स हताश्वो महातेजा भूमौ तिष्ठन्निशाचरः । (१।१)

इन्द्रजित् परमक्रुद्धः सम्प्रजज्वाल तेजसा ॥ (१।२)

तौ धन्विनौ जिघांसन्तावन्योन्यम् इषुभिर् भृशम् । (२।१)

विजयेनाभिनिष्क्रान्तौ वने गजवृषाविव ॥ (२।२)

निबर्हयन्तश्चान्योन्यं ते राक्षसवनौकसः । (३।१)

भर्तारं न जहुर् युद्धे संपतन्तस्ततस्ततः ॥ (३।२)

स लक्ष्मणं समुद्दिश्य परं लाघवम् आस्थितः । (४।१)

ववर्ष शरवर्षाणि वर्षाणीव पुरंदरः ॥ (४।२)

मुक्तम् इन्द्रजिता तत् तु शरवर्षम् अरिंदमः । (५।१)

अवारयद् असंभ्रान्तो लक्ष्मणः सुदुरासदम् ॥ (५।२)

अभेद्यकवचं मत्वा लक्ष्मणं रावणात्मजः । (६।१)

ललाटे लक्ष्मणं बाणैः सुपुङ्खैस्त्रिभिर् इन्द्रजित् । (६।२)

अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रम् अस्त्रं प्रदर्शयन् ॥ (६।३)

तैः पृषत्कैर् ललाटस्थैः शुशुभे रघुनन्दनः । (७।१)

रणाग्रे समरश्लाघी त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ (७।२)

स तथाप्यर्दितो बाणै राक्षसेन महामृधे । (८।१)

तम् आशु प्रतिविव्याध लक्ष्मणः पञ्चभिः शरैः ॥ (८।२)

लक्ष्मणेन्द्रजितौ वीरौ महाबलशरासनौ । (९।१)

अन्योन्यं जघ्नतुर् बाणैर् विशिखैर् भीमविक्रमौ ॥ (९।२)

तौ परस्परम् अभ्येत्य सर्वगात्रेषु धन्विनौ । (१०।१)

घोरैर् विव्यधतुर् बाणैः कृतभावावुभौ जये ॥ (१०।२)

तस्मै दृढतरं क्रुद्धो हताश्वाय विभीषणः । (११।१)

वज्रस्पर्शसमान् पञ्च ससर्जोरसि मार्गणान् ॥ (११।२)

ते तस्य कायं निर्भिद्य रुक्मपुङ्खा निमित्तगाः । (१२।१)

बभूवुर् लोहितादिग्धा रक्ता इव महोरगाः ॥ (१२।२)

स पितृव्यस्य संक्रुद्ध इन्द्रजिच्छरम् आददे । (१३।१)

उत्तमं रक्षसां मध्ये यमदत्तं महाबलः ॥ (१३।२)

तं समीक्ष्य महातेजा महेषुं तेन संहितम् । (१४।१)

लक्ष्मणो ऽप्याददे बाणम् अन्यं भीमपराक्रमः ॥ (१४।२)

कुबेरेण स्वयं स्वप्ने यद् दत्तम् अमितात्मना । (१५।१)

दुर्जयं दुर्विषह्यं च सेन्द्रैर् अपि सुरासुरैः ॥ (१५।२)

ताभ्यां तौ धनुषि श्रेष्ठे संहितौ सायकोत्तमौ । (१६।१)

विकृष्यमाणौ वीराभ्यां भृशं जज्वलतुः श्रिया ॥ (१६।२)

तौ भासयन्तावाकाशं धनुर्भ्यां विशिखौ च्युतौ । (१७।१)

मुखेन मुखम् आहत्य संनिपेततुर् ओजसा ॥ (१७।२)

तौ महाग्रहसंकाशावन्योन्यं संनिपत्य च । (१८।१)

संग्रामे शतधा यातौ मेदिन्यां विनिपेततुः ॥ (१८।२)

