ततः प्रहस्तं निर्यान्तं भीमं भीमपराक्रमम् । (१।१)

गर्जन्तं सुमहाकायं राक्षसैर् अभिसंवृतम् ॥ (१।२)

ददर्श महती सेना वानराणां बलीयसाम् । (२।१)

अतिसंजातरोषाणां प्रहस्तम् अभिगर्जताम् ॥ (२।२)

खड्गशक्त्यष्टिबाणाश्च शूलानि मुसलानि च । (३।१)

गदाश्च परिघाः प्रासा विविधाश्च परश्वधाः ॥ (३।२)

धनूंषि च विचित्राणि राक्षसानां जयैषिणाम् । (४।१)

प्रगृहीतान्यशोभन्त वानरान् अभिधावताम् ॥ (४।२)

जगृहुः पादपांश्चापि पुष्पितान् वानरर्षभाः । (५।१)

शिलाश्च विपुला दीर्घा योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ (५।२)

तेषाम् अन्योन्यम् आसाद्य संग्रामः सुमहान् अभूत् । (६।१)

बहूनाम् अश्मवृष्टिं च शरवृष्टिं च वर्षताम् ॥ (६।२)

बहवो राक्षसा युद्धे बहून् वानरयूथपान् । (७।१)

वानरा राक्षसांश्चापि निजघ्नुर् बहवो बहून् ॥ (७।२)

शूलैः प्रमथिताः केचित् केचित् तु परमायुधैः । (८।१)

परिघैर् आहताः केचित् केचिच् छिन्नाः परश्वधैः ॥ (८।२)

निरुच्छ्वासाः पुनः केचित् पतिता धरणीतले । (९।१)

विभिन्नहृदयाः केचिद् इषुसंतानसंदिताः ॥ (९।२)

केचिद् द्विधाकृताः खड्गैः स्फुरन्तः पतिता भुवि । (१०।१)

वानरा राक्षसैः शूलैः पार्श्वतश्च विदारिताः ॥ (१०।२)

वानरैश्चापि संक्रुद्धै राक्षसौघाः समन्ततः । (११।१)

पादपैर् गिरिशृङ्गैश्च सम्पिष्टा वसुधातले ॥ (११।२)

वज्रस्पर्शतलैर् हस्तैर् मुष्टिभिश्च हता भृशम् । (१२।१)

वेमुः शोणितम् आस्येभ्यो विशीर्णदशनेक्षणः ॥ (१२।२)

आर्तस्वरं च स्वनतां सिंहनादं च नर्दताम् । (१३।१)

बभूव तुमुलः शब्दो हरीणां रक्षसां युधि ॥ (१३।२)

वानरा राक्षसाः क्रुद्धा वीरमार्गम् अनुव्रताः । (१४।१)

विवृत्तनयनाः क्रूराश्चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ (१४।२)

नरान्तकः कुम्भहनुर् महानादः समुन्नतः । (१५।१)

एते प्रहस्तसचिवाः सर्वे जघ्नुर् वनौकसः ॥ (१५।२)

तेषाम् आपततां शीघ्रं निघ्नतां चापि वानरान् । (१६।१)

द्विविदो गिरिशृङ्गेण जघानैकं नरान्तकम् ॥ (१६।२)

दुर्मुखः पुनर् उत्पाट्य कपिः स विपुलद्रुमम् । (१७।१)

राक्षसं क्षिप्रहस्तस्तु समुन्नतम् अपोथयत् ॥ (१७।२)

जाम्बवांस्तु सुसंक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं शिलाम् । (१८।१)

पातयामास तेजस्वी महानादस्य वक्षसि ॥ (१८।२)

अथ कुम्भहनुस्तत्र तारेणासाद्य वीर्यवान् । (१९।१)

वृक्षेणाभिहतो मूर्ध्नि प्राणांस्तत्याज राक्षसः ॥ (१९।२)

अमृष्यमाणस्तत् कर्म प्रहस्तो रथम् आस्थितः । (२०।१)

चकार कदनं घोरं धनुष्पाणिर् वनौकसाम् ॥ (२०।२)

आवर्त इव संजज्ञे उभयोः सेनयोस्तदा । (२१।१)

क्षुभितस्याप्रमेयस्य सागरस्येव निस्वनः ॥ (२१।२)

महता हि शरौघेण प्रहस्तो युद्धकोविदः । (२२।१)

अर्दयामास संक्रुद्धो वानरान् परमाहवे ॥ (२२।२)

वानराणां शरीरैस्तु राक्षसानां च मेदिनी । (२३।१)

बभूव निचिता घोरा पतितैर् इव पर्वतैः ॥ (२३।२)

सा मही रुधिरौघेण प्रच्छन्ना संप्रकाशते । (२४।१)

संछन्ना माधवे मासि पलाशैर् इव पुष्पितैः ॥ (२४।२)

हतवीरौघवप्रां तु भग्नायुधमहाद्रुमाम् । (२५।१)

शोणितौघमहातोयां यमसागरगामिनीम् ॥ (२५।२)

यकृत्प्लीहमहापङ्कां विनिकीर्णान्त्रशैवलाम् । (२६।१)

भिन्नकायशिरोमीनाम् अङ्गावयवशाड्वलाम् ॥ (२६।२)

