सारणस्य वचः श्रुत्वा रावणं राक्षसाधिपम् । (१।१)

बलम् आलोकयन् सर्वं शुको वाक्यम् अथाब्रवीत् ॥ (१।२)

स्थितान् पश्यसि यान् एतान्मत्तान् इव महाद्विपान् । (२।१)

न्यग्रोधान् इव गाङ्गेयान् सालान् हैमवतान् इव ॥ (२।२)

एते दुष्प्रसहा राजन् बलिनः कामरूपिणः । (३।१)

दैत्यदानवसंकाशा युद्धे देवपराक्रमाः ॥ (३।२)

एषां कोटिसहस्राणि नव पञ्च च सप्त च । (४।१)

तथा शङ्खसहस्राणि तथा वृन्दशतानि च ॥ (४।२)

एते सुग्रीवसचिवाः किष्किन्धानिलयाः सदा । (५।१)

हरयो देवगन्धर्वैर् उत्पन्नाः कामरूपिणः ॥ (५।२)

यौ तौ पश्यसि तिष्ठन्तौ कुमारौ देवरूपिणौ । (६।१)

मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ ताभ्यां नास्ति समो युधि ॥ (६।२)

ब्रह्मणा समनुज्ञातावमृतप्राशिनावुभौ । (७।१)

आशंसेते युधा लङ्काम् एतौ मर्दितुम् ओजसा ॥ (७।२)

यावेतावेतयोः पार्श्वे स्थितौ पर्वतसंनिभौ । (८।१)

सुमुखो विमुखश्चैव मृत्युपुत्रौ पितुः समौ ॥ (८।२)

यं तु पश्यसि तिष्ठन्तं प्रभिन्नम् इव कुञ्जरम् । (९।१)

यो बलात् क्षोभयेत् क्रुद्धः समुद्रम् अपि वानरः ॥ (९।२)

एषो ऽभिगन्ता लङ्काया वैदेह्यास्तव च प्रभो । (१०।१)

एनं पश्य पुरा दृष्टं वानरं पुनर् आगतम् ॥ (१०।२)

ज्येष्ठः केसरिणः पुत्रो वातात्मज इति श्रुतः । (११।१)

हनूमान् इति विख्यातो लङ्घितो येन सागरः ॥ (११।२)

कामरूपी हरिश्रेष्ठो बलरूपसमन्वितः । (१२।१)

अनिवार्यगतिश्चैव यथा सततगः प्रभुः ॥ (१२।२)

उद्यन्तं भास्करं दृष्ट्वा बालः किल पिपासितः । (१३।१)

त्रियोजनसहस्रं तु अध्वानम् अवतीर्य हि ॥ (१३।२)

आदित्यम् आहरिष्यामि न मे क्षुत् प्रतियास्यति । (१४।१)

इति संचिन्त्य मनसा पुरैष बलदर्पितः ॥ (१४।२)

अनाधृष्यतमं देवम् अपि देवर्षिदानवैः । (१५।१)

अनासाद्यैव पतितो भास्करोदयने गिरौ ॥ (१५।२)

पतितस्य कपेर् अस्य हनुर् एका शिलातले । (१६।१)

किंचिद् भिन्ना दृढहनोर् हनूमान् एष तेन वै ॥ (१६।२)

सत्यम् आगमयोगेन ममैष विदितो हरिः । (१७।१)

नास्य शक्यं बलं रूपं प्रभावो वानुभाषितुम् । (१७।२)

एष आशंसते लङ्काम् एको मर्दितुम् ओजसा ॥ (१७।३)

यश्चैषो ऽनन्तरः शूरः श्यामः पद्मनिभेक्षणः । (१८।१)

इक्ष्वाकूणाम् अतिरथो लोके विख्यातपौरुषः ॥ (१८।२)

यस्मिन्न चलते धर्मो यो धर्मं नातिवर्तते । (१९।१)

यो ब्राह्मम् अस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः ॥ (१९।२)

यो भिन्द्याद् गगनं बाणैः पर्वतांश्चापि दारयेत् । (२०।१)

यस्य मृत्योर् इव क्रोधः शक्रस्येव पराक्रमः ॥ (२०।२)

यस्य भार्या जनस्थानात्सीता चापहृता त्वया । (२१।१)

स एष रामस्त्वां योद्धुं राजन् समभिवर्तते ॥ (२१।२)

यश्चैष दक्षिणे पार्श्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभः । (२२।१)

विशालवक्षास्ताम्राक्षो नीलकुञ्चितमूर्धजः ॥ (२२।२)

एषो ऽस्य लक्ष्मणो नाम भ्राता प्राणसमः प्रियः । (२३।१)

नये युद्धे च कुशलः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ (२३।२)

अमर्षी दुर्जयो जेता विक्रान्तो बुद्धिमान् बली । (२४।१)

रामस्य दक्षिणो बाहुर् नित्यं प्राणो बहिश्चरः ॥ (२४।२)

न ह्येष राघवस्यार्थे जीवितं परिरक्षति । (२५।१)

एषैवाशंसते युद्धे निहन्तुं सर्वराक्षसान् ॥ (२५।२)

यस्तु सव्यम् असौ पक्षं रामस्याश्रित्य तिष्ठति । (२६।१)

रक्षोगणपरिक्षिप्तो राजा ह्येष विभीषणः ॥ (२६।२)

श्रीमता राजराजेन लङ्कायाम् अभिषेचितः । (२७।१)

त्वाम् एव प्रतिसंरब्धो युद्धायैषो ऽभिवर्तते ॥ (२७।२)

यं तु पश्यसि तिष्ठन्तं मध्ये गिरिम् इवाचलम् । (२८।१)

सर्वशाखामृगेन्द्राणां भर्तारम् अपराजितम् ॥ (२८।२)

तेजसा यशसा बुद्ध्या ज्ञानेनाभिजनेन च । (२९।१)

यः कपीन् अति बभ्राज हिमवान् इव पर्वतान् ॥ (२९।२)

किष्किन्धां यः समध्यास्ते गुहां सगहनद्रुमाम् । (३०।१)

दुर्गां पर्वतदुर्गस्थां प्रधानैः सह यूथपैः ॥ (३०।२)

यस्यैषा काञ्चनी माला शोभते शतपुष्करा । (३१।१)

कान्ता देवमनुष्याणां यस्यां लक्ष्मीः प्रतिष्ठिता ॥ (३१।२)

एतां च मालां तारां च कपिराज्यं च शाश्वतम् । (३२।१)

सुग्रीवो वालिनं हत्वा रामेण प्रतिपादितः ॥ (३२।२)

एवं कोटिसहस्रेण शङ्कूनां च शतेन च । (३३।१)

सुग्रीवो वानरेन्द्रस्त्वां युद्धार्थम् अभिवर्तते ॥ (३३।२)

इमां महाराज समीक्ष्य वाहिनीम् उपस्थितां प्रज्वलितग्रहोपमाम् । (३४।१)

ततः प्रयत्नः परमो विधीयतां यथा जयः स्यान्न परैः पराजयः ॥ (३४।२)