कदाचिद् अप्य् अहं वीर्यात् पर्यटन् पृथिवीम् इमाम् । (१।१)

बलं नागसहस्रस्य धारयन् पर्वतोपमः ॥ (१।२)

नीलजीमूतसंकाशस् तप्तकाञ्चनकुण्डलः । (२।१)

भयं लोकस्य जनयन् किरीटी परिघायुधः । (२।२)

व्यचरं दण्डकारण्यम् ऋषिमांसानि भक्षयन् ॥ (२।३)

विश्वामित्रो ऽथ धर्मात्मा मद्वित्रस्तो महामुनिः । (३।१)

स्वयं गत्वा दशरथं नरेन्द्रम् इदम् अब्रवीत् ॥ (३।२)

अयं रक्षतु मां रामः पर्वकाले समाहितः । (४।१)

मारीचान् मे भयं घोरं समुत्पन्नं नरेश्वर ॥ (४।२)

इत्य् एवम् उक्तो धर्मात्मा राजा दशरथस् तदा । (५।१)

प्रत्युवाच महाभागं विश्वामित्रं महामुनिम् ॥ (५।२)

ऊनषोडशवर्षो ऽयम् अकृतास्त्रश् च राघवः । (६।१)

कामं तु मम यत् सैन्यं मया सह गमिष्यति । (६।२)

वधिष्यामि मुनिश्रेष्ठ शत्रुं तव यथेप्सितम् ॥ (६।३)

इत्य् एवम् उक्तः स मुनी राजानं पुनर् अब्रवीत् । (७।१)

रामान् नान्यद् बलं लोके पर्याप्तं तस्य रक्षसः ॥ (७।२)

बालो ऽप्य् एष महातेजाः समर्थस् तस्य निग्रहे । (८।१)

गमिष्ये रामम् आदाय स्वस्ति ते ऽस्तु परंतप ॥ (८।२)

इत्य् एवम् उक्त्वा स मुनिस् तम् आदाय नृपात्मजम् । (९।१)

जगाम परमप्रीतो विश्वामित्रः स्वम् आश्रमम् ॥ (९।२)

तं तदा दण्डकारण्ये यज्ञम् उद्दिश्य दीक्षितम् । (१०।१)

बभूवावस्थितो रामश् चित्रं विस्फारयन् धनुः ॥ (१०।२)

अजातव्यञ्जनः श्रीमान् बालः श्यामः शुभेक्षणः । (११।१)

एकवस्त्रधरो धन्वी शिखी कनकमालया ॥ (११।२)

शोभयन् दण्डकारण्यं दीप्तेन स्वेन तेजसा । (१२।१)

अदृश्यत तदा रामो बालचन्द्र इवोदितः ॥ (१२।२)

ततो ऽहं मेघसंकाशस् तप्तकाञ्चनकुण्डलः । (१३।१)

बली दत्तवरो दर्पाद् आजगाम तदाश्रमम् ॥ (१३।२)

तेन दृष्टः प्रविष्टो ऽहं सहसैवोद्यतायुधः । (१४।१)

मां तु दृष्ट्वा धनुः सज्यम् असम्भ्रान्तश् चकार ह ॥ (१४।२)

अवजानन्न् अहं मोहाद् बालो ऽयम् इति राघवम् । (१५।१)

विश्वामित्रस्य तां वेदिम् अध्यधावं कृतत्वरः ॥ (१५।२)

तेन मुक्तस् ततो बाणः शितः शत्रुनिबर्हणः । (१६।१)

तेनाहं ताडितः क्षिप्तः समुद्रे शतयोजने ॥ (१६।२)

रामस्य शरवेगेन निरस्तो भ्रान्तचेतनः । (१७।१)

पातितो ऽहं तदा तेन गम्भीरे सागराम्भसि । (१७।२)

प्राप्य संज्ञां चिरात् तात लङ्कां प्रति गतः पुरीम् ॥ (१७।३)

एवम् अस्मि तदा मुक्तः सहायास् ते निपातिताः । (१८।१)

अकृतास्त्रेण रामेण बालेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ (१८।२)

तन् मया वार्यमाणस् त्वं यदि रामेण विग्रहम् । (१९।१)

करिष्यस्य् आपदं घोरां क्षिप्रं प्राप्य नशिष्यसि ॥ (१९।२)

क्रीडारतिविधिज्ञानां समाजोत्सवशालिनाम् । (२०।१)

रक्षसां चैव संतापम् अनर्थं चाहरिष्यसि ॥ (२०।२)

हर्म्यप्रासादसम्बाधां नानारत्नविभूषिताम् । (२१।१)

द्रक्ष्यसि त्वं पुरीं लङ्कां विनष्टां मैथिलीकृते ॥ (२१।२)

अकुर्वन्तो ऽपि पापानि शुचयः पापसंश्रयात् । (२२।१)

परपापैर् विनश्यन्ति मत्स्या नागह्रदे यथा ॥ (२२।२)

दिव्यचन्दनदिग्धाङ्गान् दिव्याभरणभूषितान् । (२३।१)

द्रक्ष्यस्य् अभिहतान् भूमौ तव दोषात् तु राक्षसान् ॥ (२३।२)

हृतदारान् सदारांश् च दश विद्रवतो दिशः । (२४।१)

हतशेषान् अशरणान् द्रक्ष्यसि त्वं निशाचरान् ॥ (२४।२)

शरजालपरिक्षिप्ताम् अग्निज्वालासमावृताम् । (२५।१)

प्रदग्धभवनां लङ्कां द्रक्ष्यसि त्वम् असंशयम् ॥ (२५।२)

प्रमदानां सहस्राणि तव राजन् परिग्रहः । (२६।१)

भव स्वदारनिरतः स्वकुलं रक्ष राक्षस ॥ (२६।२)

मानं वृद्धिं च राज्यं च जीवितं चेष्टम् आत्मनः । (२७।१)

यदीच्छसि चिरं भोक्तुं मा कृथा रामविप्रियम् ॥ (२७।२)

निवार्यमाणः सुहृदा मया भृशं प्रसह्य सीतां यदि धर्षयिष्यसि । (२८।१)

गमिष्यसि क्षीणबलः सबान्धवो यमक्षयं रामशरात्तजीवितः ॥ (२८।२)