शुकेन तु समाख्यातांस्तान् दृष्ट्वा हरियूथपान् । (१।१)

समीपस्थं च रामस्य भ्रातरं स्वं विभीषणम् ॥ (१।२)

लक्ष्मणं च महावीर्यं भुजं रामस्य दक्षिणम् । (२।१)

सर्ववानरराजं च सुग्रीवं भीमविक्रमम् ॥ (२।२)

किंचिद् आविग्नहृदयो जातक्रोधश्च रावणः । (३।१)

भर्त्सयामास तौ वीरौ कथान्ते शुकसारणौ ॥ (३।२)

अधोमुखौ तौ प्रणतावब्रवीच्छुकसारणौ । (४।१)

रोषगद्गदया वाचा संरब्धः परुषं वचः ॥ (४।२)

न तावत् सदृशं नाम सचिवैर् उपजीविभिः । (५।१)

विप्रियं नृपतेर् वक्तुं निग्रहप्रग्रहे विभोः ॥ (५।२)

रिपूणां प्रतिकूलानां युद्धार्थम् अभिवर्तताम् । (६।१)

उभाभ्यां सदृशं नाम वक्तुम् अप्रस्तवे स्तवम् ॥ (६।२)

आचार्या गुरवो वृद्धा वृथा वां पर्युपासिताः । (७।१)

सारं यद् राजशास्त्राणाम् अनुजीव्यं न गृह्यते ॥ (७।२)

गृहीतो वा न विज्ञातो भारो ज्ञानस्य वोह्यते । (८।१)

ईदृशैः सचिवैर् युक्तो मूर्खैर् दिष्ट्या धराम्यहम् ॥ (८।२)

किं नु मृत्योर् भयं नास्ति मां वक्तुं परुषं वचः । (९।१)

यस्य मे शासतो जिह्वा प्रयच्छति शुभाशुभम् ॥ (९।२)

अप्येव दहनं स्पृष्ट्वा वने तिष्ठन्ति पादपाः । (१०।१)

राजदोषपरामृष्टास्तिष्ठन्ते नापराधिनः ॥ (१०।२)

हन्याम् अहम् इमौ पापौ शत्रुपक्षप्रशंसकौ । (११।१)

यदि पूर्वोपकारैर् मे न क्रोधो मृदुतां व्रजेत् ॥ (११।२)

अपध्वंसत गच्छध्वं संनिकर्षाद् इतो मम । (१२।१)

न हि वां हन्तुम् इच्छामि स्मरन्न् उपकृतानि वाम् । (१२।२)

हतावेव कृतघ्नौ तौ मयि स्नेहपराङ्मुखौ ॥ (१२।३)

एवम् उक्तौ तु सव्रीडौ तावुभौ शुकसारणौ । (१३।१)

रावणं जयशब्देन प्रतिनन्द्याभिनिःसृतौ ॥ (१३।२)

अब्रवीत् स दशग्रीवः समीपस्थं महोदरम् । (१४।१)

उपस्थापय शीघ्रं मे चारान्नीतिविशारदान् ॥ (१४।२)

ततश्चराः संत्वरिताः प्राप्ताः पार्थिवशासनात् । (१५।१)

उपस्थिताः प्राञ्जलयो वर्धयित्वा जयाशिषा ॥ (१५।२)

तान् अब्रवीत् ततो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः । (१६।१)

चारान् प्रत्ययिकाञ् शूरान् भक्तान् विगतसाध्वसान् ॥ (१६।२)

इतो गच्छत रामस्य व्यवसायं परीक्षथ । (१७।१)

मन्त्रेष्वभ्यन्तरा ये ऽस्य प्रीत्या तेन समागताः ॥ (१७।२)

कथं स्वपिति जागर्ति किम् अन्यच्च करिष्यति । (१८।१)

विज्ञाय निपुणं सर्वम् आगन्तव्यम् अशेषतः ॥ (१८।२)

चारेण विदितः शत्रुः पण्डितैर् वसुधाधिपैः । (१९।१)

युद्धे स्वल्पेन यत्नेन समासाद्य निरस्यते ॥ (१९।२)

चारास्तु ते तथेत्युक्त्वा प्रहृष्टा राक्षसेश्वरम् । (२०।१)

कृत्वा प्रदक्षिणं जग्मुर् यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ (२०।२)

ते सुवेलस्य शैलस्य समीपे रामलक्ष्मणौ । (२१।१)

प्रच्छन्ना ददृशुर् गत्वा ससुग्रीवविभीषणौ ॥ (२१।२)

ते तु धर्मात्मना दृष्टा राक्षसेन्द्रेण राक्षसाः । (२२।१)

विभीषणेन तत्रस्था निगृहीता यदृच्छया ॥ (२२।२)

वानरैर् अर्दितास्ते तु विक्रान्तैर् लघुविक्रमैः । (२३।१)

पुनर् लङ्काम् अनुप्राप्ताः श्वसन्तो नष्टचेतसः ॥ (२३।२)

ततो दशग्रीवम् उपस्थितास्ते चारा बहिर्नित्यचरा निशाचराः । (२४।१)

गिरेः सुवेलस्य समीपवासिनं न्यवेदयन् भीमबलं महाबलाः ॥ (२४।२)