विश्वामित्रो महात्माथ प्रस्थितान् प्रेक्ष्य तान् ऋषीन् । (१।१)

अब्रवीन् नरशार्दूल सर्वांस् तान् वनवासिनः ॥ (१।२)

महाविघ्नः प्रवृत्तो ऽयं दक्षिणाम् आस्थितो दिशम् । (२।१)

दिशम् अन्यां प्रपत्स्यामस् तत्र तप्स्यामहे तपः ॥ (२।२)

पश्चिमायां विशालायां पुष्करेषु महात्मनः । (३।१)

सुखं तपश् चरिष्यामः परं तद्धि तपोवनम् ॥ (३।२)

एवम् उक्त्वा महातेजाः पुष्करेषु महामुनिः । (४।१)

तप उग्रं दुराधर्षं तेपे मूलफलाशनः ॥ (४।२)

एतस्मिन्न् एव काले तु अयोध्याधिपतिर् नृपः । (५।१)

अम्बरीष इति ख्यातो यष्टुं समुपचक्रमे ॥ (५।२)

तस्य वै यजमानस्य पशुम् इन्द्रो जहार ह । (६।१)

प्रनष्टे तु पशौ विप्रो राजानम् इदम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

पशुर् अद्य हृतो राजन् प्रनष्टस् तव दुर्नयात् । (७।१)

अरक्षितारं राजानं घ्नन्ति दोषा नरेश्वर ॥ (७।२)

प्रायश्चित्तं महद्ध्य् एतन् नरं वा पुरुषर्षभ । (८।१)

आनयस्व पशुं शीघ्रं यावत् कर्म प्रवर्तते ॥ (८।२)

उपाध्यायवचः श्रुत्वा स राजा पुरुषर्षभ । (९।१)

अन्वियेष महाबुद्धिः पशुं गोभिः सहस्रशः ॥ (९।२)

देशाञ् जनपदांस् तांस् तान् नगराणि वनानि च । (१०।१)

आश्रमाणि च पुण्यानि मार्गमाणो महीपतिः ॥ (१०।२)

स पुत्रसहितं तात सभार्यं रघुनन्दन । (११।१)

भृगुतुन्दे समासीनम् ऋचीकं संददर्श ह ॥ (११।२)

तम् उवाच महातेजाः प्रणम्याभिप्रसाद्य च । (१२।१)

ब्रह्मर्षिं तपसा दीप्तं राजर्षिर् अमितप्रभः । (१२।२)

पृष्ट्वा सर्वत्र कुशलम् ऋचीकं तम् इदं वचः ॥ (१२।३)

गवां शतसहस्रेण विक्रीणीषे सुतं यदि । (१३।१)

पशोर् अर्थे महाभाग कृतकृत्यो ऽस्मि भार्गव ॥ (१३।२)

सर्वे परिसृता देशा यज्ञियं न लभे पशुम् । (१४।१)

दातुम् अर्हसि मूल्येन सुतम् एकम् इतो मम ॥ (१४।२)

एवम् उक्तो महातेजा ऋचीकस् त्व् अब्रवीद् वचः । (१५।१)

नाहं ज्येष्ठं नरश्रेष्ठ विक्रीणीयां कथंचन ॥ (१५।२)

ऋचीकस्य वचः श्रुत्वा तेषां माता महात्मनाम् । (१६।१)

उवाच नरशार्दूलम् अम्बरीषं तपस्विनी ॥ (१६।२)

ममापि दयितं विद्धि कनिष्ठं शुनकं नृप ॥ (१७।१)

प्रायेण हि नरश्रेष्ठ ज्येष्ठाः पितृषु वल्लभाः । (१८।१)

मातॄणां च कनीयांसस् तस्माद् रक्षे कनीयसम् ॥ (१८।२)

उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन् मुनिपत्न्यां तथैव च । (१९।१)

शुनःशेपः स्वयं राम मध्यमो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१९।२)

पिता ज्येष्ठम् अविक्रेयं माता चाह कनीयसम् । (२०।१)

विक्रीतं मध्यमं मन्ये राजन् पुत्रं नयस्व माम् ॥ (२०।२)

गवां शतसहस्रेण शुनःशेपं नरेश्वरः । (२१।१)

गृहीत्वा परमप्रीतो जगाम रघुनन्दन ॥ (२१।२)

अम्बरीषस् तु राजर्षी रथम् आरोप्य सत्वरः । (२२।१)

शुनःशेपं महातेजा जगामाशु महायशाः ॥ (२२।२)