तां तु शूर्पणखां रामः कामपाशावपाशिताम् । (१।१)

स्वच्छया श्लक्ष्णया वाचा स्मितपूर्वम् अथाब्रवीत् ॥ (१।२)

कृतदारो ऽस्मि भवति भार्येयं दयिता मम । (२।१)

त्वद्विधानां तु नारीणां सुदुःखा ससपत्नता ॥ (२।२)

अनुजस् त्व् एष मे भ्राता शीलवान् प्रियदर्शनः । (३।१)

श्रीमान् अकृतदारश् च लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् ॥ (३।२)

अपूर्वी भार्यया चार्थी तरुणः प्रियदर्शनः । (४।१)

अनुरूपश् च ते भर्ता रूपस्यास्य भविष्यति ॥ (४।२)

एनं भज विशालाक्षि भर्तारं भ्रातरं मम । (५।१)

असपत्ना वरारोहे मेरुम् अर्कप्रभा यथा ॥ (५।२)

इति रामेण सा प्रोक्ता राक्षसी काममोहिता । (६।१)

विसृज्य रामं सहसा ततो लक्ष्मणम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

अस्य रूपस्य ते युक्ता भार्याहं वरवर्णिनी । (७।१)

मया सह सुखं सर्वान् दण्डकान् विचरिष्यसि ॥ (७।२)

एवम् उक्तस् तु सौमित्री राक्षस्या वाक्यकोविदः । (८।१)

ततः शूर्पणखीं स्मित्वा लक्ष्मणो युक्तम् अब्रवीत् ॥ (८।२)

कथं दासस्य मे दासी भार्या भवितुम् इच्छसि । (९।१)

सो ऽहम् आर्येण परवान् भ्रात्रा कमलवर्णिनि ॥ (९।२)

समृद्धार्थस्य सिद्धार्था मुदितामलवर्णिनी । (१०।१)

आर्यस्य त्वं विशालाक्षि भार्या भव यवीयसी ॥ (१०।२)

एतां विरूपाम् असतीं करालां निर्णतोदरीम् । (११।१)

भार्यां वृद्धां परित्यज्य त्वाम् एवैष भजिष्यति ॥ (११।२)

को हि रूपम् इदं श्रेष्ठं संत्यज्य वरवर्णिनि । (१२।१)

मानुषेषु वरारोहे कुर्याद् भावं विचक्षणः ॥ (१२।२)

इति सा लक्ष्मणेनोक्ता कराला निर्णतोदरी । (१३।१)

मन्यते तद् वचः सत्यं परिहासाविचक्षणा ॥ (१३।२)

सा रामं पर्णशालायाम् उपविष्टं परंतपम् । (१४।१)

सीतया सह दुर्धर्षम् अब्रवीत् काममोहिता ॥ (१४।२)

इमां विरूपाम् असतीं करालां निर्णतोदरीम् । (१५।१)

वृद्धां भार्याम् अवष्टभ्य न मां त्वं बहु मन्यसे ॥ (१५।२)

अद्येमां भक्षयिष्यामि पश्यतस् तव मानुषीम् । (१६।१)

त्वया सह चरिष्यामि निःसपत्ना यथासुखम् ॥ (१६।२)

इत्य् उक्त्वा मृगशावाक्षीम् अलातसदृशेक्षणा । (१७।१)

अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धा महोल्का रोहिणीम् इव ॥ (१७।२)

तां मृत्युपाशप्रतिमाम् आपतन्तीं महाबलः । (१८।१)

निगृह्य रामः कुपितस् ततो लक्ष्मणम् अब्रवीत् ॥ (१८।२)

क्रूरैर् अनार्यैः सौमित्रे परिहासः कथंचन । (१९।१)

न कार्यः पश्य वैदेहीं कथंचित् सौम्य जीवतीम् ॥ (१९।२)

इमां विरूपाम् असतीम् अतिमत्तां महोदरीम् । (२०।१)

राक्षसीं पुरुषव्याघ्र विरूपयितुम् अर्हसि ॥ (२०।२)

इत्य् उक्तो लक्ष्मणस् तस्याः क्रुद्धो रामस्य पश्यतः । (२१।१)

उद्धृत्य खड्गं चिछेद कर्णनासं महाबलः ॥ (२१।२)

निकृत्तकर्णनासा तु विस्वरं सा विनद्य च । (२२।१)

यथागतं प्रदुद्राव घोरा शूर्पणखा वनम् ॥ (२२।२)

सा विरूपा महाघोरा राक्षसी शोणितोक्षिता । (२३।१)

ननाद विविधान् नादान् यथा प्रावृषि तोयदः ॥ (२३।२)

सा विक्षरन्ती रुधिरं बहुधा घोरदर्शना । (२४।१)

प्रगृह्य बाहू गर्जन्ती प्रविवेश महावनम् ॥ (२४।२)

ततस् तु सा राक्षससंघसंवृतं खरं जनस्थानगतं विरूपिता । (२५।१)

उपेत्य तं भ्रातरम् उग्रतेजसं पपात भूमौ गगनाद् यथाशनिः ॥ (२५।२)

ततः सभार्यं भयमोहमूर्छिता सलक्ष्मणं राघवम् आगतं वनम् । (२६।१)

विरूपणं चात्मनि शोणितोक्षिता शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा ॥ (२६।२)