तम् उद्वीक्ष्य महाबाहुः पिङ्गाक्षं पुरतः स्थितम् । (१।१)

रोषेण महताविष्टो रावणो लोकरावणः ॥ (१।२)

स राजा रोषताम्राक्षः प्रहस्तं मन्त्रिसत्तमम् । (२।१)

कालयुक्तम् उवाचेदं वचो विपुलम् अर्थवत् ॥ (२।२)

दुरात्मा पृच्छ्यताम् एष कुतः किं वास्य कारणम् । (३।१)

वनभङ्गे च को ऽस्यार्थो राक्षसीनां च तर्जने ॥ (३।२)

रावणस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्तो वाक्यम् अब्रवीत् । (४।१)

समाश्वसिहि भद्रं ते न भीः कार्या त्वया कपे ॥ (४।२)

यदि तावत् त्वम् इन्द्रेण प्रेषितो रावणालयम् । (५।१)

तत्त्वम् आख्याहि मा ते भूद् भयं वानर मोक्ष्यसे ॥ (५।२)

यदि वैश्रवणस्य त्वं यमस्य वरुणस्य च । (६।१)

चारु रूपम् इदं कृत्वा यमस्य वरुणस्य च ॥ (६।२)

विष्णुना प्रेषितो वापि दूतो विजयकाङ्क्षिणा । (७।१)

न हि ते वानरं तेजो रूपमात्रं तु वानरम् ॥ (७।२)

तत्त्वतः कथयस्वाद्य ततो वानर मोक्ष्यसे । (८।१)

अनृतं वदतश्चापि दुर्लभं तव जीवितम् ॥ (८।२)

अथवा यन्निमित्तस्ते प्रवेशो रावणालये ॥ (९।१)

एवम् उक्तो हरिवरस्तदा रक्षोगणेश्वरम् । (१०।१)

अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य वा ॥ (१०।२)

धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः । (११।१)

जातिर् एव मम त्वेषा वानरो ऽहम् इहागतः ॥ (११।२)

दर्शने राक्षसेन्द्रस्य दुर्लभे तद् इदं मया । (१२।१)

वनं राक्षसराजस्य दर्शनार्थे विनाशितम् ॥ (१२।२)

ततस्ते राक्षसाः प्राप्ता बलिनो युद्धकाङ्क्षिणः । (१३।१)

रक्षणार्थं च देहस्य प्रतियुद्धा मया रणे ॥ (१३।२)

अस्त्रपाशैर् न शक्यो ऽहं बद्धुं देवासुरैर् अपि । (१४।१)

पितामहाद् एव वरो ममाप्येषो ऽभ्युपागतः ॥ (१४।२)

राजानं द्रष्टुकामेन मयास्त्रम् अनुवर्तितम् । (१५।१)

विमुक्तो ऽहम् अस्त्रेण राक्षसैस्त्वतिपीडितः ॥ (१५।२)

दूतो ऽहम् इति विज्ञेयो राघवस्यामितौजसः । (१६।१)

श्रूयतां चापि वचनं मम पथ्यम् इदं प्रभो ॥ (१६।२)