गुहस्य वचनं श्रुत्वा भरतो भृशम् अप्रियम् । (१।१)

ध्यानं जगाम तत्रैव यत्र तच् छ्रुतम् अप्रियम् ॥ (१।२)

सुकुमारो महासत्त्वः सिंहस्कन्धो महाभुजः । (२।१)

पुण्डरीकविशालाक्षस् तरुणः प्रियदर्शनः ॥ (२।२)

प्रत्याश्वस्य मुहूर्तं तु कालं परमदुर्मनाः । (३।१)

पपात सहसा तोत्रैर् हृदि विद्ध इव द्विपः ॥ (३।२)

तदवस्थं तु भरतं शत्रुघ्नो ऽनन्तरस्थितः । (४।१)

परिष्वज्य रुरोदोच्चैर् विसंज्ञः शोककर्शितः ॥ (४।२)

ततः सर्वाः समापेतुर् मातरो भरतस्य ताः । (५।१)

उपवासकृशा दीना भर्तृव्यसनकर्शिताः ॥ (५।२)

ताश् च तं पतितं भूमौ रुदन्त्यः पर्यवारयन् । (६।१)

कौसल्या त्व् अनुसृत्यैनं दुर्मनाः परिषस्वजे ॥ (६।२)

वत्सला स्वं यथा वत्सम् उपगूह्य तपस्विनी । (७।१)

परिपप्रच्छ भरतं रुदन्ती शोकलालसा ॥ (७।२)

पुत्र व्याधिर् न ते कच्चिच् छरीरं परिबाधते । (८।१)

अद्य राजकुलस्यास्य त्वदधीनं हि जीवितम् ॥ (८।२)

त्वां दृष्ट्वा पुत्र जीवामि रामे सभ्रातृके गते । (९।१)

वृत्ते दशरथे राज्ञि नाथ एकस् त्वम् अद्य नः ॥ (९।२)

कच्चिन् न लक्ष्मणे पुत्र श्रुतं ते किंचिद् अप्रियम् । (१०।१)

पुत्र वा ह्य् एकपुत्रायाः सहभार्ये वनं गते ॥ (१०।२)

स मुहूर्तं समाश्वस्य रुदन्न् एव महायशाः । (११।१)

कौसल्यां परिसान्त्व्येदं गुहं वचनम् अब्रवीत् ॥ (११।२)

भ्राता मे क्वावसद् रात्रिं क्व सीता क्व च लक्ष्मणः । (१२।१)

अस्वपच् छयने कस्मिन् किं भुक्त्वा गुह शंस मे ॥ (१२।२)

सो ऽब्रवीद् भरतं पृष्टो निषादाधिपतिर् गुहः । (१३।१)

यद्विधं प्रतिपेदे च रामे प्रियहिते ऽतिथौ ॥ (१३।२)

अन्नम् उच्चावचं भक्षाः फलानि विविधानि च । (१४।१)

रामायाभ्यवहारार्थं बहु चोपहृतं मया ॥ (१४।२)

तत् सर्वं प्रत्यनुज्ञासीद् रामः सत्यपराक्रमः । (१५।१)

न हि तत् प्रत्यगृह्णात् स क्षत्रधर्मम् अनुस्मरन् ॥ (१५।२)

न ह्य् अस्माभिः प्रतिग्राह्यं सखे देयं तु सर्वदा । (१६।१)

इति तेन वयं राजन्न् अनुनीता महात्मना ॥ (१६।२)

लक्ष्मणेन समानीतं पीत्वा वारि महायशाः । (१७।१)

औपवास्यं तदाकार्षीद् राघवः सह सीतया ॥ (१७।२)

ततस् तु जलशेषेण लक्ष्मणो ऽप्य् अकरोत् तदा । (१८।१)

वाग्यतास् ते त्रयः संध्याम् उपासत समाहिताः ॥ (१८।२)

सौमित्रिस् तु ततः पश्चाद् अकरोत् स्वास्तरं शुभम् । (१९।१)

स्वयम् आनीय बर्हींषि क्षिप्रं राघवकारणात् ॥ (१९।२)

तस्मिन् समाविशद् रामः स्वास्तरे सह सीतया । (२०।१)

प्रक्षाल्य च तयोः पादाव् अपचक्राम लक्ष्मणः ॥ (२०।२)

एतत् तद् इङ्गुदीमूलम् इदम् एव च तत् तृणम् । (२१।१)

यस्मिन् रामश् च सीता च रात्रिं तां शयिताव् उभौ ॥ (२१।२)

नियम्य पृष्ठे तु तलाङ्गुलित्रवाञ् शरैः सुपूर्णाविषुधी परंतपः । (२२।१)

महद् धनुः सज्यम् उपोह्य लक्ष्मणो निशाम् अतिष्ठत् परितो ऽस्य केवलम् ॥ (२२।२)

ततस् त्व् अहं चोत्तमबाणचापधृक् स्थितो ऽभवं तत्र स यत्र लक्ष्मणः । (२३।१)

अतन्द्रिभिर् ज्ञातिभिर् आत्तकार्मुकैर् महेन्द्रकल्पं परिपालयंस् तदा ॥ (२३।२)