स मुहूर्ताद् उपश्रुत्य देवर्षिर् अमितप्रभः । (१।१)

स्वम् आश्रमं शिष्यवृतः क्षुधार्तः संन्यवर्तत ॥ (१।२)

सो ऽपश्यद् अरजां दीनां रजसा समभिप्लुताम् । (२।१)

ज्योत्स्नाम् इवारुणग्रस्तां प्रत्यूषे न विराजतीम् ॥ (२।२)

तस्य रोषः समभवत् क्षुधार्तस्य विशेषतः । (३।१)

निर्दहन्न् इव लोकांस्त्रीञ् शिष्यांश्चेदम् उवाच ह ॥ (३।२)

पश्यध्वं विपरीतस्य दण्डस्याविदितात्मनः । (४।१)

विपत्तिं घोरसंकाशां क्रुद्धाम् अग्निशिखाम् इव ॥ (४।२)

क्षयो ऽस्य दुर्मतेः प्राप्तः सानुगस्य दुरात्मनः । (५।१)

यः प्रदीप्तां हुताशस्य शिखां वै स्प्रष्टुम् इच्छति ॥ (५।२)

यस्मात् स कृतवान् पापम् ईदृशं घोरदर्शनम् । (६।१)

तस्मात् प्राप्स्यति दुर्मेधाः फलं पापस्य कर्मणः ॥ (६।२)

सप्तरात्रेण राजासौ सभृत्यबलवाहनः । (७।१)

पापकर्मसमाचारो वधं प्राप्स्यति दुर्मतिः ॥ (७।२)

समन्ताद् योजनशतं विषयं चास्य दुर्मतेः । (८।१)

धक्ष्यते पांसुवर्षेण महता पाकशासनः ॥ (८।२)

सर्वसत्त्वानि यानीह स्थावराणि चराणि च । (९।१)

महता पांसुवर्षेण नाशं यास्यन्ति सर्वशः ॥ (९।२)

दण्डस्य विषयो यावत् तावत् सर्वसमुच्छ्रयः । (१०।१)

पांसुभूत इवालक्ष्यः सप्तरात्राद् भविष्यति ॥ (१०।२)

इत्युक्त्वा क्रोधसंतप्तस्तम् आश्रमनिवासिनम् । (११।१)

जनं जनपदान्तेषु स्थीयताम् इति चाब्रवीत् ॥ (११।२)

श्रुत्वा तूशनसो वाक्यं स आश्रमावसथो जनः । (१२।१)

निष्क्रान्तो विषयात् तस्य स्थानं चक्रे ऽथ बाह्यतः ॥ (१२।२)

स तथोक्त्वा मुनिजनम् अरजाम् इदम् अब्रवीत् । (१३।१)

इहैव वस दुर्मेधे आश्रमे सुसमाहिता ॥ (१३।२)

इदं योजनपर्यन्तं सरः सुरुचिरप्रभम् । (१४।१)

अरजे विज्वरा भुङ्क्ष्व कालश्चात्र प्रतीक्ष्यताम् ॥ (१४।२)

त्वत्समीपे तु ये सत्त्वा वासम् एष्यन्ति तां निशाम् । (१५।१)

अवध्याः पांसुवर्षेण ते भविष्यन्ति नित्यदा ॥ (१५।२)

इत्युक्त्वा भार्गवो वासम् अन्यत्र समुपाक्रमत् । (१६।१)

सप्ताहाद् भस्मसाद्भूतं यथोक्तं ब्रह्मवादिना ॥ (१६।२)

तस्यासौ दण्डविषयो विन्ध्यशैवलसानुषु । (१७।१)

शप्तो ब्रह्मर्षिणा तेन पुरा वैधर्मके कृते ॥ (१७।२)

ततः प्रभृति काकुत्स्थ दण्डकारण्यम् उच्यते । (१८।१)

तपस्विनः स्थिता यत्र जनस्थानम् अथो ऽभवत् ॥ (१८।२)

एतत् ते सर्वम् आख्यातं यन्मां पृच्छसि राघव । (१९।१)

संध्याम् उपासितुं वीर समयो ह्यतिवर्तते ॥ (१९।२)

एते महर्षयः सर्वे पूर्णकुम्भाः समन्ततः । (२०।१)

कृतोदका नरव्याघ्र आदित्यं पर्युपासते ॥ (२०।२)

स तैर् ऋषिभिर् अभ्यस्तः सहितैर् ब्रह्मसत्तमैः । (२१।१)

रविर् अस्तं गतो राम गच्छोदकम् उपस्पृश ॥ (२१।२)