श्रुत्वा तं भीमनिर्ह्रादं शक्राशनिसमस्वनम् । (१।१)

वीक्षमाणा दिशः सर्वा दुद्रुवुर् वानरर्षभाः ॥ (१।२)

तान् उवाच ततः सर्वान् हनूमान्मारुतात्मजः । (२।१)

विषण्णवदनान् दीनांस्त्रस्तान् विद्रवतः पृथक् ॥ (२।२)

कस्माद् विषण्णवदना विद्रवध्वं प्लवंगमाः । (३।१)

त्यक्तयुद्धसमुत्साहाः शूरत्वं क्व नु वो गतम् ॥ (३।२)

पृष्ठतो ऽनुव्रजध्वं माम् अग्रतो यान्तम् आहवे । (४।१)

शूरैर् अभिजनोपेतैर् अयुक्तं हि निवर्तितुम् ॥ (४।२)

एवम् उक्ताः सुसंक्रुद्धा वायुपुत्रेण धीमता । (५।१)

शैलशृङ्गान् द्रुमांश्चैव जगृहुर् हृष्टमानसाः ॥ (५।२)

अभिपेतुश्च गर्जन्तो राक्षसान् वानरर्षभाः । (६।१)

परिवार्य हनूमन्तम् अन्वयुश्च महाहवे ॥ (६।२)

स तैर् वानरमुख्यैस्तु हनूमान् सर्वतो वृतः । (७।१)

हुताशन इवार्चिष्मान् अदहच्छत्रुवाहिनीम् ॥ (७।२)

स राक्षसानां कदनं चकार सुमहाकपिः । (८।१)

वृतो वानरसैन्येन कालान्तकयमोपमः ॥ (८।२)

स तु शोकेन चाविष्टः क्रोधेन च महाकपिः । (९।१)

हनूमान् रावणिरथे महतीं पातयच्छिलाम् ॥ (९।२)

ताम् आपतन्तीं दृष्ट्वैव रथः सारथिना तदा । (१०।१)

विधेयाश्वसमायुक्तः सुदूरम् अपवाहितः ॥ (१०।२)

तम् इन्द्रजितम् अप्राप्य रथस्थं सहसारथिम् । (११।१)

विवेश धरणीं भित्त्वा सा शिला व्यर्थम् उद्यता ॥ (११।२)

पतितायां शिलायां तु रक्षसां व्यथिता चमूः । (१२।१)

तम् अभ्यधावञ् शतशो नदन्तः काननौकसः ॥ (१२।२)

ते द्रुमांश्च महाकाया गिरिशृङ्गाणि चोद्यताः । (१३।१)

चिक्षिपुर् द्विषतां मध्ये वानरा भीमविक्रमाः ॥ (१३।२)

वानरैस्तैर् महावीर्यैर् घोररूपा निशाचराः । (१४।१)

वीर्याद् अभिहता वृक्षैर् व्यवेष्टन्त रणक्षितौ ॥ (१४।२)

स्वसैन्यम् अभिवीक्ष्याथ वानरार्दितम् इन्द्रजित् । (१५।१)

प्रगृहीतायुधः क्रुद्धः परान् अभिमुखो ययौ ॥ (१५।२)

स शरौघान् अवसृजन् स्वसैन्येनाभिसंवृतः । (१६।१)

जघान कपिशार्दूलान् सुबहून् दृष्टविक्रमः ॥ (१६।२)

शूलैर् अशनिभिः खड्गैः पट्टसैः कूटमुद्गरैः । (१७।१)

ते चाप्यनुचरांस्तस्य वानरा जघ्नुर् आहवे ॥ (१७।२)

सस्कन्धविटपैः सालैः शिलाभिश्च महाबलैः । (१८।१)

हनूमान् कदनं चक्रे रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ (१८।२)

स निवार्य परानीकम् अब्रवीत् तान् वनौकसः । (१९।१)

हनूमान् संनिवर्तध्वं न नः साध्यम् इदं बलम् ॥ (१९।२)

त्यक्त्वा प्राणान् विचेष्टन्तो रामप्रियचिकीर्षवः । (२०।१)

यन्निमित्तं हि युध्यामो हता सा जनकात्मजा ॥ (२०।२)

इमम् अर्थं हि विज्ञाप्य रामं सुग्रीवम् एव च । (२१।१)

तौ यत् प्रतिविधास्येते तत् करिष्यामहे वयम् ॥ (२१।२)

इत्युक्त्वा वानरश्रेष्ठो वारयन् सर्ववानरान् । (२२।१)

शनैः शनैर् असंत्रस्तः सबलः स न्यवर्तत ॥ (२२।२)

स तु प्रेक्ष्य हनूमन्तं व्रजन्तं यत्र राघवः । (२३।१)

निकुम्भिलाम् अधिष्ठाय पावकं जुहुवे इन्द्रजित् ॥ (२३।२)

यज्ञभूम्यां तु विधिवत् पावकस्तेन रक्षसा । (२४।१)

हूयमानः प्रजज्वाल होमशोणितभुक् तदा ॥ (२४।२)

सो ऽर्चिःपिनद्धो ददृशे होमशोणिततर्पितः । (२५।१)

संध्यागत इवादित्यः स तीव्राग्निः समुत्थितः ॥ (२५।२)

अथेन्द्रजिद् राक्षसभूतये तु जुहाव हव्यं विधिना विधानवत् । (२६।१)

दृष्ट्वा व्यतिष्ठन्त च राक्षसास्ते महासमूहेषु नयानयज्ञाः ॥ (२६।२)