विभीषणवचः श्रुत्वा रावणिः क्रोधमूर्छितः । (१।१)

अब्रवीत् परुषं वाक्यं वेगेनाभ्युत्पपात ह ॥ (१।२)

उद्यतायुधनिस्त्रिंशो रथे तु समलंकृते । (२।१)

कालाश्वयुक्ते महति स्थितः कालान्तकोपमः ॥ (२।२)

महाप्रमाणम् उद्यम्य विपुलं वेगवद् दृढम् । (३।१)

धनुर् भीमं परामृश्य शरांश्चामित्रनाशनान् ॥ (३।२)

उवाचैनं समारब्धः सौमित्रिं सविभीषणम् । (४।१)

तांश्च वानरशार्दूलान् पश्यध्वं मे पराक्रमम् ॥ (४।२)

अद्य मत्कार्मुकोत्सृष्टं शरवर्षं दुरासदम् । (५।१)

मुक्तं वर्षम् इवाकाशे वारयिष्यथ संयुगे ॥ (५।२)

अद्य वो मामका बाणा महाकार्मुकनिःसृताः । (६।१)

विधमिष्यन्ति गात्राणि तूलराशिम् इवानलः ॥ (६।२)

तीक्ष्णसायकनिर्भिन्नाञ्शूलशक्त्यृष्टितोमरैः । (७।१)

अद्य वो गमयिष्यामि सर्वान् एव यमक्षयम् ॥ (७।२)

क्षिपतः शरवर्षाणि क्षिप्रहस्तस्य मे युधि । (८।१)

जीमूतस्येव नदतः कः स्थास्यति ममाग्रतः ॥ (८।२)

तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य गर्जितं लक्ष्मणस्तदा । (९।१)

अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (९।२)

उक्तश्च दुर्गमः पारः कार्याणां राक्षस त्वया । (१०।१)

कार्याणां कर्मणा पारं यो गच्छति स बुद्धिमान् ॥ (१०।२)

स त्वम् अर्थस्य हीनार्थो दुरवापस्य केनचित् । (११।१)

वचो व्याहृत्य जानीषे कृतार्थो ऽस्मीति दुर्मते ॥ (११।२)

अन्तर्धानगतेनाजौ यस्त्वयाचरितस्तदा । (१२।१)

तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः ॥ (१२।२)

यथा बाणपथं प्राप्य स्थितो ऽहं तव राक्षस । (१३।१)

दर्शयस्वाद्य तत् तेजो वाचा त्वं किं विकत्थसे ॥ (१३।२)

एवम् उक्तो धनुर् भीमं परामृश्य महाबलः । (१४।१)

ससर्ज निशितान् बाणान् इन्द्रजित् समितिंजयः ॥ (१४।२)

ते निसृष्टा महावेगाः शराः सर्पविषोपमाः । (१५।१)

सम्प्राप्य लक्ष्मणं पेतुः श्वसन्त इव पन्नगाः ॥ (१५।२)

शरैर् अतिमहावेगैर् वेगवान् रावणात्मजः । (१६।१)

सौमित्रिम् इन्द्रजिद् युद्धे विव्याध शुभलक्षणम् ॥ (१६।२)

स शरैर् अतिविद्धाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः । (१७।१)

शुशुभे लक्ष्मणः श्रीमान् विधूम इव पावकः ॥ (१७।२)

इन्द्रजित् त्वात्मनः कर्म प्रसमीक्ष्याधिगम्य च । (१८।१)

विनद्य सुमहानादम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१८।२)

पत्रिणः शितधारास्ते शरा मत्कार्मुकच्युताः । (१९।१)

आदास्यन्ते ऽद्य सौमित्रे जीवितं जीवितान्तगाः ॥ (१९।२)

अद्य गोमायुसंघाश्च श्येनसंघाश्च लक्ष्मण । (२०।१)

गृध्राश्च निपतन्तु त्वां गतासुं निहतं मया ॥ (२०।२)

क्षत्रबन्धुः सदानार्यो रामः परमदुर्मतिः । (२१।१)

भक्तं भ्रातरम् अद्यैव त्वां द्रक्ष्यति मया हतम् ॥ (२१।२)

विशस्तकवचं भूमौ व्यपविद्धशरासनम् । (२२।१)

हृतोत्तमाङ्गं सौमित्रे त्वाम् अद्य निहतं मया ॥ (२२।२)

इति ब्रुवाणं संरब्धं परुषं रावणात्मजम् । (२३।१)

हेतुमद्वाक्यम् अत्यर्थं लक्ष्मणः प्रत्युवाच ह ॥ (२३।२)

अकृत्वा कत्थसे कर्म किमर्थम् इह राक्षस । (२४।१)

कुरु तत् कर्म येनाहं श्रद्दध्यां तव कत्थनम् ॥ (२४।२)

अनुक्त्वा परुषं वाक्यं किंचिद् अप्यनवक्षिपन् । (२५।१)

अविकत्थन् वधिष्यामि त्वां पश्य पुरुषादन ॥ (२५।२)

इत्युक्त्वा पञ्च नाराचान् आ कर्णापूरिताञ्शरान् । (२६।१)

निचखान महावेगांल् लक्ष्मणो राक्षसोरसि ॥ (२६।२)

स शरैर् आहतस्तेन सरोषो रावणात्मजः । (२७।१)

सुप्रयुक्तैस् त्रिभिर् बाणैः प्रतिविव्याध लक्ष्मणम् ॥ (२७।२)

स बभूव महाभीमो नरराक्षससिंहयोः । (२८।१)

विमर्दस्तुमुलो युद्धे परस्परवधैषिणोः ॥ (२८।२)

उभौ हि बलसम्पन्नावुभौ विक्रमशालिनौ । (२९।१)

उभावपि सुविक्रान्तौ सर्वशस्त्रास्त्रकोविदौ ॥ (२९।२)

उभौ परमदुर्जेयावतुल्यबलतेजसौ । (३०।१)

युयुधाते महावीरौ ग्रहाविव नभो गतौ ॥ (३०।२)

बलवृत्राविव हि तौ युधि वै दुष्प्रधर्षणौ । (३१।१)

युयुधाते महात्मानौ तदा केसरिणाविव ॥ (३१।२)

बहून् अवसृजन्तौ हि मार्गणौघान् अवस्थितौ । (३२।१)

नरराक्षससिंहौ तौ प्रहृष्टावभ्ययुध्यताम् ॥ (३२।२)

सुसम्प्रहृष्टौ नरराक्षसोत्तमौ जयैषिणौ मार्गणचापधारिणौ । (३३।१)

परस्परं तौ प्रववर्षतुर् भृशं शरौघवर्षेण बलाहकाविव ॥ (३३।२)