आख्याता गृध्रराजेन समुत्पत्य प्लवंगमाः । (१।१)

संगताः प्रीतिसंयुक्ता विनेदुः सिंहविक्रमाः ॥ (१।२)

संपातेर् वचनं श्रुत्वा हरयो रावणक्षयम् । (२।१)

हृष्टाः सागरम् आजग्मुः सीतादर्शनकाङ्क्षिणः ॥ (२।२)

अभिक्रम्य तु तं देशं ददृशुर् भीमविक्रमाः । (३।१)

कृत्स्नं लोकस्य महतः प्रतिबिम्बम् इव स्थितम् ॥ (३।२)

दक्षिणस्य समुद्रस्य समासाद्योत्तरां दिशम् । (४।१)

संनिवेशं ततश्चक्रुः सहिता वानरोत्तमाः ॥ (४।२)

सत्त्वैर् महद्भिर् विकृतैः क्रीडद्भिर् विविधैर् जले । (५।१)

व्यात्तास्यैः सुमहाकायैर् ऊर्मिभिश्च समाकुलम् ॥ (५।२)

प्रसुप्तम् इव चान्यत्र क्रीडन्तम् इव चान्यतः । (६।१)

क्वचित् पर्वतमात्रैश्च जलराशिभिर् आवृतम् ॥ (६।२)

संकुलं दानवेन्द्रैश्च पातालतलवासिभिः । (७।१)

रोमहर्षकरं दृष्ट्वा विषेदुः कपिकुञ्जराः ॥ (७।२)

आकाशम् इव दुष्पारं सागरं प्रेक्ष्य वानराः । (८।१)

विषेदुः सहसा सर्वे कथं कार्यम् इति ब्रुवन् ॥ (८।२)

विषण्णां वाहिनीं दृष्ट्वा सागरस्य निरीक्षणात् । (९।१)

आश्वासयामास हरीन् भयार्तान् हरिसत्तमः ॥ (९।२)

न निषादेन नः कार्यं विषादो दोषवत्तरः । (१०।१)

विषादो हन्ति पुरुषं बालं क्रुद्ध इवोरगः ॥ (१०।२)

विषादो ऽयं प्रसहते विक्रमे पर्युपस्थिते । (११।१)

तेजसा तस्य हीनस्य पुरुषार्थो न सिध्यति ॥ (११।२)

तस्यां रात्र्यां व्यतीतायाम् अङ्गदो वानरैः सह । (१२।१)

हरिवृद्धैः समागम्य पुनर् मन्त्रम् अमन्त्रयत् ॥ (१२।२)

सा वानराणां ध्वजिनी परिवार्याङ्गदं बभौ । (१३।१)

वासवं परिवार्येव मरुतां वाहिनी स्थिता ॥ (१३।२)

को ऽन्यस्तां वानरीं सेनां शक्तः स्तम्भयितुं भवेत् । (१४।१)

अन्यत्र वालितनयाद् अन्यत्र च हनूमतः ॥ (१४।२)

ततस्तान् हरिवृद्धांश्च तच्च सैन्यम् अरिंदमः । (१५।१)

अनुमान्याङ्गदः श्रीमान् वाक्यम् अर्थवद् अब्रवीत् ॥ (१५।२)

क इदानीं महातेजा लङ्घयिष्यति सागरम् । (१६।१)

कः करिष्यति सुग्रीवं सत्यसंधम् अरिंदमम् ॥ (१६।२)

को वीरो योजनशतं लङ्घयेत प्लवंगमाः । (१७।१)

इमांश्च यूथपान् सर्वान्मोचयेत् को महाभयात् ॥ (१७।२)

कस्य प्रसादाद् दारांश्च पुत्रांश्चैव गृहाणि च । (१८।१)

इतो निवृत्ताः पश्येम सिद्धार्थाः सुखिनो वयम् ॥ (१८।२)

कस्य प्रसादाद् रामं च लक्ष्मणं च महाबलम् । (१९।१)

अभिगच्छेम संहृष्टाः सुग्रीवं च महाबलम् ॥ (१९।२)

यदि कश्चित् समर्थो वः सागरप्लवने हरिः । (२०।१)

स ददात्विह नः शीघ्रं पुण्याम् अभयदक्षिणाम् ॥ (२०।२)

अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा न कश्चित् किंचिद् अब्रवीत् । (२१।१)

स्तिमितेवाभवत् सर्वा सा तत्र हरिवाहिनी ॥ (२१।२)

पुनर् एवाङ्गदः प्राह तान् हरीन् हरिसत्तमः । (२२।१)

सर्वे बलवतां श्रेष्ठा भवन्तो दृढविक्रमाः ॥ (२२।२)

व्यपदेश्य कुले जाताः पूजिताश्चाप्यभीक्ष्णशः । (२३।१)

न हि वो गमने संगः कदाचिद् अपि कस्यचित् ॥ (२३।२)

ब्रुवध्वं यस्य या शक्तिर् गमने प्लवगर्षभाः ॥ (२४।१)