गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवम् अब्रवीत् । (१।१)

कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ (१।२)

सुग्रीवस् तु ततो रामम् उवाच प्रणतात्मवान् । (२।१)

श्रूयतां सर्वम् आख्यास्ये विस्तरेण नरर्षभ ॥ (२।२)

यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम् । (३।१)

परिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ (३।२)

तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति । (४।१)

विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ (४।२)

ततो ऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद् वारिविनीतवत् । (५।१)

न च निष्क्रमते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ (५।२)

ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम् । (६।१)

तद् अहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातृशोकविषार्दितः ॥ (६।२)

अथाहं कृतबुद्धिस् तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः । (७।१)

शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता । (७।२)

अशक्नुवन् निष्क्रमितुं महिषो विनशेद् इति ॥ (७।३)

ततो ऽहम् आगां किष्किन्धां निराशस् तस्य जीविते । (८।१)

राज्यं च सुमहत् प्राप्तं तारा च रुमया सह । (८।२)

मित्रैश् च सहितस् तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ (८।३)

आजगाम ततो वाली हत्वा तं दानवर्षभम् । (९।१)

ततो ऽहम् अददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ (९।२)

स मां जिघांसुर् दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः । (१०।१)

परिकालयते क्रोधाद् धावन्तं सचिवैः सह ॥ (१०।२)

ततो ऽहं वालिना तेन सानुबन्धः प्रधावितः । (११।१)

नदीश् च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ (११।२)

आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया । (१२।१)

अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् तदा ॥ (१२।२)

ततः पूर्वम् अहं गत्वा दक्षिणाम् अहम् आश्रितः । (१३।१)

दिशं च पश्चिमां भूयो गतो ऽस्मि भयशङ्कितः । (१३।२)

उत्तरां तु दिशं यान्तं हनुमान् माम् अथाब्रवीत् ॥ (१३।३)

इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः । (१४।१)

मतंगेन तदा शप्तो ह्य् अस्मिन्न् आश्रममण्डले ॥ (१४।२)

प्रविशेद् यदि वा वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् । (१५।१)

तत्र वासः सुखो ऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति ॥ (१५।२)

ततः पर्वतम् आसाद्य ऋश्यमूकं नृपात्मज । (१६।१)

न विवेश तदा वाली मतंगस्य भयात् तदा ॥ (१६।२)

एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षम् उपलक्षितम् । (१७।१)

पृथिवीमण्डलं कृत्स्नं गुहाम् अस्म्य् आगतस् ततः ॥ (१७।२)