पादपैर् उपशोभिताम् । (३०।१)

वार्यमाणाम् इव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः ॥ (३०।२)

पुनर् आवृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः । (३१।१)

प्रसन्नाम् इव कान्तस्य कान्तां पुनर् उपस्थिताम् ॥ (३१।२)

तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः । (३२।१)

ददर्श कपिशार्दूलो हनुमान्मारुतात्मजः ॥ (३२।२)

कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा । (३३।१)

मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम् ॥ (३३।२)

विविधैर् मृगसंघैश्च विचित्रां चित्रकाननाम् । (३४।१)

प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर् विश्वकर्मणा । (३४।२)

काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम् ॥ (३४।३)

ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः । (३५।१)

सछत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः ॥ (३५।२)

लताप्रतानैर् बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर् वृताम् । (३६।१)

काञ्चनीं शिंशुपाम् एकां ददर्श स महाकपिः ॥ (३६।२)

सो ऽपश्यद् भूमिभागांश्च गर्तप्रस्रवणानि च । (३७।१)

सुवर्णवृक्षान् अपरान् ददर्श शिखिसंनिभान् ॥ (३७।२)

तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोर् इव महाकपिः । (३८।१)

अमन्यत तदा वीरः काञ्चनो ऽस्मीति वानरः ॥ (३८।२)

तां काञ्चनैस्तरुगणैर् मारुतेन च वीजिताम् । (३९।१)

किङ्किणीशतनिर्घोषां दृष्ट्वा विस्मयम् आगमत् ॥ (३९।२)

सुपुष्पिताग्रां रुचिरां तरुणाङ्कुरपल्लवाम् । (४०।१)

ताम् आरुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम् ॥ (४०।२)

इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम् । (४१।१)

इतश्चेतश्च दुःखार्तां संपतन्तीं यदृच्छया ॥ (४१।२)

अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः । (४२।१)

चम्पकैश्चन्दनैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता ॥ (४२।२)

इयं च नलिनी रम्या द्विजसंघनिषेविता । (४३।१)

इमां सा राममहिषी नूनम् एष्यति जानकी ॥ (४३।२)

सा रामा राममहिषी राघवस्य प्रिया सदा । (४४।१)

वनसंचारकुशला नूनम् एष्यति जानकी ॥ (४४।२)

अथ वा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा । (४५।१)

वनम् एष्यति सा चेह रामचिन्तानुकर्शिता ॥ (४५।२)

रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना । (४६।१)

वनवासरता नित्यम् एष्यते वनचारिणी ॥ (४६।२)

वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा । (४७।१)

रामस्य दयिता भार्या जनकस्य सुता सती ॥ (४७।२)

संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवम् एष्यति जानकी । (४८।१)

नदीं चेमां शिवजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी ॥ (४८।२)

तस्याश्चाप्यनुरूपेयम् अशोकवनिका शुभा । (४९।१)

शुभा या पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य संमिता ॥ (४९।२)

यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना । (५०।१)

आगमिष्यति सावश्यम् इमां शिवजलां नदीम् ॥ (५०।२)

एवं तु मत्वा हनुमान्महात्मा प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम् । (५१।१)

अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः ॥ (५१।२)