संस्तूयमानो हनुमान् व्यवर्धत महाबलः । (१।१)

समाविध्य च लाङ्गूलं हर्षाच्च बलम् एयिवान् ॥ (१।२)

तस्य संस्तूयमानस्य सर्वैर् वानरपुंगवैः । (२।१)

तेजसापूर्यमाणस्य रूपम् आसीद् अनुत्तमम् ॥ (२।२)

यथा विजृम्भते सिंहो विवृद्धो गिरिगह्वरे । (३।१)

मारुतस्यौरसः पुत्रस्तथा संप्रति जृम्भते ॥ (३।२)

अशोभत मुखं तस्य जृम्भमाणस्य धीमतः । (४।१)

अम्बरीषोपमं दीप्तं विधूम इव पावकः ॥ (४।२)

हरीणाम् उत्थितो मध्यात् सम्प्रहृष्टतनूरुहः । (५।१)

अभिवाद्य हरीन् वृद्धान् हनुमान् इदम् अब्रवीत् ॥ (५।२)

अरुजन् पर्वताग्राणि हुताशनसखो ऽनिलः । (६।१)

बलवान् अप्रमेयश्च वायुर् आकाशगोचरः ॥ (६।२)

तस्याहं शीघ्रवेगस्य शीघ्रगस्य महात्मनः । (७।१)

मारुतस्यौरसः पुत्रः प्लवने नास्ति मे समः ॥ (७।२)

उत्सहेयं हि विस्तीर्णम् आलिखन्तम् इवाम्बरम् । (८।१)

मेरुं गिरिम् असङ्गेन परिगन्तुं सहस्रशः ॥ (८।२)

बाहुवेगप्रणुन्नेन सागरेणाहम् उत्सहे । (९।१)

समाप्लावयितुं लोकं सपर्वतनदीह्रदम् ॥ (९।२)

ममोरुजङ्घावेगेन भविष्यति समुत्थितः । (१०।१)

संमूर्छितमहाग्राहः समुद्रो वरुणालयः ॥ (१०।२)

पन्नगाशनम् आकाशे पतन्तं पक्षिसेवितम् । (११।१)

वैनतेयम् अहं शक्तः परिगन्तुं सहस्रशः ॥ (११।२)

उदयात् प्रस्थितं वापि ज्वलन्तं रश्मिमालिनम् । (१२।१)

अनस्तमितम् आदित्यम् अभिगन्तुं समुत्सहे ॥ (१२।२)

ततो भूमिम् असंस्पृश्य पुनर् आगन्तुम् उत्सहे । (१३।१)

प्रवेगेनैव महता भीमेन प्लवगर्षभाः ॥ (१३।२)

उत्सहेयम् अतिक्रान्तुं सर्वान् आकाशगोचरान् । (१४।१)

सागरं क्षोभयिष्यामि दारयिष्यामि मेदिनीम् ॥ (१४।२)

पर्वतान् कम्पयिष्यामि प्लवमानः प्लवंगमाः । (१५।१)

हरिष्ये चोरुवेगेन प्लवमानो महार्णवम् ॥ (१५।२)

लतानां वीरुधां पुष्पं पादपानां च सर्वशः । (१६।१)

अनुयास्यति माम् अद्य प्लवमानं विहायसा । (१६।२)

भविष्यति हि मे पन्थाः स्वातेः पन्था इवाम्बरे ॥ (१६।३)

चरन्तं घोरम् आकाशम् उत्पतिष्यन्तम् एव च । (१७।१)

द्रक्ष्यन्ति निपतन्तं च सर्वभूतानि वानराः ॥ (१७।२)

महामेरुप्रतीकाशं मां द्रक्ष्यध्वं प्लवंगमाः । (१८।१)

दिवम् आवृत्य गच्छन्तं ग्रसमानम् इवाम्बरम् ॥ (१८।२)

विधमिष्यामि जीमूतान् कम्पयिष्यामि पर्वतान् । (१९।१)

सागरं क्षोभयिष्यामि प्लवमानः समाहितः ॥ (१९।२)

वैनतेयस्य वा शक्तिर् मम वा मारुतस्य वा । (२०।१)

ऋते सुपर्णराजानं मारुतं वा महाबलम् । (२०।२)

न हि भूतं प्रपश्यामि यो मां प्लुतम् अनुव्रजेत् ॥ (२०।३)

निमेषान्तरमात्रेण निरालम्भनम् अम्बरम् । (२१।१)

सहसा निपतिष्यामि घनाद् विद्युद् इवोत्थिता ॥ (२१।२)

भविष्यति हि मे रूपं प्लवमानस्य सागरम् । (२२।१)