शरौ प्रतिहतौ दृष्ट्वा तावुभौ रणमूर्धनि । (१९।१)

व्रीडितौ जातरोषौ च लक्ष्मणेन्द्रजितावुभौ ॥ (१९।२)

सुसंरब्धस्तु सौमित्रिर् अस्त्रं वारुणम् आददे । (२०।१)

रौद्रं महेन्द्रजिद् युद्धे व्यसृजद् युधि विष्ठितः ॥ (२०।२)

तयोः सुतुमुलं युद्धं संबभूवाद्भुतोपमम् । (२१।१)

गगनस्थानि भूतानि लक्ष्मणं पर्यवारयन् ॥ (२१।२)

भैरवाभिरुते भीमे युद्धे वानररक्षसाम् । (२२।१)

भूतैर् बहुभिर् आकाशं विस्मितैर् आवृतं बभौ ॥ (२२।२)

ऋषयः पितरो देवा गन्धर्वा गरुडोरगाः । (२३।१)

शतक्रतुं पुरस्कृत्य ररक्षुर् लक्ष्मणं रणे ॥ (२३।२)

अथान्यं मार्गणश्रेष्ठं संदधे रावणानुजः । (२४।१)

हुताशनसमस्पर्शं रावणात्मजदारुणम् ॥ (२४।२)

सुपत्रम् अनुवृत्ताङ्गं सुपर्वाणं सुसंस्थितम् । (२५।१)

सुवर्णविकृतं वीरः शरीरान्तकरं शरम् ॥ (२५।२)

दुरावारं दुर्विषहं राक्षसानां भयावहम् । (२६।१)

आशीविषविषप्रख्यं देवसंघैः समर्चितम् ॥ (२६।२)

येन शक्रो महातेजा दानवान् अजयत् प्रभुः । (२७।१)

पुरा देवासुरे युद्धे वीर्यवान् हरिवाहनः ॥ (२७।२)

तद् ऐन्द्रम् अस्त्रं सौमित्रिः संयुगेष्वपराजितम् । (२८।१)

शरश्रेष्ठं धनुःश्रेष्ठे नरश्रेष्ठो ऽभिसंदधे ॥ (२८।२)

संधायामित्रदलनं विचकर्ष शरासनम् । (२९।१)

सज्यम् आयम्य दुर्धर्षः कालो लोकक्षये यथा ॥ (२९।२)

संधाय धनुषि श्रेष्ठे विकर्षन्न् इदम् अब्रवीत् । (३०।१)

लक्ष्मीवांल् लक्ष्मणो वाक्यम् अर्थसाधकम् आत्मनः ॥ (३०।२)

धर्मात्मा सत्यसंधश्च रामो दाशरथिर् यदि । (३१।१)

पौरुषे चाप्रतिद्वन्द्वस्तद् एनं जहि रावणिम् ॥ (३१।२)

इत्युक्त्वा बाणम् आ कर्णं विकृष्य तम् अजिह्मगम् । (३२।१)

लक्ष्मणः समरे वीरः ससर्जेन्द्रजितं प्रति । (३२।२)

ऐन्द्रास्त्रेण समायुज्य लक्ष्मणः परवीरहा ॥ (३२।३)

तच्छिरः सशिरस्त्राणं श्रीमज्ज्वलितकुण्डलम् । (३३।१)

प्रमथ्येन्द्रजितः कायात् पपात धरणीतले ॥ (३३।२)

तद् राक्षसतनूजस्य छिन्नस्कन्धं शिरो महत् । (३४।१)

तपनीयनिभं भूमौ ददृशे रुधिरोक्षितम् ॥ (३४।२)

हतस्तु निपपाताशु धरण्यां रावणात्मजः । (३५।१)

कवची सशिरस्त्राणो विध्वस्तः सशरासनः ॥ (३५।२)

चुक्रुशुस्ते ततः सर्वे वानराः सविभीषणाः । (३६।१)

हृष्यन्तो निहते तस्मिन् देवा वृत्रवधे यथा ॥ (३६।२)

