याम् एव रात्रिं शत्रुघ्नः पर्णशालां समाविशत् । (१।१)

ताम् एव रात्रिं सीतापि प्रसूता दारकद्वयम् ॥ (१।२)

ततो ऽर्धरात्रसमये बालका मुनिदारकाः । (२।१)

वाल्मीकेः प्रियम् आचख्युः सीतायाः प्रसवं शुभम् । (२।२)

तस्य रक्षां महातेजः कुरु भूतविनाशिनीम् ॥ (२।३)

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा मुनिर् हर्षम् उपागमत् । (३।१)

भूतघ्नीं चाकरोत् ताभ्यां रक्षां रक्षोविनाशिनीम् ॥ (३।२)

कुशमुष्टिम् उपादाय लवं चैव तु स द्विजः । (४।१)

वाल्मीकिः प्रददौ ताभ्यां रक्षां भूतविनाशिनीम् ॥ (४।२)

यस्तयोः पूर्वजो जातः स कुशैर् मन्त्रसंस्कृतैः । (५।१)

निर्मार्जनीयस्तु भवेत् कुश इत्यस्य नामतः ॥ (५।२)

यश्चापरो भवेत् ताभ्यां लवेन सुसमाहितः । (६।१)

निर्मार्जनीयो वृद्धाभिर् लवश्चेति स नामतः ॥ (६।२)

एवं कुशलवौ नाम्ना तावुभौ यमजातकौ । (७।१)

मत्कृताभ्यां च नामभ्यां ख्यातियुक्तौ भविष्यतः ॥ (७।२)

ते रक्षां जगृहुस्तां च मुनिहस्तात् समाहिताः । (८।१)

अकुर्वंश्च ततो रक्षां तयोर् विगतकल्मषाः ॥ (८।२)

तथा तां क्रियमाणां तु रक्षां गोत्रं च नाम च । (९।१)

संकीर्तनं च रामस्य सीतायाः प्रसवौ शुभौ ॥ (९।२)

अर्धरात्रे तु शत्रुघ्नः शुश्राव सुमहत् प्रियम् । (१०।१)

पर्णशालां गतो रात्रौ दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ (१०।२)

तथा तस्य प्रहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः । (११।१)

व्यतीता वार्षिकी रात्रिः श्रावणी लघुविक्रमा ॥ (११।२)

प्रभाते तु महावीर्यः कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् । (१२।१)

मुनिं प्राञ्जलिर् आमन्त्र्य प्रायात् पश्चान्मुखः पुनः ॥ (१२।२)

स गत्वा यमुनातीरं सप्तरात्रोषितः पथि । (१३।१)

ऋषीणां पुण्यकीर्तीनाम् आश्रमे वासम् अभ्ययात् ॥ (१३।२)

स तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर् नृपः । (१४।१)

कथाभिर् बहुरूपाभिर् वासं चक्रे महायशाः ॥ (१४।२)