प्रशस्य तु प्रशस्तव्यां सीतां तां हरिपुंगवः । (१।१)

गुणाभिरामं रामं च पुनश्चिन्तापरो ऽभवत् ॥ (१।२)

स मुहूर्तम् इव ध्यात्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणः । (२।१)

सीताम् आश्रित्य तेजस्वी हनुमान् विललाप ह ॥ (२।२)

मान्या गुरुविनीतस्य लक्ष्मणस्य गुरुप्रिया । (३।१)

यदि सीतापि दुःखार्ता कालो हि दुरतिक्रमः ॥ (३।२)

रामस्य व्यवसायज्ञा लक्ष्मणस्य च धीमतः । (४।१)

नात्यर्थं क्षुभ्यते देवी गङ्गेव जलदागमे ॥ (४।२)

तुल्यशीलवयोवृत्तां तुल्याभिजनलक्षणाम् । (५।१)

राघवो ऽर्हति वैदेहीं तं चेयम् असितेक्षणा ॥ (५।२)

तां दृष्ट्वा नवहेमाभां लोककान्ताम् इव श्रियम् । (६।१)

जगाम मनसा रामं वचनं चेदम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

अस्या हेतोर् विशालाक्ष्या हतो वाली महाबलः । (७।१)

रावणप्रतिमो वीर्ये कबन्धश्च निपातितः ॥ (७।२)

विराधश्च हतः संख्ये राक्षसो भीमविक्रमः । (८।१)

वने रामेण विक्रम्य महेन्द्रेणेव शम्बरः ॥ (८।२)

चतुर्दशसहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् । (९।१)

निहतानि जनस्थाने शरैर् अग्निशिखोपमैः ॥ (९।२)

खरश्च निहतः संख्ये त्रिशिराश्च निपातितः । (१०।१)

दूषणश्च महातेजा रामेण विदितात्मना ॥ (१०।२)

ऐश्वर्यं वानराणां च दुर्लभं वालिपालितम् । (११।१)

अस्या निमित्ते सुग्रीवः प्राप्तवांल् लोकसत्कृतम् ॥ (११।२)

सागरश्च मया क्रान्तः श्रीमान्नदनदीपतिः । (१२।१)

अस्या हेतोर् विशालाक्ष्याः पुरी चेयं निरीक्षिता ॥ (१२।२)

यदि रामः समुद्रान्तां मेदिनीं परिवर्तयेत् । (१३।१)

अस्याः कृते जगच्चापि युक्तम् इत्येव मे मतिः ॥ (१३।२)

राज्यं वा त्रिषु लोकेषु सीता वा जनकात्मजा । (१४।१)

त्रैलोक्यराज्यं सकलं सीताया नाप्नुयात् कलाम् ॥ (१४।२)

इयं सा धर्मशीलस्य मैथिलस्य महात्मनः । (१५।१)

सुता जनकराजस्य सीता भर्तृदृढव्रता ॥ (१५।२)

उत्थिता मेदिनीं भित्त्वा क्षेत्रे हलमुखक्षते । (१६।१)

पद्मरेणुनिभैः कीर्णा शुभैः केदारपांसुभिः ॥ (१६।२)

विक्रान्तस्यार्यशीलस्य संयुगेष्वनिवर्तिनः । (१७।१)

स्नुषा दशरथस्यैषा ज्येष्ठा राज्ञो यशस्विनी ॥ (१७।२)

धर्मज्ञस्य कृतज्ञस्य रामस्य विदितात्मनः । (१८।१)

इयं सा दयिता भार्या राक्षसीवशम् आगता ॥ (१८।२)

सर्वान् भोगान् परित्यज्य भर्तृस्नेहबलात् कृता । (१९।१)

अचिन्तयित्वा दुःखानि प्रविष्टा निर्जनं वनम् ॥ (१९।२)

संतुष्टा फलमूलेन भर्तृशुश्रूषणे रता । (२०।१)

या परां भजते प्रीतिं वने ऽपि भवने यथा ॥ (२०।२)

सेयं कनकवर्णाङ्गी नित्यं सुस्मितभाषिणी । (२१।१)

सहते यातनाम् एताम् अनर्थानाम् अभागिनी ॥ (२१।२)

इमां तु शीलसम्पन्नां द्रष्टुम् इच्छति राघवः । (२२।१)

रावणेन प्रमथितां प्रपाम् इव पिपासितः ॥ (२२।२)

अस्या नूनं पुनर् लाभाद् राघवः प्रीतिम् एष्यति । (२३।१)

राजा राज्यपरिभ्रष्टः पुनः प्राप्येव मेदिनीम् ॥ (२३।२)

कामभोगैः परित्यक्ता हीना बन्धुजनेन च । (२४।१)

धारयत्यात्मनो देहं तत्समागमकाङ्क्षिणी ॥ (२४।२)

नैषा पश्यति राक्षस्यो नेमान् पुष्पफलद्रुमान् । (२५।१)

एकस्थहृदया नूनं रामम् एवानुपश्यति ॥ (२५।२)

भर्ता नाम परं नार्या भूषणं भूषणाद् अपि । (२६।१)

एषा हि रहिता तेन शोभनार्हा न शोभते ॥ (२६।२)

दुष्करं कुरुते रामो हीनो यद् अनया प्रभुः । (२७।१)

धारयत्यात्मनो देहं न दुःखेनावसीदति ॥ (२७।२)

इमाम् असितकेशान्तां शतपत्रनिभेक्षणाम् । (२८।१)

सुखार्हां दुःखितां दृष्ट्वा ममापि व्यथितं मनः ॥ (२८।२)

क्षितिक्षमा पुष्करसंनिभाक्षी या रक्षिता राघवलक्ष्मणाभ्याम् । (२९।१)

सा राक्षसीभिर् विकृतेक्षणाभिः संरक्ष्यते संप्रति वृक्षमूले ॥ (२९।२)

हिमहतनलिनीव नष्टशोभा व्यसनपरम्परया निपीड्यमाना । (३०।१)

सहचररहितेव चक्रवाकी जनकसुता कृपणां दशां प्रपन्ना ॥ (३०।२)

अस्या हि पुष्पावनताग्रशाखाः शोकं दृढं वै जनयन्त्यशोकाः । (३१।१)

हिमव्यपायेन च मन्दरश्मिर् अभ्युत्थितो नैकसहस्ररश्मिः ॥ (३१।२)

इत्येवम् अर्थं कपिर् अन्ववेक्ष्य सीतेयम् इत्येव निविष्टबुद्धिः । (३२।१)

संश्रित्य तस्मिन्निषसाद वृक्षे बली हरीणाम् ऋषभस्तरस्वी ॥ (३२।२)