तौ तथा युध्यमानौ तु समरे रामरावणौ । (१।१)

ददृशुः सर्वभूतानि विस्मितेनान्तरात्मना ॥ (१।२)

अर्दयन्तौ तु समरे तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ । (२।१)

परस्परवधे युक्तौ घोररूपौ बभूवतुः ॥ (२।२)

मण्डलानि च वीथीश्च गतप्रत्यागतानि च । (३।१)

दर्शयन्तौ बहुविधां सूतौ सारथ्यजां गतिम् ॥ (३।२)

अर्दयन् रावणं रामो राघवं चापि रावणः । (४।१)

गतिवेगं समापन्नौ प्रवर्तननिवर्तने ॥ (४।२)

क्षिपतोः शरजालानि तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ । (५।१)

चेरतुः संयुगमहीं सासारौ जलदाविव ॥ (५।२)

दर्शयित्वा तदा तौ तु गतिं बहुविधां रणे । (६।१)

परस्परस्याभिमुखौ पुनर् एव च तस्थतुः ॥ (६।२)

धुरं धुरेण रथयोर् वक्त्रं वक्त्रेण वाजिनाम् । (७।१)

पताकाश्च पताकाभिः समेयुः स्थितयोस्तदा ॥ (७।२)

रावणस्य ततो रामो धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः । (८।१)

चतुर्भिश्चतुरो दीप्तान् हयान् प्रत्यपसर्पयत् ॥ (८।२)

स क्रोधवशम् आपन्नो हयानाम् अपसर्पणे । (९।१)

मुमोच निशितान् बाणान् राघवाय निशाचरः ॥ (९।२)

सो ऽतिविद्धो बलवता दशग्रीवेण राघवः । (१०।१)

जगाम न विकारं च न चापि व्यथितो ऽभवत् ॥ (१०।२)

चिक्षेप च पुनर् बाणान् वज्रपातसमस्वनान् । (११।१)

सारथिं वज्रहस्तस्य समुद्दिश्य निशाचरः ॥ (११।२)

मातलेस्तु महावेगाः शरीरे पतिताः शराः । (१२।१)

न सूक्ष्मम् अपि संमोहं व्यथां वा प्रददुर् युधि ॥ (१२।२)

तया धर्षणया क्रुद्धो मातलेर् न तथात्मनः । (१३।१)

चकार शरजालेन राघवो विमुखं रिपुम् ॥ (१३।२)

विंशतिं त्रिंशतं षष्टिं शतशो ऽथ सहस्रशः । (१४।१)

मुमोच राघवो वीरः सायकान् स्यन्दने रिपोः ॥ (१४।२)

गदानां मुसलानां च परिघाणां च निस्वनैः । (१५।१)

शराणां पुङ्खवातैश्च क्षुभिताः सप्तसागराः ॥ (१५।२)

क्षुब्धानां सागराणां च पातालतलवासिनः । (१६।१)

व्यथिताः पन्नगाः सर्वे दानवाश्च सहस्रशः ॥ (१६।२)

चकम्पे मेदिनी कृत्स्ना सशैलवनकानना । (१७।१)

भास्करो निष्प्रभश्चाभून्न ववौ चापि मारुतः ॥ (१७।२)

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः । (१८।१)

चिन्ताम् आपेदिरे सर्वे सकिंनरमहोरगाः ॥ (१८।२)

स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यो ऽस्तु लोकास्तिष्ठन्तु शाश्वताः । (१९।१)

जयतां राघवः संख्ये रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ (१९।२)

ततः क्रुद्धो महाबाहू रघूणां कीर्तिवर्धनः । (२०।१)

संधाय धनुषा रामः क्षुरम् आशीविषोपमम् । (२०।२)

रावणस्य शिरो ऽछिन्दच्छ्रीमज्ज्वलितकुण्डलम् ॥ (२०।३)

तच्छिरः पतितं भूमौ दृष्टं लोकैस्त्रिभिस्तदा । (२१।१)

तस्यैव सदृशं चान्यद् रावणस्योत्थितं शिरः ॥ (२१।२)

तत् क्षिप्रं क्षिप्रहस्तेन रामेण क्षिप्रकारिणा । (२२।१)

द्वितीयं रावणशिरश्छिन्नं संयति सायकैः ॥ (२२।२)

छिन्नमात्रं च तच्छीर्षं पुनर् अन्यत् स्म दृश्यते । (२३।१)

तद् अप्यशनिसंकाशैश्छिन्नं रामेण सायकैः ॥ (२३।२)

एवम् एव शतं छिन्नं शिरसां तुल्यवर्चसाम् । (२४।१)

न चैव रावणस्यान्तो दृश्यते जीवितक्षये ॥ (२४।२)

ततः सर्वास्त्रविद् वीरः कौसल्यानन्दिवर्धनः । (२५।१)

मार्गणैर् बहुभिर् युक्तश्चिन्तयामास राघवः ॥ (२५।२)

मारीचो निहतो यैस्तु खरो यैस्तु सुदूषणः । (२६।१)

क्रौञ्चारण्ये विराधस्तु कबन्धो दण्डकावने ॥ (२६।२)

त इमे सायकाः सर्वे युद्धे प्रत्ययिका मम । (२७।१)

किं नु तत् कारणं येन रावणे मन्दतेजसः ॥ (२७।२)

इति चिन्तापरश्चासीद् अप्रमत्तश्च संयुगे । (२८।१)

ववर्ष शरवर्षाणि राघवो रावणोरसि ॥ (२८।२)

रावणो ऽपि ततः क्रुद्धो रथस्थो राक्षसेश्वरः । (२९।१)

गदामुसलवर्षेण रामं प्रत्यर्दयद् रणे ॥ (२९।२)

देवदानवयक्षाणां पिशाचोरगरक्षसाम् । (३०।१)

पश्यतां तन्महद् युद्धं सर्वरात्रम् अवर्तत ॥ (३०।२)

नैव रात्रिं न दिवसं न मुहूर्तं न च क्षणम् । (३१।१)

रामरावणयोर् युद्धं विरामम् उपगच्छति ॥ (३१।२)