ततः शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस् तदा । (१।१)

आरुरोह रथं हृष्टः शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ (१।२)

वसिष्ठो वामदेवश् च जाबालिश् च दृढव्रतः । (२।१)

अग्रतः प्रययुः सर्वे मन्त्रिणो मन्त्रपूजिताः ॥ (२।२)

मन्दाकिनीं नदीं रम्यां प्राङ्मुखास् ते ययुस् तदा । (३।१)

प्रदक्षिणं च कुर्वाणाश् चित्रकूटं महागिरिम् ॥ (३।२)

पश्यन् धातुसहस्राणि रम्याणि विविधानि च । (४।१)

प्रययौ तस्य पार्श्वेन ससैन्यो भरतस् तदा ॥ (४।२)

अदूराच् चित्रकूटस्य ददर्श भरतस् तदा । (५।१)

आश्रमं यत्र स मुनिर् भरद्वाजः कृतालयः ॥ (५।२)

स तम् आश्रमम् आगम्य भरद्वाजस्य बुद्धिमान् । (६।१)

अवतीर्य रथात् पादौ ववन्दे कुलनन्दनः ॥ (६।२)

ततो हृष्टो भरद्वाजो भरतं वाक्यम् अब्रवीत् । (७।१)

अपि कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतम् ॥ (७।२)

एवम् उक्तस् तु भरतो भरद्वाजेन धीमता । (८।१)

प्रत्युवाच भरद्वाजं भरतो धर्मवत्सलः ॥ (८।२)

स याच्यमानो गुरुणा मया च दृढविक्रमः । (९।१)

राघवः परमप्रीतो वसिष्ठं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (९।२)

पितुः प्रतिज्ञां ताम् एव पालयिष्यामि तत्त्वतः । (१०।१)

चतुर्दश हि वर्षाणि या प्रतिज्ञा पितुर् मम ॥ (१०।२)

एवम् उक्तो महाप्राज्ञो वसिष्ठः प्रत्युवाच ह । (११।१)

वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं राघवं वचनं महत् ॥ (११।२)

एते प्रयच्छ संहृष्टः पादुके हेमभूषिते । (१२।१)

अयोध्यायां महाप्राज्ञ योगक्षेमकरे तव ॥ (१२।२)

एवम् उक्तो वसिष्ठेन राघवः प्राङ्मुखः स्थितः । (१३।१)

पादुके हेमविकृते मम राज्याय ते ददौ ॥ (१३।२)

निवृत्तो ऽहम् अनुज्ञातो रामेण सुमहात्मना । (१४।१)

अयोध्याम् एव गच्छामि गृहीत्वा पादुके शुभे ॥ (१४।२)

एतच् छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः । (१५।१)

भरद्वाजः शुभतरं मुनिर् वाक्यम् उदाहरत् ॥ (१५।२)

नैतच् चित्रं नरव्याघ्र शीलवृत्तवतां वर । (१६।१)

यद् आर्यं त्वयि तिष्ठेत् तु निम्ने वृष्टिम् इवोदकम् ॥ (१६।२)

अमृतः स महाबाहुः पिता दशरथस् तव । (१७।१)

यस्य त्वम् ईदृशः पुत्रो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥ (१७।२)

तम् ऋषिं तु महात्मानम् उक्तवाक्यं कृताञ्जलिः । (१८।१)

आमन्त्रयितुम् आरेभे चरणाव् उपगृह्य च ॥ (१८।२)

ततः प्रदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं पुनः पुनः । (१९।१)

भरतस् तु ययौ श्रीमान् अयोध्यां सह मन्त्रिभिः ॥ (१९।२)

यानैश् च शकटैश् चैव हयैर् नागैश् च सा चमूः । (२०।१)

पुनर् निवृत्ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनी ॥ (२०।२)

ततस् ते यमुनां दिव्यां नदीं तीर्त्वोर्मिमालिनीम् । (२१।१)

ददृशुस् तां पुनः सर्वे गङ्गां शिवजलां नदीम् ॥ (२१।२)

तां रम्यजलसम्पूर्णां संतीर्य सहबान्धवः । (२२।१)

शृङ्गवेरपुरं रम्यं प्रविवेश ससैनिकः ॥ (२२।२)

शृङ्गवेरपुराद् भूय अयोध्यां संददर्श ह । (२३।१)

भरतो दुःखसंतप्तः सारथिं चेदम् अब्रवीत् ॥ (२३।२)

सारथे पश्य विध्वस्ता अयोध्या न प्रकाशते । (२४।१)

निराकारा निरानन्दा दीना प्रतिहतस्वना ॥ (२४।२)