ततो निपतितां तारां च्युतां ताराम् इवाम्बरात् । (१।१)

शनैर् आश्वासयामास हनूमान् हरियूथपः ॥ (१।२)

गुणदोषकृतं जन्तुः स्वकर्मफलहेतुकम् । (२।१)

अव्यग्रस् तद् अवाप्नोति सर्वं प्रेत्य शुभाशुभम् ॥ (२।२)

शोच्या शोचसि कं शोच्यं दीनं दीनानुकम्पसे । (३।१)

कश् च कस्यानुशोच्यो ऽस्ति देहे ऽस्मिन् बुद्बुदोपमे ॥ (३।२)

अङ्गदस् तु कुमारो ऽयं द्रष्टव्यो जीवपुत्रया । (४।१)

आयत्या च विधेयानि समर्थान्य् अस्य चिन्तय ॥ (४।२)

जानास्य् अनियताम् एवं भूतानाम् आगतिं गतिम् । (५।१)

तस्माच् छुभं हि कर्तव्यं पण्डिते नैहलौकिकम् ॥ (५।२)

यस्मिन् हरिसहस्राणि प्रयुतान्य् अर्बुदानि च । (६।१)

वर्तयन्ति कृतांशानि सो ऽयं दिष्टान्तम् आगतः ॥ (६।२)

यद् अयं न्यायदृष्टार्थः सामदानक्षमापरः । (७।१)

गतो धर्मजितां भूमिं नैनं शोचितुम् अर्हसि ॥ (७।२)

सर्वे च हरिशार्दूलाः पुत्रश् चायं तवाङ्गदः । (८।१)

हर्यृक्षपतिराज्यं च त्वत्सनाथम् अनिन्दिते ॥ (८।२)

ताव् इमौ शोकसंतप्तौ शनैः प्रेरय भामिनि । (९।१)

त्वया परिगृहीतो ऽयम् अङ्गदः शास्तु मेदिनीम् ॥ (९।२)

संततिश् च यथादृष्टा कृत्यं यच् चापि साम्प्रतम् । (१०।१)

राज्ञस् तत् क्रियतां सर्वम् एष कालस्य निश्चयः ॥ (१०।२)

संस्कार्यो हरिराजस् तु अङ्गदश् चाभिषिच्यताम् । (११।१)

सिंहासनगतं पुत्रं पश्यन्ती शान्तिम् एष्यसि ॥ (११।२)

सा तस्य वचनं श्रुत्वा भर्तृव्यसनपीडिता । (१२।१)

अब्रवीद् उत्तरं तारा हनूमन्तम् अवस्थितम् ॥ (१२।२)

अङ्गदप्रतिरूपाणां पुत्राणाम् एकतः शतम् । (१३।१)

हतस्याप्य् अस्य वीरस्य गात्रसंश्लेषणं वरम् ॥ (१३।२)

न चाहं हरिराजस्य प्रभवाम्य् अङ्गदस्य वा । (१४।१)

पितृव्यस्तस्य सुग्रीवः सर्वकार्येष्व् अनन्तरः ॥ (१४।२)

न ह्य् एषा बुद्धिर् आस्थेया हनूमन्न् अङ्गदं प्रति । (१५।१)

पिता हि बन्धुः पुत्रस्य न माता हरिसत्तम ॥ (१५।२)

न हि मम हरिराजसंश्रयात् क्षमतरम् अस्ति परत्र चेह वा । (१६।१)

अभिमुखहतवीरसेवितं शयनम् इदं मम सेवितुं क्षमम् ॥ (१६।२)