अतिरसा दीर्घकालोषितस् तस्मिन् गिरौ गिरिवनप्रियः । (१।१)

वैदेह्याः प्रियमाकाङ्क्षन् स्वं च चित्तं विलोभयन् ॥ (१।२)

अथ दाशरथिश् चित्रं चित्रकूटम् अदर्शयत् । (२।१)

भार्याम् अमरसंकाशः शचीम् इव पुरंदरः ॥ (२।२)

न राज्याद् भ्रंशनं भद्रे न सुहृद्भिर् विनाभवः । (३।१)

मनो मे बाधते दृष्ट्वा रमणीयम् इमं गिरिम् ॥ (३।२)

पश्येमम् अचलं भद्रे नानाद्विजगणायुतम् । (४।१)

शिखरैः खम् इवोद्विद्धैर् धातुमद्भिर् विभूषितम् ॥ (४।२)

केचिद् रजतसंकाशाः केचित् क्षतजसंनिभाः । (५।१)

पीतमाञ्जिष्ठवर्णाश् च केचिन् मणिवरप्रभाः ॥ (५।२)

पुष्पार्ककेतकाभाश् च केचिज् ज्योतीरसप्रभाः । (६।१)

विराजन्ते ऽचलेन्द्रस्य देशा धातुविभूषिताः ॥ (६।२)

नानामृगगणद्वीपितरक्ष्वृक्षगणैर् वृतः । (७।१)

अदुष्टैर् भात्य् अयं शैलो बहुपक्षिसमाकुलः ॥ (७।२)

आम्रजम्ब्वसनैर् लोध्रैः प्रियालैः पनसैर् धवैः । (८।१)

अङ्कोलैर् भव्यतिनिशैर् बिल्वतिन्दुकवेणुभिः ॥ (८।२)

काश्मर्यरिष्टवरणैर् मधूकैस् तिलकैस् तथा । (९।१)

बदर्यामलकैर् नीपैर् वेत्रधन्वनबीजकैः ॥ (९।२)

पुष्पवद्भिः फलोपेतैश् छायावद्भिर् मनोरमैः । (१०।१)

एवमादिभिर् आकीर्णः श्रियं पुष्यत्य् अयं गिरिः ॥ (१०।२)

शैलप्रस्थेषु रम्येषु पश्येमान् कामहर्षणान् । (११।१)

किंनरान् द्वंद्वशो भद्रे रममाणान् मनस्विनः ॥ (११।२)

शाखावसक्तान् खड्गांश् च प्रवराण्य् अम्बराणि च । (१२।१)

पश्य विद्याधरस्त्रीणां क्रीडोद्देशान् मनोरमान् ॥ (१२।२)

जलप्रपातैर् उद्भेदैर् निस्यन्दैश् च क्वचित् क्वचित् । (१३।१)

स्रवद्भिर् भात्य् अयं शैलः स्रवन् मद इव द्विपः ॥ (१३।२)

गुहासमीरणो गन्धान् नानापुष्पभवान् वहन् । (१४।१)

घ्राणतर्पणम् अभ्येत्य कं नरं न प्रहर्षयेत् ॥ (१४।२)

यदीह शरदो ऽनेकास् त्वया सार्धम् अनिन्दिते । (१५।१)

लक्ष्मणेन च वत्स्यामि न मां शोकः प्रधक्ष्यति ॥ (१५।२)

बहुपुष्पफले रम्ये नानाद्विजगणायुते । (१६।१)

विचित्रशिखरे ह्य् अस्मिन् रतवान् अस्मि भामिनि ॥ (१६।२)

अनेन वनवासेन मया प्राप्तं फलद्वयम् । (१७।१)

पितुश् चानृणता धर्मे भरतस्य प्रियं तथा ॥ (१७।२)

वैदेहि रमसे कच्चिच् चित्रकूटे मया सह । (१८।१)

पश्यन्ती विविधान् भावान् मनोवाक्कायसंयतान् ॥ (१८।२)

इदम् एवामृतं प्राहू राज्ञां राजर्षयः परे । (१९।१)

वनवासं भवार्थाय प्रेत्य मे प्रपितामहाः ॥ (१९।२)

शिलाः शैलस्य शोभन्ते विशालाः शतशो ऽभितः । (२०।१)

बहुला बहुलैर् वर्णैर् नीलपीतसितारुणैः ॥ (२०।२)

निशि भान्त्य् अचलेन्द्रस्य हुताशनशिखा इव । (२१।१)

ओषध्यः स्वप्रभा लक्ष्म्या भ्राजमानाः सहस्रशः ॥ (२१।२)

केचित् क्षयनिभा देशाः केचिद् उद्यानसंनिभाः । (२२।१)

केचिद् एकशिला भान्ति पर्वतस्यास्य भामिनि ॥ (२२।२)

भित्त्वेव वसुधां भाति चित्रकूटः समुत्थितः । (२३।१)

चित्रकूटस्य कूटो ऽसौ दृश्यते सर्वतः शिवः ॥ (२३।२)

कुष्ठपुंनागतगरभूर्जपत्रोत्तरछदान् । (२४।१)

कामिनां स्वास्तरान् पश्य कुशेशयदलायुतान् ॥ (२४।२)

मृदिताश् चापविद्धाश् च दृश्यन्ते कमलस्रजः । (२५।१)

कामिभिर् वनिते पश्य फलानि विविधानि च ॥ (२५।२)

वस्वौकसारां नलिनीम् अत्येतीवोत्तरान् कुरून् । (२६।१)

पर्वतश् चित्रकूटो ऽसौ बहुमूलफलोदकः ॥ (२६।२)

इमं तु कालं वनिते विजह्रिवांस् त्वया च सीते सह लक्ष्मणेन च । (२७।१)

रतिं प्रपत्स्ये कुलधर्मवर्धिनीं सतां पथि स्वैर् नियमैः परैः स्थितः ॥ (२७।२)