हते तु लवणे देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः । (१।१)

ऊचुः सुमधुरां वाणीं शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ॥ (१।२)

दिष्ट्या ते विजयो वत्स दिष्ट्या लवणराक्षसः । (२।१)

हतः पुरुषशार्दूल वरं वरय राघव ॥ (२।२)

वरदाः स्म महाबाहो सर्व एव समागताः । (३।१)

विजयाकाङ्क्षिणस्तुभ्यम् अमोघं दर्शनं हि नः ॥ (३।२)

देवानां भाषितं श्रुत्वा शूरो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः । (४।१)

प्रत्युवाच महाबाहुः शत्रुघ्नः प्रयतात्मवान् ॥ (४।२)

इमां मधुपुरीं रम्यां मधुरां देवनिर्मिताम् । (५।१)

निवेशं प्राप्नुयां शीघ्रम् एष मे ऽस्तु वरो मतः ॥ (५।२)

तं देवाः प्रीतमनसो बाढम् इत्येव राघवम् । (६।१)

भविष्यति पुरी रम्या शूरसेना न संशयः ॥ (६।२)

ते तथोक्त्वा महात्मानो दिवम् आरुरुहुस्तदा । (७।१)

शत्रुघ्नो ऽपि महातेजास्तां सेनां समुपानयत् ॥ (७।२)

सा सेना शीघ्रम् आगच्छच्छ्रुत्वा शत्रुघ्नशासनम् । (८।१)

निवेशनं च शत्रुघ्नः शासनेन समारभत् ॥ (८।२)

सा पुरी दिव्यसंकाशा वर्षे द्वादशमे शुभा । (९।१)

निविष्टा शूरसेनानां विषयश्चाकुतोभयः ॥ (९।२)

क्षेत्राणि सस्ययुक्तानि काले वर्षति वासवः । (१०।१)

अरोगा वीरपुरुषा शत्रुघ्नभुजपालिता ॥ (१०।२)

अर्धचन्द्रप्रतीकाशा यमुनातीरशोभिता । (११।१)

शोभिता गृहमुख्यैश्च शोभिता चत्वरापणैः ॥ (११।२)

यच्च तेन महच्छून्यं लवणेन कृतं पुरा । (१२।१)

शोभयामास तद् वीरो नानापण्यसमृद्धिभिः ॥ (१२।२)

तां समृद्धां समृद्धार्थः शत्रुघ्नो भरतानुजः । (१३।१)

निरीक्ष्य परमप्रीतः परं हर्षम् उपागमत् ॥ (१३।२)

तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य मधुरां पुरीम् । (१४।१)

रामपादौ निरीक्षेयं वर्षे द्वादशमे शुभे ॥ (१४।२)