विष्णोः प्रक्रममाणस्य तदा त्रीन् विक्रमान् इव ॥ (२२।२)

बुद्ध्या चाहं प्रपश्यामि मनश्चेष्टा च मे तथा । (२३।१)

अहं द्रक्ष्यामि वैदेहीं प्रमोदध्वं प्लवंगमाः ॥ (२३।२)

मारुतस्य समो वेगे गरुडस्य समो जवे । (२४।१)

अयुतं योजनानां तु गमिष्यामीति मे मतिः ॥ (२४।२)

वासवस्य सवज्रस्य ब्रह्मणो वा स्वयम्भुवः । (२५।१)

विक्रम्य सहसा हस्ताद् अमृतं तद् इहानये । (२५।२)

लङ्कां वापि समुत्क्षिप्य गच्छेयम् इति मे मतिः ॥ (२५।३)

तम् एवं वानरश्रेष्ठं गर्जन्तम् अमितौजसम् । (२६।१)

उवाच परिसंहृष्टो जाम्बवान् हरिसत्तमः ॥ (२६।२)

वीर केसरिणः पुत्र वेगवन्मारुतात्मज । (२७।१)

ज्ञातीनां विपुलं शोकस्त्वया तात प्रणाशितः ॥ (२७।२)

तव कल्याणरुचयः कपिमुख्याः समागताः । (२८।१)

मङ्गलं कार्यसिद्ध्यर्थं करिष्यन्ति समाहिताः ॥ (२८।२)

ऋषीणां च प्रसादेन कपिवृद्धमतेन च । (२९।१)

गुरूणां च प्रसादेन प्लवस्व त्वं महार्णवम् ॥ (२९।२)

स्थास्यामश्चैकपादेन यावदागमनं तव । (३०।१)

त्वद्गतानि च सर्वेषां जीवितानि वनौकसाम् ॥ (३०।२)

ततस्तु हरिशार्दूलस्तान् उवाच वनौकसः । (३१।१)

नेयं मम मही वेगं प्लवने धारयिष्यति ॥ (३१।२)

एतानि हि नगस्यास्य शिलासंकटशालिनः । (३२।१)

शिखराणि महेन्द्रस्य स्थिराणि च महान्ति च ॥ (३२।२)

एतानि मम निष्पेषं पादयोः पततां वराः । (३३।१)

प्लवतो धारयिष्यन्ति योजनानाम् इतः शतम् ॥ (३३।२)

ततस्तु मारुतप्रख्यः स हरिर् मारुतात्मजः । (३४।१)

आरुरोह नगश्रेष्ठं महेन्द्रम् अरिमर्दनः ॥ (३४।२)

वृतं नानाविधैर् वृक्षैर् मृगसेवितशाद्वलम् । (३५।१)

लताकुसुमसंबाधं नित्यपुष्पफलद्रुमम् ॥ (३५।२)

सिंहशार्दूलचरितं मत्तमातङ्गसेवितम् । (३६।१)

मत्तद्विजगणोद्घुष्टं सलिलोत्पीडसंकुलम् ॥ (३६।२)

महद्भिर् उच्छ्रितं शृङ्गैर् महेन्द्रं स महाबलः । (३७।१)

विचचार हरिश्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः ॥ (३७।२)

पादाभ्यां पीडितस्तेन महाशैलो महात्मना । (३८।१)

ररास सिंहाभिहतो महान्मत्त इव द्विपः ॥ (३८।२)

मुमोच सलिलोत्पीडान् विप्रकीर्णशिलोच्चयः । (३९।१)

वित्रस्तमृगमातङ्गः प्रकम्पितमहाद्रुमः ॥ (३९।२)

नानागन्धर्वमिथुनैः पानसंसर्गकर्कशैः । (४०।१)

उत्पतद्भिर् विहंगैश्च विद्याधरगणैर् अपि ॥ (४०।२)

त्यज्यमानमहासानुः संनिलीनमहोरगः । (४१।१)

शैलशृङ्गशिलोद्घातस्तदाभूत् स महागिरिः ॥ (४१।२)

निःश्वसद्भिस्तदा तैस्तु भुजगैर् अर्धनिःसृतैः । (४२।१)

सपताक इवाभाति स तदा धरणीधरः ॥ (४२।२)

ऋषिभिस्त्राससंभ्रान्तैस्त्यज्यमानः शिलोच्चयः । (४३।१)

सीदन्महति कान्तारे सार्थहीन इवाध्वगः ॥ (४३।२)

स वेगवान् वेगसमाहितात्मा हरिप्रवीरः परवीरहन्ता । (४४।१)

मनः समाधाय महानुभावो जगाम लङ्कां मनसा मनस्वी ॥ (४४।२)