उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन्न् उभौ राघवलक्ष्मणौ । (१।१)

प्रतिनन्द्य कथां वीराव् ऊचतुर् मुनिपुंगवम् ॥ (१।२)

धर्मयुक्तम् इदं ब्रह्मन् कथितं परमं त्वया । (२।१)

दुहितुः शैलराजस्य ज्येष्ठाय वक्तुम् अर्हसि ॥ (२।२)

विस्तरं विस्तरज्ञो ऽसि दिव्यमानुषसम्भवम् । (३।१)

त्रीन् पथो हेतुना केन पावयेल् लोकपावनी ॥ (३।२)

कथं गङ्गा त्रिपथगा विश्रुता सरिदुत्तमा । (४।१)

त्रिषु लोकेषु धर्मज्ञ कर्मभिः कैः समन्विता ॥ (४।२)

तथा ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रस् तपोधनः । (५।१)

निखिलेन कथां सर्वाम् ऋषिमध्ये न्यवेदयत् ॥ (५।२)

पुरा राम कृतोद्वाहः शितिकण्ठो महातपाः । (६।१)

दृष्ट्वा च स्पृहया देवीं मैथुनायोपचक्रमे ॥ (६।२)

शितिकण्ठस्य देवस्य दिव्यं वर्षशतं गतम् । (७।१)

न चापि तनयो राम तस्याम् आसीत् परंतप ॥ (७।२)

ततो देवाः समुद्विग्नाः पितामहपुरोगमाः । (८।१)

यद् इहोत्पद्यते भूतं कस् तत् प्रतिसहिष्यते ॥ (८।२)

अभिगम्य सुराः सर्वे प्रणिपत्येदम् अब्रुवन् । (९।१)

देवदेव महादेव लोकस्यास्य हिते रत । (९।२)

सुराणां प्रणिपातेन प्रसादं कर्तुम् अर्हसि ॥ (९।३)

न लोका धारयिष्यन्ति तव तेजः सुरोत्तम । (१०।१)

ब्राह्मेण तपसा युक्तो देव्या सह तपश् चर ॥ (१०।२)

त्रैलोक्यहितकामार्थं तेजस् तेजसि धारय । (११।१)

रक्ष सर्वान् इमांल् लोकान् नालोकं कर्तुम् अर्हसि ॥ (११।२)

देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकमहेश्वरः । (१२।१)

बाढम् इत्य् अब्रवीत् सर्वान् पुनश् चेदम् उवाच ह ॥ (१२।२)

धारयिष्याम्य् अहं तेजस् तेजस्य् एव सहोमया । (१३।१)

त्रिदशाः पृथिवी चैव निर्वाणम् अधिगच्छतु ॥ (१३।२)

यद् इदं क्षुभितं स्थानान् मम तेजो ह्य् अनुत्तमम् । (१४।१)

धारयिष्यति कस् तन् मे ब्रुवन्तु सुरसत्तमाः ॥ (१४।२)

एवम् उक्तास् ततो देवाः प्रत्यूचुर् वृषभध्वजम् । (१५।१)

यत् तेजः क्षुभितं ह्य् एतत् तद् धरा धारयिष्यति ॥ (१५।२)

एवम् उक्तः सुरपतिः प्रमुमोच महीतले । (१६।१)

तेजसा पृथिवी येन व्याप्ता सगिरिकानना ॥ (१६।२)

ततो देवाः पुनर् इदम् ऊचुश् चाथ हुताशनम् । (१७।१)

प्रविश त्वं महातेजो रौद्रं वायुसमन्वितः ॥ (१७।२)

तद् अग्निना पुनर् व्याप्तं संजातः श्वेतपर्वतः । (१८।१)

दिव्यं शरवणं चैव पावकादित्यसंनिभम् । (१८।२)

यत्र जातो महातेजाः कार्त्तिकेयो ऽग्निसम्भवः ॥ (१८।३)

अथोमां च शिवं चैव देवाः सर्षिगणास् तदा । (१९।१)

पूजयामासुर् अत्यर्थं सुप्रीतमनसस् ततः ॥ (१९।२)

अथ शैलसुता राम त्रिदशान् इदम् अब्रवीत् । (२०।१)

समन्युर् अशपत् सर्वान् क्रोधसंरक्तलोचना ॥ (२०।२)

यस्मान् निवारिता चैव संगता पुत्रकाम्यया । (२१।१)

अपत्यं स्वेषु दारेषु नोत्पादयितुम् अर्हथ । (२१।२)

अद्य प्रभृति युष्माकम् अप्रजाः सन्तु पत्नयः ॥ (२१।३)

एवम् उक्त्वा सुरान् सर्वाञ् शशाप पृथिवीम् अपि । (२२।१)

अवने नैकरूपा त्वं बहुभार्या भविष्यसि ॥ (२२।२)

न च पुत्रकृतां प्रीतिं मत्क्रोधकलुषीकृता । (२३।१)

प्राप्स्यसि त्वं सुदुर्मेधे मम पुत्रम् अनिच्छती ॥ (२३।२)

तान् सर्वान् व्रीडितान् दृष्ट्वा सुरान् सुरपतिस् तदा । (२४।१)

गमनायोपचक्राम दिशं वरुणपालिताम् ॥ (२४।२)

स गत्वा तप आतिष्ठत् पार्श्वे तस्योत्तरे गिरेः । (२५।१)

हिमवत्प्रभवे शृङ्गे सह देव्या महेश्वरः ॥ (२५।२)

एष ते विस्तरो राम शैलपुत्र्या निवेदितः । (२६।१)

गङ्गायाः प्रभवं चैव शृणु मे सहलक्ष्मणः ॥ (२६।२)