अथ पञ्चवटीं गच्छन्न् अन्तरा रघुनन्दनः । (१।१)

आससाद महाकायं गृध्रं भीमपराक्रमम् ॥ (१।२)

तं दृष्ट्वा तौ महाभागौ वनस्थं रामलक्ष्मणौ । (२।१)

मेनाते राक्षसं पक्षिं ब्रुवाणौ को भवान् इति ॥ (२।२)

स तौ मधुरया वाचा सौम्यया प्रीणयन्न् इव । (३।१)

उवाच वत्स मां विद्धि वयस्यं पितुर् आत्मनः ॥ (३।२)

स तं पितृसखं बुद्ध्वा पूजयामास राघवः । (४।१)

स तस्य कुलम् अव्यग्रम् अथ पप्रच्छ नाम च ॥ (४।२)

रामस्य वचनं श्रुत्वा कुलम् आत्मानम् एव च । (५।१)

आचचक्षे द्विजस् तस्मै सर्वभूतसमुद्भवम् ॥ (५।२)

पूर्वकाले महाबाहो ये प्रजापतयो ऽभवन् । (६।१)

तान् मे निगदतः सर्वान् आदितः शृणु राघव ॥ (६।२)

कर्दमः प्रथमस् तेषां विकृतस् तदनन्तरम् । (७।१)

शेषश् च संश्रयश् चैव बहुपुत्रश् च वीर्यवान् ॥ (७।२)

स्थाणुर् मरीचिर् अत्रिश् च क्रतुश् चैव महाबलः । (८।१)

पुलस्त्यश् चाङ्गिराश् चैव प्रचेताः पुलहस् तथा ॥ (८।२)

दक्षो विवस्वान् अपरो ऽरिष्टनेमिश् च राघव । (९।१)

कश्यपश् च महातेजास् तेषाम् आसीच् च पश्चिमः ॥ (९।२)

प्रजापतेस् तु दक्षस्य बभूवुर् इति नः श्रुतम् । (१०।१)

षष्टिर् दुहितरो राम यशस्विन्यो महायशः ॥ (१०।२)

कश्यपः प्रतिजग्राह तासाम् अष्टौ सुमध्यमाः । (११।१)

अदितिं च दितिं चैव दनुम् अपि च कालकाम् ॥ (११।२)

ताम्रां क्रोधवशां चैव मनुं चाप्य् अनलाम् अपि । (१२।१)

तास् तु कन्यास् ततः प्रीतः कश्यपः पुनर् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

पुत्रांस् त्रैलोक्यभर्तॄन् वै जनयिष्यथ मत्समान् । (१३।१)

अदितिस् तन्मना राम दितिश् च दनुर् एव च ॥ (१३।२)

कालका च महाबाहो शेषास् त्व् अमनसो ऽभवन् । (१४।१)

अदित्यां जज्ञिरे देवास् त्रयस्त्रिंशद् अरिंदम ॥ (१४।२)

आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च परंतप । (१५।१)

दितिस् त्व् अजनयत् पुत्रान् दैत्यांस् तात यशस्विनः ॥ (१५।२)

तेषाम् इयं वसुमती पुरासीत् सवनार्णवा । (१६।१)

दनुस् त्व् अजनयत् पुत्रम् अश्वग्रीवम् अरिंदम ॥ (१६।२)

नरकं कालकं चैव कालकापि व्यजायत । (१७।१)

क्रौञ्चीं भासीं तथा श्येनीं धृतराष्ट्रीं तथा शुकीम् ॥ (१७।२)

ताम्रापि सुषुवे कन्याः पञ्चैता लोकविश्रुताः । (१८।१)

उलूकाञ् जनयत् क्रौञ्ची भासी भासान् व्यजायत ॥ (१८।२)

श्येनी श्येनांश् च गृध्रांश् च व्यजायत सुतेजसः । (१९।१)