गृध्रहंसगणाकीर्णां कङ्कसारससेविताम् । (२७।१)

मेदःफेनसमाकीर्णाम् आर्तस्तनितनिस्वनाम् ॥ (२७।२)

तां कापुरुषदुस्तारां युद्धभूमिमयीं नदीम् । (२८।१)

नदीम् इव घनापाये हंससारससेविताम् ॥ (२८।२)

राक्षसाः कपिमुख्याश्च तेरुस्तां दुस्तरां नदीम् । (२९।१)

यथा पद्मरजोध्वस्तां नलिनीं गजयूथपाः ॥ (२९।२)

ततः सृजन्तं बाणौघान् प्रहस्तं स्यन्दने स्थितम् । (३०।१)

ददर्श तरसा नीलो विनिघ्नन्तं प्लवंगमान् ॥ (३०।२)

स तं परमदुर्धर्षम् आपतन्तं महाकपिः । (३१।१)

प्रहस्तं ताडयामास वृक्षम् उत्पाट्य वीर्यवान् ॥ (३१।२)

स तेनाभिहतः क्रुद्धो नदन् राक्षसपुंगवः । (३२।१)

ववर्ष शरवर्षाणि प्लवगानां चमूपतौ ॥ (३२।२)

अपारयन् वारयितुं प्रत्यगृह्णान्निमीलितः । (३३।१)

यथैव गोवृषो वर्षं शारदं शीघ्रम् आगतम् ॥ (३३।२)

एवम् एव प्रहस्तस्य शरवर्षं दुरासदम् । (३४।१)

निमीलिताक्षः सहसा नीलः सेहे सुदारुणम् ॥ (३४।२)

रोषितः शरवर्षेण सालेन महता महान् । (३५।१)

प्रजघान हयान्नीलः प्रहस्तस्य मनोजवान् ॥ (३५।२)

विधनुस् तु कृतस्तेन प्रहस्तो वाहिनीपतिः । (३६।१)

प्रगृह्य मुसलं घोरं स्यन्दनाद् अवपुप्लुवे ॥ (३६।२)

तावुभौ वाहिनीमुख्यौ जातरोषौ तरस्विनौ । (३७।१)

स्थितौ क्षतजदिग्धाङ्गौ प्रभिन्नाविव कुञ्जरौ ॥ (३७।२)

उल्लिखन्तौ सुतीक्ष्णाभिर् दंष्ट्राभिर् इतरेतरम् । (३८।१)

सिंहशार्दूलसदृशौ सिंहशार्दूलचेष्टितौ ॥ (३८।२)

विक्रान्तविजयौ वीरौ समरेष्वनिवर्तिनौ । (३९।१)

काङ्क्षमाणौ यशः प्राप्तुं वृत्रवासवयोः समौ ॥ (३९।२)

आजघान तदा नीलं ललाटे मुसलेन सः । (४०।१)

प्रहस्तः परमायस्तस्तस्य सुस्राव शोणितम् ॥ (४०।२)

ततः शोणितदिग्धाङ्गः प्रगृह्य सुमहातरुम् । (४१।१)

प्रहस्तस्योरसि क्रुद्धो विससर्ज महाकपिः ॥ (४१।२)

तम् अचिन्त्य प्रहारं स प्रगृह्य मुसलं महत् । (४२।१)

अभिदुद्राव बलिनं बली नीलं प्लवंगमम् ॥ (४२।२)

तम् उग्रवेगं संरब्धम् आपतन्तं महाकपिः । (४३।१)

ततः सम्प्रेक्ष्य जग्राह महावेगो महाशिलाम् ॥ (४३।२)

तस्य युद्धाभिकामस्य मृधे मुसलयोधिनः । (४४।१)

प्रहस्तस्य शिलां नीलो मूर्ध्नि तूर्णम् अपातयत् ॥ (४४।२)

सा तेन कपिमुख्येन विमुक्ता महती शिला । (४५।१)

बिभेद बहुधा घोरा प्रहस्तस्य शिरस्तदा ॥ (४५।२)

स गतासुर् गतश्रीको गतसत्त्वो गतेन्द्रियः । (४६।१)

पपात सहसा भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ (४६।२)

विभिन्नशिरसस्तस्य बहु सुस्राव शोणितम् । (४७।१)

शरीराद् अपि सुस्राव गिरेः प्रस्रवणं यथा ॥ (४७।२)

हते प्रहस्ते नीलेन तद् अकम्प्यं महद् बलम् । (४८।१)

रक्षसाम् अप्रहृष्टानां लङ्काम् अभिजगाम ह ॥ (४८।२)

न शेकुः समवस्थातुं निहते वाहिनीपतौ । (४९।१)

सेतुबन्धं समासाद्य विशीर्णं सलिलं यथा ॥ (४९।२)

हते तस्मिंश्चमूमुख्ये राक्षसस्ते निरुद्यमाः । (५०।१)

रक्षःपतिगृहं गत्वा ध्यानमूकत्वम् आगताः ॥ (५०।२)

ततस्तु नीलो विजयी महाबलः प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा । (५१।१)

समेत्य रामेण सलक्ष्मणेन प्रहृष्टरूपस्तु बभूव यूथपः ॥ (५१।२)