अथान्तरिक्षे भूतानाम् ऋषीणां च महात्मनाम् । (३७।१)

अभिजज्ञे च संनादो गन्धर्वाप्सरसाम् अपि ॥ (३७।२)

पतितं समभिज्ञाय राक्षसी सा महाचमूः । (३८।१)

वध्यमाना दिशो भेजे हरिभिर् जितकाशिभिः ॥ (३८।२)

वानरैर् वध्यमानास्ते शस्त्राण्युत्सृज्य राक्षसाः । (३९।१)

लङ्काम् अभिमुखाः सर्वे नष्टसंज्ञाः प्रधाविताः ॥ (३९।२)

दुद्रुवुर् बहुधा भीता राक्षसाः शतशो दिशः । (४०।१)

त्यक्त्वा प्रहरणान् सर्वे पट्टसासिपरश्वधान् ॥ (४०।२)

केचिल्लङ्कां परित्रस्ताः प्रविष्टा वानरार्दिताः । (४१।१)

समुद्रे पतिताः केचित् केचित् पर्वतम् आश्रिताः ॥ (४१।२)

हतम् इन्द्रजितं दृष्ट्वा शयानं समरक्षितौ । (४२।१)

राक्षसानां सहस्रेषु न कश्चित् प्रत्यदृश्यत ॥ (४२।२)

यथास्तं गत आदित्ये नावतिष्ठन्ति रश्मयः । (४३।१)

तथा तस्मिन्निपतिते राक्षसास्ते गता दिशः ॥ (४३।२)

शान्तरश्मिर् इवादित्यो निर्वाण इव पावकः । (४४।१)

स बभूव महातेजा व्यपास्तगतजीवितः ॥ (४४।२)

प्रशान्तपीडाबहुलो विनष्टारिः प्रहर्षवान् । (४५।१)

बभूव लोकः पतिते राक्षसेन्द्रसुते तदा ॥ (४५।२)

हर्षं च शक्रो भगवान् सह सर्वैः सुरर्षभैः । (४६।१)

जगाम निहते तस्मिन् राक्षसे पापकर्मणि ॥ (४६।२)

शुद्धा आपो नभश्चैव जहृषुर् दैत्यदानवाः । (४७।१)

आजग्मुः पतिते तस्मिन् सर्वलोकभयावहे ॥ (४७।२)

ऊचुश्च सहिताः सर्वे देवगन्धर्वदानवाः । (४८।१)

विज्वराः शान्तकलुषा ब्राह्मणा विचरन्त्विति ॥ (४८।२)

ततो ऽभ्यनन्दन् संहृष्टाः समरे हरियूथपाः । (४९।१)

तम् अप्रतिबलं दृष्ट्वा हतं नैरृतपुंगवम् ॥ (४९।२)

विभीषणो हनूमांश्च जाम्बवांश्चर्क्षयूथपः । (५०।१)

विजयेनाभिनन्दन्तस्तुष्टुवुश्चापि लक्ष्मणम् ॥ (५०।२)

क्ष्वेडन्तश्च नदन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः । (५१।१)

लब्धलक्षा रघुसुतं परिवार्योपतस्थिरे ॥ (५१।२)

लाङ्गूलानि प्रविध्यन्तः स्फोटयन्तश्च वानराः । (५२।१)

लक्ष्मणो जयतीत्येवं वाक्यं व्यश्रावयंस्तदा ॥ (५२।२)

अन्योन्यं च समाश्लिष्य कपयो हृष्टमानसाः । (५३।१)

चक्रुर् उच्चावचगुणा राघवाश्रयजाः कथाः ॥ (५३।२)

तद् असुकरम् अथाभिवीक्ष्य हृष्टाः प्रियसुहृदो युधि लक्ष्मणस्य कर्म । (५४।१)

परमम् उपलभन्मनःप्रहर्षं विनिहतम् इन्द्ररिपुं निशम्य देवाः ॥ (५४।२)