धृतराष्ट्री तु हंसांश् च कलहंसांश् च सर्वशः ॥ (१९।२)

चक्रवाकांश् च भद्रं ते विजज्ञे सापि भामिनी । (२०।१)

शुकी नतां विजज्ञे तु नताया विनता सुता ॥ (२०।२)

दश क्रोधवशा राम विजज्ञे ऽप्य् आत्मसम्भवाः । (२१।१)

मृगीं च मृगमन्दां च हरीं भद्रमदाम् अपि ॥ (२१।२)

मातंगीम् अथ शार्दूलीं श्वेतां च सुरभीं तथा । (२२।१)

सर्वलक्षणसम्पन्नां सुरसां कद्रुकाम् अपि ॥ (२२।२)

अपत्यं तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरोत्तम । (२३।१)

ऋक्षाश् च मृगमन्दायाः सृमराश् चमरास् तथा ॥ (२३।२)

ततस् त्व् इरावतीं नाम जज्ञे भद्रमदा सुताम् । (२४।१)

तस्यास् त्व् ऐरावतः पुत्रो लोकनाथो महागजः ॥ (२४।२)

हर्याश् च हरयो ऽपत्यं वानराश् च तपस्विनः । (२५।१)

गोलाङ्गूलांश् च शार्दूली व्याघ्रांश् चाजनयत् सुतान् ॥ (२५।२)

मातंग्यास् त्व् अथ मातंगा अपत्यं मनुजर्षभ । (२६।१)

दिशागजं तु श्वेताक्षं श्वेता व्यजनयत् सुतम् ॥ (२६।२)

ततो दुहितरौ राम सुरभिर् देव्य् अजायत । (२७।१)

रोहिणीं नाम भद्रं ते गन्धर्वीं च यशस्विनीम् ॥ (२७।२)

रोहिण्य् अजनयद् गा वै गन्धर्वी वाजिनः सुतान् । (२८।१)

सुरसाजनयन् नागान् राम कद्रूश् च पन्नगान् ॥ (२८।२)

ओरिगिन् ओड़् चस्तेस्मनुर् मनुष्याञ् जनयत् कश्यपस्य महात्मनः । (२९।१)

ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्याञ् शूद्रांश् च मनुजर्षभ ॥ (२९।२)

मुखतो ब्राह्मणा जाता उरसः क्षत्रियास् तथा । (३०।१)

ऊरुभ्यां जज्ञिरे वैश्याः पद्भ्यां शूद्रा इति श्रुतिः ॥ (३०।२)

सर्वान् पुण्यफलान् वृक्षान् अनलापि व्यजायत । (३१।१)

विनता च शुकी पौत्री कद्रूश् च सुरसा स्वसा ॥ (३१।२)

कद्रूर् नागं सहस्रास्यं तु विजज्ञे धरणीधरम् । (३२।१)

द्वौ पुत्रौ विनतायास् तु गरुडो ऽरुण एव च ॥ (३२।२)

तस्माज् जातो ऽहम् अरुणात् सम्पातिश् च ममाग्रजः । (३३।१)

जटायुर् इति मां विद्धि श्येनीपुत्रम् अरिंदम ॥ (३३।२)

सो ऽहं वाससहायस् ते भविष्यामि यदीच्छसि । (३४।१)

सीतां च तात रक्षिष्ये त्वयि याते सलक्ष्मणे ॥ (३४।२)

जटायुषं तु प्रतिपूज्य राघवो मुदा परिष्वज्य च संनतो ऽभवत् । (३५।१)

पितुर् हि शुश्राव सखित्वम् आत्मवाञ् जटायुषा संकथितं पुनः पुनः ॥ (३५।२)

स तत्र सीतां परिदाय मैथिलीं सहैव तेनातिबलेन पक्षिणा । (३६।१)

जगाम तां पञ्चवटीं सलक्ष्मणो रिपून् दिधक्षञ् शलभान् इवानलः ॥ (३६।२)