ततः शूर्पणखा दृष्ट्वा सहस्राणि चतुर्दश । (१।१)

हतान्य् एकेन रामेण रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ (१।२)

दूषणं च खरं चैव हतं त्रिशिरसं रणे । (२।१)

दृष्ट्वा पुनर् महानादं ननाद जलदोपमा ॥ (२।२)

सा दृष्ट्वा कर्म रामस्य कृतम् अन्यैः सुदुष्करम् । (३।१)

जगाम परमोद्विग्ना लङ्कां रावणपालिताम् ॥ (३।२)

सा ददर्श विमानाग्रे रावणं दीप्ततेजसम् । (४।१)

उपोपविष्टं सचिवैर् मरुद्भिर् इव वासवम् ॥ (४।२)

आसीनं सूर्यसंकाशे काञ्चने परमासने । (५।१)

रुक्मवेदिगतं प्राज्यं ज्वलन्तम् इव पावकम् ॥ (५।२)

देवगन्धर्वभूतानाम् ऋषीणां च महात्मनाम् । (६।१)

अजेयं समरे शूरं व्यात्ताननम् इवान्तकम् ॥ (६।२)

देवासुरविमर्देषु वज्राशनिकृतव्रणम् । (७।१)

ऐरावतविषाणाग्रैर् उत्कृष्टकिणवक्षसम् ॥ (७।२)

विंशद्भुजं दशग्रीवं दर्शनीयपरिच्छदम् । (८।१)

विशालवक्षसं वीरं राजलक्ष्मणलक्षितम् ॥ (८।२)

स्निग्धवैडूर्यसंकाशं तप्तकाञ्चनकुण्डलम् । (९।१)

सुभुजं शुक्लदशनं महास्यं पर्वतोपमम् ॥ (९।२)

विष्णुचक्रनिपातैश् च शतशो देवसंयुगे । (१०।१)

आहताङ्गं समस्तैश् च देवप्रहरणैस् तथा ॥ (१०।२)

अक्षोभ्याणां समुद्राणां क्षोभणं क्षिप्रकारिणम् । (११।१)

क्षेप्तारं पर्वताग्राणां सुराणां च प्रमर्दनम् ॥ (११।२)

उच्छेत्तारं च धर्माणां परदाराभिमर्शनम् । (१२।१)

सर्वदिव्यास्त्रयोक्तारं यज्ञविघ्नकरं सदा ॥ (१२।२)

पुरीं भोगवतीं गत्वा पराजित्य च वासुकिम् । (१३।१)

तक्षकस्य प्रियां भार्यां पराजित्य जहार यः ॥ (१३।२)

कैलासं पर्वतं गत्वा विजित्य नरवाहनम् । (१४।१)

विमानं पुष्पकं तस्य कामगं वै जहार यः ॥ (१४।२)

वनं चैत्ररथं दिव्यं नलिनीं नन्दनं वनम् । (१५।१)

विनाशयति यः क्रोधाद् देवोद्यानानि वीर्यवान् ॥ (१५।२)

चन्द्रसूर्यौ महाभागाव् उत्तिष्ठन्तौ परंतपौ । (१६।१)

निवारयति बाहुभ्यां यः शैलशिखरोपमः ॥ (१६।२)

दशवर्षसहस्राणि तपस् तप्त्वा महावने । (१७।१)

पुरा स्वयम्भुवे धीरः शिरांस्य् उपजहार यः ॥ (१७।२)

देवदानवगन्धर्वपिशाचपतगोरगैः । (१८।१)

अभयं यस्य संग्रामे मृत्युतो मानुषाद् ऋते ॥ (१८।२)

मन्त्रैर् अभिषुतं पुण्यम् अध्वरेषु द्विजातिभिः । (१९।१)

हविर्धानेषु यः सोमम् उपहन्ति महाबलः ॥ (१९।२)

आप्तयज्ञहरं क्रूरं ब्रह्मघ्नं दुष्टचारिणम् । (२०।१)

कर्कशं निरनुक्रोशं प्रजानाम् अहिते रतम् । (२०।२)

रावणं सर्वभूतानां सर्वलोकभयावहम् ॥ (२०।३)

राक्षसी भ्रातरं क्रूरं सा ददर्श महाबलम् । (२१।१)

तं दिव्यवस्त्राभरणं दिव्यमाल्योपशोभितम् । (२१।२)

राक्षसेन्द्रं महाभागं पौलस्त्यकुलनन्दनम् ॥ (२१।३)

तम् अब्रवीद् दीप्तविशाललोचनं प्रदर्शयित्वा भयमोहमूर्छिता । (२२।१)

सुदारुणं वाक्यम् अभीतचारिणी महात्मना शूर्पणखा विरूपिता ॥ (२२।२)