लङ्कायां तु कृतं कर्म घोरं दृष्ट्वा भयावहम् । (१।१)

राक्षसेन्द्रो हनुमता शक्रेणेव महात्मना । (१।२)

अब्रवीद् राक्षसान् सर्वान् ह्रिया किंचिद् अवाङ्मुखः ॥ (१।३)

धर्षिता च प्रविष्टा च लङ्का दुष्प्रसहा पुरी । (२।१)

तेन वानरमात्रेण दृष्टा सीता च जानकी ॥ (२।२)

प्रसादो धर्षितश्चैत्यः प्रवरा राक्षसा हताः । (३।१)

आविला च पुरी लङ्का सर्वा हनुमता कृता ॥ (३।२)

किं करिष्यामि भद्रं वः किं वा युक्तम् अनन्तरम् । (४।१)

उच्यतां नः समर्थं यत् कृतं च सुकृतं भवेत् ॥ (४।२)

मन्त्रमूलं हि विजयं प्राहुर् आर्या मनस्विनः । (५।१)

तस्माद् वै रोचये मन्त्रं रामं प्रति महाबलाः ॥ (५।२)

त्रिविधाः पुरुषा लोके उत्तमाधममध्यमाः । (६।१)

तेषां तु समवेतानां गुणदोषं वदाम्यहम् ॥ (६।२)

मन्त्रिभिर् हितसंयुक्तैः समर्थैर् मन्त्रनिर्णये । (७।१)

मित्रैर् वापि समानार्थैर् बान्धवैर् अपि वा हितैः ॥ (७।२)

सहितो मन्त्रयित्वा यः कर्मारम्भान् प्रवर्तयेत् । (८।१)

दैवे च कुरुते यत्नं तम् आहुः पुरुषोत्तमम् ॥ (८।२)

एको ऽर्थं विमृशेद् एको धर्मे प्रकुरुते मनः । (९।१)

एकः कार्याणि कुरुते तम् आहुर् मध्यमं नरम् ॥ (९।२)

गुणदोषावनिश्चित्य त्यक्त्वा दैवव्यपाश्रयम् । (१०।१)

करिष्यामीति यः कार्यम् उपेक्षेत् स नराधमः ॥ (१०।२)

यथेमे पुरुषा नित्यम् उत्तमाधममध्यमाः । (११।१)

एवं मन्त्रो ऽपि विज्ञेय उत्तमाधममध्यमः ॥ (११।२)

ऐकमत्यम् उपागम्य शास्त्रदृष्टेन चक्षुषा । (१२।१)

मन्त्रिणो यत्र निरस्तास्तम् आहुर् मन्त्रम् उत्तमम् ॥ (१२।२)

बह्व्यो ऽपि मतयो गत्वा मन्त्रिणो ह्यर्थनिर्णये । (१३।१)

पुनर् यत्रैकतां प्राप्तः स मन्त्रो मध्यमः स्मृतः ॥ (१३।२)

अन्योन्यमतिम् आस्थाय यत्र सम्प्रतिभाष्यते । (१४।१)

न चैकमत्ये श्रेयो ऽस्ति मन्त्रः सो ऽधम उच्यते ॥ (१४।२)

तस्मात् सुमन्त्रितं साधु भवन्तो मन्त्रिसत्तमाः । (१५।१)

कार्यं सम्प्रतिपद्यन्ताम् एतत् कृत्यतमं मम ॥ (१५।२)

वानराणां हि वीराणां सहस्रैः परिवारितः । (१६।१)

रामो ऽभ्येति पुरीं लङ्काम् अस्माकम् उपरोधकः ॥ (१६।२)

तरिष्यति च सुव्यक्तं राघवः सागरं सुखम् । (१७।१)

तरसा युक्तरूपेण सानुजः सबलानुगः ॥ (१७।२)

अस्मिन्न् एवंगते कार्ये विरुद्धे वानरैः सह । (१८।१)

हितं पुरे च सैन्ये च सर्वं संमन्त्र्यतां मम ॥ (१८।२)