अवष्टब्धधनुं रामं क्रुद्धं च रिपुघातिनम् । (१।१)

ददर्शाश्रमम् आगम्य खरः सह पुरःसरैः ॥ (१।२)

तं दृष्ट्वा सगुणं चापम् उद्यम्य खरनिःस्वनम् । (२।१)

रामस्याभिमुखं सूतं चोद्यताम् इत्य् अचोदयत् ॥ (२।२)

स खरस्याज्ञया सूतस् तुरगान् समचोदयत् । (३।१)

यत्र रामो महाबाहुर् एको धुन्वन् धनुः स्थितः ॥ (३।२)

तं तु निष्पतितं दृष्ट्वा सर्वे ते रजनीचराः । (४।१)

नर्दमाना महानादं सचिवाः पर्यवारयन् ॥ (४।२)

स तेषां यातुधानानां मध्ये रतो गतः खरः । (५।१)

बभूव मध्ये ताराणां लोहिताङ्ग इवोदितः ॥ (५।२)

ततस् तं भीमधन्वानं क्रुद्धाः सर्वे निशाचराः । (६।१)

रामं नानाविधैः शस्त्रैर् अभ्यवर्षन्त दुर्जयम् ॥ (६।२)

मुद्गरैर् आयसैः शूलैः प्रासैः खड्गैः परश्वधैः । (७।१)

राक्षसाः समरे रामं निजघ्नू रोषतत्पराः ॥ (७।२)

ते बलाहकसंकाशा महानादा महाबलाः । (८।१)

अभ्यधावन्त काकुत्स्थं रामं युद्धे जिघांसवः ॥ (८।२)

ते रामे शरवर्षाणि व्यसृजन् रक्षसां गुणाः । (९।१)

शैलेन्द्रम् इव धाराभिर् वर्षमाणा बलाहकाः ॥ (९।२)

स तैः परिवृतो घोरै राघवो रक्षसां गणैः । (१०।१)

तिथिष्व् इव महादेवो वृतः पारिषदां गणैः ॥ (१०।२)

तानि मुक्तानि शस्त्राणि यातुधानैः स राघवः । (११।१)

प्रतिजग्राह विशिखैर् नद्योघान् इव सागरः ॥ (११।२)

स तैः प्रहरणैर् घोरैर् भिन्नगात्रो न विव्यथे । (१२।१)

रामः प्रदीप्तैर् बहुभिर् वज्रैर् इव महाचलः ॥ (१२।२)

स विद्धः क्षतजादिग्धः सर्वगात्रेषु राघवः । (१३।१)

बभूव रामः संध्याभ्रैर् दिवाकर इवावृतः ॥ (१३।२)

विषेदुर् देवगन्धर्वाः सिद्धाश् च परमर्षयः । (१४।१)

एकं सहस्रैर् बहुभिस् तदा दृष्ट्वा समावृतम् ॥ (१४।२)

ततो रामः सुसंक्रुद्धो मण्डलीकृतकार्मुकः । (१५।१)

ससर्ज निशितान् बाणाञ् शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१५।२)

दुरावारान् दुर्विषहान् कालपाशोपमान् रणे । (१६।१)

मुमोच लीलया रामः कङ्कपत्त्रान् अजिह्मगान् ॥ (१६।२)

ते शराः शत्रुसैन्येषु मुक्ता रामेण लीलया । (१७।१)

आददू रक्षसां प्राणान् पाशाः कालकृता इव ॥ (१७।२)

भित्त्वा राक्षसदेहांस् तांस् ते शरा रुधिराप्लुताः । (१८।१)

अन्तरिक्षगता रेजुर् दीप्ताग्निसमतेजसः ॥ (१८।२)

असंख्येयास् तु रामस्य सायकाश् चापमण्डलात् । (१९।१)

विनिष्पेतुर् अतीवोग्रा रक्षःप्राणापहारिणः ॥ (१९।२)

तैर् धनूंषि ध्वजाग्राणि वर्माणि च शिरांसि च । (२०।१)

बहून् सहस्ताभरणान् ऊरून् करिकरोपमान् ॥ (२०।२)

ततो नालीकनाराचैस् तीक्ष्णाग्रैश् च विकर्णिभिः । (२१।१)

भीमम् आर्तस्वरं चक्रुर् भिद्यमाना निशाचराः ॥ (२१।२)

तत् सैन्यं निशितैर् बाणैर् अर्दितं मर्मभेदिभिः । (२२।१)

रामेण न सुखं लेभे शुष्कं वनम् इवाग्निना ॥ (२२।२)

केचिद् भीमबलाः शूराः शूलान् खड्गान् परश्वधान् । (२३।१)

चिक्षिपुः परमक्रुद्धा रामाय रजनीचराः ॥ (२३।२)

तानि बाणैर् महाबाहुः शस्त्राण्य् आवार्य राघवः । (२४।१)

जहार समरे प्राणांश् चिछेद च शिरोधरान् ॥ (२४।२)

अवशिष्टाश् च ये तत्र विषण्णाश् च निशाचराः । (२५।१)

खरम् एवाभ्यधावन्त शरणार्थं शरार्दिताः ॥ (२५।२)

तान् सर्वान् पुनर् आदाय समाश्वास्य च दूषणः । (२६।१)

अभ्यधावत काकुत्स्थं क्रुद्धो रुद्रम् इवान्तकः ॥ (२६।२)

निवृत्तास् तु पुनः सर्वे दूषणाश्रयनिर्भयाः । (२७।१)

रामम् एवाभ्यधावन्त सालतालशिलायुधाः ॥ (२७।२)

तद् बभूवाद्भुतं युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् । (२८।१)

रामस्यास्य महाघोरं पुनस् तेषां च रक्षसाम् ॥ (२८।२)