कैलासं लङ्घयित्वाथ दशग्रीवः सराक्षसः । (१।१)

आससाद महातेजा इन्द्रलोकं निशाचरः ॥ (१।२)

तस्य राक्षससैन्यस्य समन्ताद् उपयास्यतः । (२।१)

देवलोकं ययौ शब्दो भिद्यमानार्णवोपमः ॥ (२।२)

श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तम् इन्द्रः संचलितासनः । (३।१)

अब्रवीत् तत्र तान् देवान् सर्वान् एव समागतान् ॥ (३।२)

आदित्यान् सवसून् रुद्रान् विश्वान् साध्यान्मरुद्गणान् । (४।१)

सज्जीभवत युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥ (४।२)

एवम् उक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि । (५।१)

संनह्यन्त महासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥ (५।२)

स तु दीनः परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति । (६।१)

विष्णोः समीपम् आगत्य वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (६।२)

विष्णो कथं करिष्यामो महावीर्यपराक्रम । (७।१)

असौ हि बलवान् रक्षो युद्धार्थम् अभिवर्तते ॥ (७।२)

वरप्रदानाद् बलवान्न खल्वन्येन हेतुना । (८।१)

तच्च सत्यं हि कर्तव्यं वाक्यं देव प्रजापतेः ॥ (८।२)

तद् यथा नमुचिर् वृत्रो बलिर् नरकशम्बरौ । (९।१)

त्वन्मतं समवष्टभ्य यथा दग्धास्तथा कुरु ॥ (९।२)

न ह्यन्यो देव देवानाम् आपत्सु सुमहाबल । (१०।१)

गतिः परायणं वास्ति त्वाम् ऋते पुरुषोत्तम ॥ (१०।२)

त्वं हि नारायणः श्रीमान् पद्मनाभः सनातनः । (११।१)

त्वयाहं स्थापितश्चैव देवराज्ये सनातने ॥ (११।२)

तद् आख्याहि यथातत्त्वं देवदेव मम स्वयम् । (१२।१)

असिचक्रसहायस्त्वं युध्यसे संयुगे रिपुम् ॥ (१२।२)

एवम् उक्तः स शक्रेण देवो नारायणः प्रभुः । (१३।१)

अब्रवीन्न परित्रासः कार्यस्ते श्रूयतां च मे ॥ (१३।२)

न तावद् एष दुर्वृत्तः शक्यो दैवतदानवैः । (१४।१)

हन्तुं युधि समासाद्य वरदानेन दुर्जयः ॥ (१४।२)

सर्वथा तु महत् कर्म करिष्यति बलोत्कटः । (१५।१)

रक्षः पुत्रसहायो ऽसौ दृष्टम् एतन्निसर्गतः ॥ (१५।२)

ब्रवीषि यत् तु मां शक्र संयुगे योत्स्यसीति ह । (१६।१)

नैवाहं प्रतियोत्स्ये तं रावणं राक्षसाधिपम् ॥ (१६।२)

अनिहत्य रिपुं विष्णुर् न हि प्रतिनिवर्तते । (१७।१)

दुर्लभश्चैष कामो ऽद्य वरम् आसाद्य राक्षसे ॥ (१७।२)

प्रतिजानामि देवेन्द्र त्वत्समीपं शतक्रतो । (१८।१)

राक्षसस्याहम् एवास्य भविता मृत्युकारणम् ॥ (१८।२)

अहम् एनं वधिष्यामि रावणं ससुतं युधि । (१९।१)

देवतास्तोषयिष्यामि ज्ञात्वा कालम् उपस्थितम् ॥ (१९।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे नादः शुश्रुवे रजनीक्षये । (२०।१)

तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥ (२०।२)

अथ युद्धं समभवद् देवराक्षसयोस्तदा । (२१।१)

घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणायुधम् ॥ (२१।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः । (२२।१)

युद्धार्थम् अभ्यधावन्त सचिवा रावणाज्ञया ॥ (२२।२)

मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ । (२३।१)

अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥ (२३।२)

संह्रादिर् धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो महामुखः । (२४।१)

जम्बुमाली महामाली विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥ (२४।२)

एतैः सर्वैर् महावीर्यैर् वृतो राक्षसपुंगवः । (२५।१)

रावणस्यार्यकः सैन्यं सुमाली प्रविवेश ह ॥ (२५।२)

स हि देवगणान् सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः । (२६।१)

विध्वंसयति संक्रुद्धः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ (२६।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे शूरो वसूनाम् अष्टमो वसुः । (२७।१)

सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश महारणम् ॥ (२७।२)

ततो युद्धं समभवत् सुराणां राक्षसैः सह । (२८।१)

क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ (२८।२)

ततस्ते राक्षसाः शूरा देवांस्तान् समरे स्थितान् । (२९।१)

नानाप्रहरणैर् घोरैर् जघ्नुः शतसहस्रशः ॥ (२९।२)

सुरास्तु राक्षसान् घोरान्महावीर्यान् स्वतेजसा । (३०।१)

समरे विविधैः शस्त्रैर् अनयन् यमसादनम् ॥ (३०।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे शूरः सुमाली नाम राक्षसः । (३१।१)

नानाप्रहरणैः क्रुद्धो रणम् एवाभ्यवर्तत ॥ (३१।२)

देवानां तद् बलं सर्वं नानाप्रहरणैः शितैः । (३२।१)

विध्वंसयति संक्रुद्धो वायुर् जलधरान् इव ॥ (३२।२)

ते महाबाणवर्षैश्च शूलैः प्रासैश्च दारुणैः । (३३।१)

पीड्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन् समाहिताः ॥ (३३।२)

ततो विद्राव्यमाणेषु त्रिदशेषु सुमालिना । (३४।१)

वसूनाम् अष्टमो देवः सावित्रो व्यवतिष्ठत ॥ (३४।२)

संवृतः स्वैर् अनीकैस्तु प्रहरन्तं निशाचरम् । (३५।१)

विक्रमेण महातेजा वारयामास संयुगे ॥ (३५।२)

सुमत्तयोस्तयोर् आसीद् युद्धं लोके सुदारुणम् । (३६।१)

सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ॥ (३६।२)

ततस्तस्य महाबाणैर् वसुना सुमहात्मना । (३७।१)

महान् स पन्नगरथः क्षणेन विनिपातितः ॥ (३७।२)

हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैः शितैः । (३८।१)

गदां तस्य वधार्थाय वसुर् जग्राह पाणिना ॥ (३८।२)

तां प्रदीप्तां प्रगृह्याशु कालदण्डनिभां शुभाम् । (३९।१)

तस्य मूर्धनि सावित्रः सुमालेर् विनिपातयत् ॥ (३९।२)

तस्य मूर्धनि सोल्काभा पतन्ती च तदा बभौ । (४०।१)

सहस्राक्षसमुत्सृष्टा गिराविव महाशनिः ॥ (४०।२)

तस्य नैवास्थि कायो वा न मांसं ददृशे तदा । (४१।१)

गदया भस्मसाद्भूतो रणे तस्मिन्निपातितः ॥ (४१।२)

तं दृष्ट्वा निहतं संख्ये राक्षसास्ते समन्ततः । (४२।१)

दुद्रुवुः सहिताः सर्वे क्रोशमाना महास्वनम् ॥ (४२।२)